یک مجتهد حوزه علمیه قم در نامهای خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی گفت: چرا هیچ عکس العملی به اتفاقات تلخی که در خیابانها، دانشگاهها، مدارس و بسیاری از شهرهای کشور از جمله تهران، مشهد، کرج، اراک، اصفهان، سنندج، زاهدان و… رخ داده و منجر به کشته شدن زن و مرد و کودک و افرادی از نیروهای انتظامی و بسیجی و بعضی روحانیون شده نشان ندادهاید؟
دیدارنیوز: پیام آیت الله سید اصغر ناظم زاده قمی به نمایندگان مجلس شورای اسلامی پیرامون وقایع اخیر:
و اوفوا بالعهد ان العهد کان مسؤولا
نمایندگان مجلس شورای اسلامی!
به مناسبت حوادث اخیر که همه کشور را فراگرفته لازم دانستم نکتههایی را با شما در میان بگذارم. در ابتدا خاطرهای از هفدهم شهریور ۱۳۵۷ را یادآور میشوم:
در آن تاریخ، بنده در کمیته مشترک ضد خربکاری، زندانی بودم و افتخار هم بندی با برخی مبارزان، از جمله آقایان علما: روح الله شاه آبادی، سید عباس ابوترابی، هادی مروی و… را داشتم. از رادیوی زندان با خبر شدیم که حادثه تلخی در میدان شهدای تهران (ژاله سابق) اتفاق افتاده است که از بعضی ملاقات کنندگان همراهان متوجه شدیم که نیروهای شاه، جمعی از مردم و تظاهرات کنندگان را به خاک و خون کشیده اند. در روزهای پس از آن حادثه بود که نمایندگانی از مجلس شورای ملی؛ با آن که بیشترشان اختیاری از خود نداشتند، برای حفظ ظاهر و فرونشاندن خشم مردم، عکس العمل شدیدی به آن حادثه نشان دادند و این اعتراضها از رادیوی سراسری پخش میشد و ما هم در زندان، گوش میدادیم.
اما شما نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، با این که به فرمایش امام خمینی “مجلس در راس امور است”، هیچ جایگاه و نقش و نشانی در این حوادث پنجاه روزه ندارید و هیچ عکس العملی به این اتفاقات تلخ که در این روزها در خیابان ها، دانشگاهها و مدارس و بسیاری از شهرهای کشور از جمله تهران، مشهد، کرج، اراک، اصفهان، سنندج، زاهدان و… رخ داده و منجر به کشته شدن زن و مرد و کودک و افرادی از نیروهای انتظامی و بسیجی و بعضی روحانیون گردیده، نشان نداده اید و سخنی نگفته اید.
چرا برای جلوگیری از این فجایع، طرحی نمیدهید؟! چرا حرفی نمیزنید؟! چرا سکوت کرده اید و اعتراض نمیکنید؟! چرا جلوی این فجایع را نمیگیرید؟ آیا توان و اختیار ندارید یا “حقیقت” را در پای “مقام و مصلحت” قربانی کرده اید.
نمایندگان محترم! یا هرچه زودتر طرحی برای گفتگو با مردم معترض و فرونشاندن خشم آنان بدهید و تمهیداتی بیندیشید که اولا: فضای سیاسی کشور، مطابق قانون اساسی باز شود تا احزاب اصیل وطنی و سلیقههای گوناگون و متخصصان رشتههای مختلف، در رفع مشکلات کشور، سهیم گردند و آزادی بیان در عمل (و نه در حرف) تضمین شود و مملکت در تیول اقلیت خاص باقی نماند. ثانیاً: به معیشت مردم اهمیت دهید و در گام اول، اقدامات عاجل و فوری برای سامان دهی اقتصاد کنید، چون بیشتر این خشم و عصبانیت ها، ناشی از فقر و تورم و گرانی و تبعیض است.
اگر نمیتوانید این کارها را انجام دهید بهتر است هر چه زودتر، مجلس را ترک کنید تا این همه بودجه هنگفت برای حقوق، مسکن، ماشین و رفاه هر نماینده، صرف نشود.
نمایندگان محترم! آیا شما حتی برای آن تعداد اندکی از مردم که به شما رای داده اند، پاسخی دارید؟ و الله فردا مردم شما را مواخذه خواهند کردو خداوند یاور مظلومان، شما را در برابر کوتاهیها و قصور و تقصیرها به شدیدترین وجه، مجازات خواهد کرد.
در این جا به ویژه به آن دسته از نمایندگان مجلس که در کسوت روحانیت هستند میگویم که: آیا اطلاع دارید که سکوت شما و همکارانتان باعث عصبانیت اقشاری از مردم شده و پارهای اقدامات ایذائی و اهانت آمیز نسبت به روحانیت صورت میگیرد؟ آیا در برابر این اقدامات، هیچ مسئولیتی ندارید؟ در حالی که بیشتر روحانیان هیچ گونه نقشی در مدیریت کشور و اوضاع کنونی ندارند و صرفاً به دنبال مسائل علمی و تبلیغ اسلام اند و متاسفانه علاوه بر توهینها و تحقیرها، مانند بسیاری دیگر از مردم عزیزمان در اولیات معیشت خود درمانده اند و ناچارند برای تامین معاش خود و خانواده، بخشی از ساعتهای مفید علمی خود را صرف مشاغلی مثل مسافرکشی، کارگری و امثال اینها کنند.
امیدوارم شما نمایندگان مجلس، به عهد و پیمانی که در هنگام کاندیداتوری با مردم بسته اید وفادار باشید، چرا که به فرمان خداوند متعال در برابر عهد خود مسئولید: “ان العهد کان مسوولا”.
در خاتمه، ضمن تشکر از چند نمایندهای که گاهی اعتراض کرده اند، به بازماندگان محترم حوادث اخیر و داغ دیدگان، اعم از شیعه و سنی، تسلیت میگویم و با خانواده زندانیان بی گناه، اعلام همدردی مینمایم. همچنین به خانوادههای قربانیان فاجعه حرم احمد بن موسی (شاه چراغ) و روحانیان بی گناه و نیز آن دسته از نیروهای بسیجی و پلیس که قربانی این وضعیت اسفبار شده اند، تسلیت میگویم و با همه آنان اظهار همدردی میکنم و شفای مجروحان حوادث اخیر و آزادی زندانیان بی گناه را از خداوند متعال، مسئلت دارم.
حوزه علمیه قم
سید اصغر ناظم زاده قمی
چهاردهم آبان ۱۴۰۱