مرتضی افقه، اقتصاددان با انتقاد از وضعیت و مشکلات فعلی در کشور میگوید که اول لازم است مجلسیها خودشان استیضاح شوند و بعد به فکر استیضاح وزرای دولت پزشکیان باشند. او همچنین معتقد است که مشکلات داخلی و خارجی دستپخت تندروهاست.
دیدارنیوز: گودرزی، سخنگوی هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی گفته است: «طرح استیضاح وزارت راه، نیرو و کار به هیات رئیسه مجلس ارجاع شده است. این سه طرح استیضاح در دستور کار قرار خواهد گرفت و در چارچوب منطقی پیگیری خواهد شد.»
مرتضی افقه، اقتصاددان و عضو هیات علمی دانشگاه چمران اهواز در گفتوگو با رسانه چندثانیه به این خبر واکنش نشان داد و گفت:
واقعیت این است که مجلسیها و تفکر تندروهایی مثل اعضای جبهه پایداری به این شکل است که فرار رو به جلو انجام میدهند. فریاد «آی دزد» کشیدن وقتی که خود برخی از اشخاصی که فریاد میزنند، عامل این وضعیت هستند، جای تعجب دارد. بله دولت مقصر است، اما مجلس چطور؟ آیا این وزرا توسط مجلس تایید صلاحیت نشدهاند؟
درباره استیضاح وزرایی مثل وزیر نیرو و وزیر کار؛ بخش عمدهای از مشکلات فعلی حوزههای مختلف انرژی از گاز تا برق، حاصل تفکر آقایان است که گرایشات فکری خود را اولویت قرار دادهاند. عدم سرمایه گذاریهای به موقع و بی توجهی به معیشت مردم، به خصوص از سوی اصولگرایان تندرو و بالاخص جبهه پایداری است که این شرایط را ایجاد کرده.
حتی مشکلاتی که در حوزه روابط خارجی داریم و بر اقتصاد کشور اثر گذاشته، دستپخت همین آقایان است. مشکلات ما با عربستان، آذربایجان و عدم حل مشکل برجام در دوران ریاست جمهوری رئیسی و حتی پس از آن، به تفکر همین آقایان برمیگردد.
این که میگویم این گروه میخواهند طلبکارانه وزرا را استیضاح کنند به این معنا نیست که وزرا عملکرد خیره کنندهای دارند. اتفاقا اینطور نیست. اما اگر برخی وزرا آنطور که باید و شاید عمل نمیکنند نیز به دلیل فشارهای بیرونی و دیدگاههای برخی نمایندگان است که به این آقایان رای اعتماد دادهاند.
اول باید خود مجلسیها استیضاح شوند. این را در راستای دفاع از هیچ وزیر خاصی نمیگویم. من نه از عملکرد خود پزشکیان دفاع میکنم و نه بسیاری از وزرای ایشان، اما این کابینه محصول همان تفکرات پیشین است. اگر شرایط عادی بود و دولتها آزاد بودند که بر اساس دیدگاههایی که در دوران انتخابات وعده میدهند، وزیر انتخاب کنند، شرایط بسیار متفاوت بود.
مجلسیها هم اکنون نه تنها مسئول تایید اعضای هیات دولت هستند، بلکه به رغم این که بر تفکیک قوا در قانون تاکید شده، همه نمایندهها در تعیین تمام مسئولین استانها و شهرستانها دخالت مستقیم میکنند و متاسفانه، وزرای ضعیفی انتخاب میشوند که جایگاه خود را بیشتر از حل مشکلات مردم دوست دارند و زیر بار فشار همین نمایندگان که عمدتا منافع قومی، شخصی و منطقهای خود را بر منافع ملی ترجیح میدهند، زیر مجموعههای استانی انتخاب میکنند. من نقش نمایندگان در مسائل داخلی و مشکلات سیاست خارجی را پررنگ میبینم.
