جمعی از جامعهشناسان در راستای مسئولیت مدنی و اجتماعی خود به طور خودجوش بیانیهای را در حمایت از اعتراضات مردم در هفتههای اخیر صادر کردند که میخوانید.
دیدارنیوز: جمعی از جامعه شناسان در راستای مسئولیت مدنی و اجتماعی خود به طور خودجوش بیانیهای را در حمایت از اعتراضات مردم در هفتههای اخیر صادر کردند که میخوانید.
نویسندگان این بیانیه اعلام کردند، به دلیل قطع اینترنت و عدم دسترسی مردم به منابع خبری این بیانیه با تاخیر در رسانه ها منتشر شد. رسانه دیدارنیوز هم در راستای مسئولیت رسانه ای و اجتماعی خود تلاش دارد دیدگاه های دلسوزان و نخبگان کشور را با هدف آگاه سازی به درستی انجام دهد.
در این بیانیه آمده است:
ما جمعی از جامعه شناسان ایرانی، ضمن تاکید بر حق شهروندی و مدنی ملت ایران در اعتراض به وضعیت اسفبار اقتصادی - اجتماعی، و انسداد سیاسی و فرهنگی؛ هرگونه سرکوب صدای جامعه مدنی و خشونت علیه زنان، مردان و کودکان این سرزمین را محکوم میکنیم.
مسئولیت مدنی و اجتماعی ما با آموختههای دانش جامعهشناسی بهعنوان علمی انتقادی، خلاق و تحولجو، ما را با تصریح نکات زیر بدین حمایت و همراهی با اعتراضات گروههای مختلف ملت ایران؛ رهنمون میسازد:
۱- انکار و به رسمیت نشناختن اعتراضات با ادبیات امنیتی، واقعیت اجتماعی امروز ایران را بازتاب نمیدهد و آن را به لایههای درونی و عمیقتر هدایت میکند تا در فرصتی دیگر سر برآورد. این شیوه رویارویی با اعتراضات بخش گستردهای از ایرانیان، تکرار راهبردهای غیرملی و ناکارآمد پیشین است.
۲- سرکوب معترضین و مطالبات آنان با ادعای درآمیختگی با خشونت و امنیتی سازی فضا، به معنای سلب حقوق مدنی و شهروندی گروههای مختلف معترض و از مصادیق بارز تضییع حقوق بشر است.
۳- قطع راههای ارتباطات داخلی و بین المللی جامعه مدنی با تکصدایی، روایت یکسویه و غیر ملی صدا و سیما که مدتهاست مرجعیت رسانهای خود را در حوزه عمومی از دست داده؛ از مصادیق آشکار انسداد حق آزادی بیان بهویژه برای اندیشمندان و نمایندگان جامعه مدنی در اعتراضات دی ماه جاری است.
۴- ما با توصیف و تبیین واقعیات اجتماعی ایران کنونی بهعنوان وظیفهای ملی در کنار ملت ایران ایستادهایم و همچنان بر حق اعتراض مدنی خشونتپرهیز و مطالبات تحولجویانه بدون رویکرد مداخلهگرانه امنیتی تاکید داریم. یادآوری میکنیم ظرفیت اجتماع علمی جامعهشناسی ایران برای گفتوگوی انتقادی، آزادانه، علمی، و بدون روایتسازی تحریف شده از مطالبات جامعه مدنی معترض؛ یک سرمایه اجتماعی و فرصت فراموش شده از سوی سیاستگذاران نظام حکمرانی است.
