نگاه "دیدارنیوز" به اولین انتخابات ورزشی سال ۹۸؛

اگر قرار بر این است که وزنه برداری ایران دچار تغییر و تحول شود و عظمت گذشته را بازیابد، این اتفاق باید از همین مجمع و انتخابات آغاز شود. طبعا ایجاد تغییر برای بهبود اوضاع، سخت و دشوار است و جسارت می‌خواهد، اما چنین شهامت و شجاعتی در اعضای مجمع وجود دارد و اثبات آن کار سختی نخواهد بود.

کد خبر: ۲۸۸۲۰
۱۲:۳۱ - ۱۴ تير ۱۳۹۸

دیدارنیوزآرش راهبر: یکشنبه که از راه برسد بالاخره طلسم شکسته می‌شود و انتخابات فدراسیون وزنه برداری برگزار خواهد شد تا مَطلَعی باشد برای انتخابات‌های بعدی. این اولین مجمع انتخاباتی مهم در سال ۹۸ است و بعد از آن هم نوبت به فدراسیون کشتی می‌رسد که گویا بعد از یک دوره پرحاشیه، چند هفته‌ای است شاهد آرامش نامزد‌های ریاست در این رشته ورزشی است.

 

انتخابات وزنه برداری البته به اندازه کشتی سر و صدا نداشته اما در خفا ماجراهای زیادی را پشت سر گذاشته است. وزنه برداری که از قدیمی ترین فدراسیون های ورزشی است امسال هم باید بار خود را زودتر از بقیه از زمین بردارد و برای اعتلای نام ایران و پس گرفتن اعتبار وعناوین مهم خود در جهان دست به کار شود. از این رو حساسیت ویژه ای پیرامون این انتخابات پدید آمده که با ماجراهای درونی و رقابت انتخاباتی در هم آمیخته و انتظار می رود در فاصله باقی مانده و حتی روز برگزاری مجمع نیز حوادث تازه ای زیر پوست آن رخ دهد.

 

آغاز تحول یا درجا زدن در گذشته؟

 

۹ نفر و یک صندلی

 

از همان روز‌های نخستی که ثبت نام برای نامزد‌های ریاست انجام گرفت، حساسیت برای دوره آتی مدیریت فدراسیون آغاز شد. وقتی ۹نفر از ثبت نام کنندگان، تایید صلاحیت شدند معادله پیچیده‌تر شد و برخورد نام‌ها در این دوره حکایت از سختی رقابت انتخاباتی داشت. در فهرست نهایی نامزد‌ها نام هایی چون حسین رضازاده، کورش باقری و سجاد انوشیروانی حاضر بودند که خاطره خوب از آن‌ها مربوط به دوران ورزشکاری شان بود. باقری و انوشیروانی، تجربه سرمربی گری تیم ملی را دارند و حسین رضازاده هم یک دوره رئیس فدراسیون بوده که چندان خاطره خوبی از او در این سمت به جا نمانده است. رضازاده البته ۴ سال قبل هم در انتخابات ثبت نام کرد اما به خاطر حضور در شورای شهر تهران مجبور به انصراف شد.

 

عبدالکریم پورکیان، فرشاد غزالیان و نصرت الله عابدینی نیز از ورزشکاران گمنام این رشته هستند که البته از خانواده وزنه برداری آمده اند اما به نظر نمی آید از مدعیان جدی این انتخابات باشند. شهرام عظیمی از دیگر نامزدهای ریاست بود که کنار کشید اما علی مرادی، رئیس چند دوره فدراسیون که در دوره قبل هم کرسی ریاست را داشت همچنان از رقبای مهم این دوره است. هر چند رفقای قدیمی اش که حالا رقیب او هستند دلیل حضورشان در انتخابات را تلویحا مدیریت ضعیف و سیستم دیکتاتورمآبانه مرادی در دوره قبل عنوان کردند. محمد رضا آخوندی نیز دیگر نامزد ریاست است که با وجود جوانی، سابقه طولانی به عنوان خبرنگار ورزشی خصوصا در رشته وزنه برداری دارد و نامزد متمایز این دوره محسوب می شود.

 

نقطه تحول

 

شاید در هیچ دوره ای از انتخابات فدراسیون وزنه برداری، دست کم در سی سال اخیر اینقدر شرایط برای بروز یک تحول و نوگرایی در این رشته پرمدال و پرافتخار وجود نداشته است. شرایط اقتصادی کشور و کاهش حمایت های دولتی در عموم رشته های ورزشی سبب شده که در ثبت نام و تایید افراد برای کرسی ریاست فدراسیون، وسواس بیشتری به وجود بیاید و در عین حال، بخش خصوصی دست بالاتری در ارائه برنامه های منطقی و مدیریت مالی یک فدراسیون ورزشی را داشته باشد.

 

فارغ از مسائل و تنگناهای مالی که گریبان فدراسیون وزنه برداری را گرفته، به نظر می رسد روابط نه چندان قدرتمند برخی از نامزدها به خصوص رئیس دوره قبلی فدراسیون با فدراسیون جهانی نیز از نکات قابل تامل برای اعضای مجمع است و نجواهای زیادی بر این مبنا که رئیس آینده فدراسیون باید رابطه خوبی با «تاماش آیان» و دیگر عوامل فدراسیون جهانی داشته باشد و کرسی های بین المللی باید به ایران برسد، از سوی برخی کارشناسان و مقامات شنیده می شود.

 

آغاز تحول یا درجا زدن در گذشته؟

 

این بار به نظر می رسد که برنامه ها و تجربه های موفق هستند که تکلیف انتخابات را روشن می کنند و دست فرد برنده را بالا خواهد برد و نه شیوه های سنتی مثل وعده های بزرگ دادن و تطمیع رای دهندگان در مجمع. ایکاش اعضای مجمع در مورد مطالبات به حق خانواده وزنه برداری دقت بیشتری داشته باشند و به هنگام رای دادن، مسئولیت بزرگی را که بر گردن آنها نهاده شده با دقت کامل در نظر بگیرند. این بار انتخابات، یک نقطه شروع دوباره و یک سکوی پرش برای وزنه برداری است و باید توجه داشت که فرصت های اینچنینی همیشه دم در این خانه نمی آیند.

 

اگر قرار بر این است که وزنه برداری ایران دچار تغییر و تحول شود و عظمت گذشته را بازیابد، این اتفاق باید از همین مجمع و انتخابات آغاز شود. طبعا ایجاد تغییر برای بهبود اوضاع، سخت و دشوار است و جسارت می خواهد اما چنین شهامت و شجاعتی در اعضای مجمع وجود دارد و اثبات آن کار سختی نخواهد بود. امیدواریم در روز شانزدهم تیر ماه نشانه های تحول خواهی خیلی زود خود را نشان دهند.    

 

پیش بینی توزیع آراء

 

اصولا پیش بینی کردن در مقوله ورزش، کار بسیار سختی است و کمتر کسی حاضر است درباره آینده، اظهار نظر قاطع کند. با این حال هیجان و اشتیاقی که در نهاد بشر درباره پیش بینی هر موضوعی از قبل وجود دارد، دائما ذهن افراد را قلقلک می‌دهد. در مورد انتخابات فدراسیون وزنه برداری هم به نظر می‌رسد پیش بینی کار سختی باشد، اما می‌توان حدس زد که رقابت اصلی در این جمع ۹ نفره از نامزدها، نهایتا بین دو تا سه نفر باشد و بقیه یا باید به تعداد رای اندک بسنده کنند یا در موقع مناسب به نفع کاندیدای دیگر کنار بکشند.

 

نکته بسیار مهم این است که انتخابات، در واقع تنها یک نوع مکانیسم برای یافتن افراد صالح و برتر در اداره یک سیستم است و نه اینکه خود انتخابات، همه چیز باشد و هدف غایی. در واقع نتیجه انتخابات مهم تر است و باید منجر به پیشرفت و بهبود شرایط شود وگرنه برگزیدن یک فرد صرفا با انجام رای گیری ممکن است نتایج فاجعه باری به جا بگذارد.

 

از سوی دیگر هر مدیری در ورزش باید به کار گروهی علاقمند باشد و به سمتی برود که عناصر کاربلد و تاثیرگذار در هر حوزه ای را در کنار خود داشته باشد و به دور از حب و بغض فردی، بهترین چهره های آن رشته را در اداره امور از داخل یا خارج ایران دور خود جمع کند. وزنه برداری امروز بیش از هر زمانی نیاز به همدلی و همراهی اعضای خانواده خود دارد و باید با شیوه جذب حداکثری و تقسیم وظایف، وارد مرحله تازه ای از دوران پرفراز و نشیب خود شود. المپیک نزدیکتر از آن چیزی است که به نظر می رسد.

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم