![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
یدالله طاهرنژاد، فعال سیاسی و عضو حزب کارگزاران سازندگی، ضمن اشاره به اینکه جمع ظرفیت خاتمی، لاریجانی، روحانی، سیدحسن خمینی، ناطقنوری و جهانگیری میتواند جامعه را به سمت اعتدال هدایت کند، گفت: مرحوم هاشمی حتی زمانی که ناعادلانه ردصلاحیت شد از صندوق رأی فاصله نگرفت.
دیدارنیوز: عضو حزب کارگزاران گفت: آقای هاشمی در مقاطع مختلف، حتی در زمانی که ناعادلانه او را ردصلاحیت کردند از صندوق رأی فاصله نگرفت. ایشان معتقد بود سرنوشت کشور در پای صندوق رأی رقم میخورد. البته برگزارکنندگان انتخابات باید شرایطی فراهم کنند تا مردم اشتیاق داشته باشند و پای صندوق رأی حاضر شوند و هرکسی بتواند نامزد دلخواه خود را در فهرست داوطلبان انتخابات ببیند.
یدالله طاهرنژاد، فعال سیاسی و عضو حزب کارگزاران سازندگی، در پاسخ به این سوال در آستانه سالگرد فوت آیتالله هاشمی رفسنجانی کدام وجه از شخصیت ایشان میتواند باعث تقویت پایه وحدت ملی بین همه جناحهای سیاسی، مردم و حاکمیت شود، گفت: واقعیت این است که آیتالله هاشمی شخصیت کمنظیری در ایران و شاید در منطقه بود. مرحوم هاشمی دارای شخصیت جامع، مذهبی، فقهی و سیاسی بود. در عینحال دارای توان تحلیل بالای اقتصادی و ظرفیت بسیار بالا برای حل و فصل مسائل اجتماعی و سیاسی بودند. مرحوم هاشمی مفصل اتصال همه جناحهای سیاسی به یکدیگر بود و به خوبی ارتباط جامعه با حاکمیت را برقرار میکرد.
وی افزود: در دولت ایشان، همه گرایشهای سیاسی حضور داشتند و با کمترین تنش و بگومگو امور اجرایی کشور پیش میرفت. یعنی با استفاده از ظرفیت بزرگ همه جناحهای سیاسی توانست اکثر خرابیهای کشوری که ۸ سال و ۱۰ استان آن درگیر جنگ بود، را جبران کرده و تا حدود زیادی کاستیها را از بین ببرد و کشور را به یک کارگاه بزرگ سازندگی در عرصههای مختلف تبدیل کرد. به شدت صنعت فولاد و پتروشیمی را گسترش داد و آنها را به کمک اقتصاد ملی آورد و اتکای کشور به نفت را کاهش داد. در همان شرایط جنگی در حوزههای فرهنگی توانست دانشگاه آزاد را ایجاد کرده و توسعه دهد. صدها هزار نفر در این دانشگاهها در سراسر کشور مشغول تحصیل شدند، بدون آنکه یک ریال بر بودجه عمومی تحمیل شود. ایجاد دانشگاه آزاد یک کار واقعا مردمی و با اتکای به آوردههای مردم بود که توانست چنین ظرفیت بزرگی را ایجاد کند.
این فعال سیاسی تصریح کرد: در حوزه سیاسی، احزاب فعالیت جدی داشتند. جناحهای سیاسی توانستند فعال شده و نقشآفرین باشند تا بتوانند در انتخابات نقش محوری برای تشویق مردم برای حضور در پای صندوق رای ایفا کنند. در حوزه اقتصادی چه در داخل و چه به صورت فراملی توانست با استفاده از ظرفیتهای بیرون، منابع قابلتوجهی را وارد کشور کند و به اشکال مختلف آنها را به پروژههای بزرگ تزریق کرد و با اتکا به این منابع، پروژههای فراوانی در کشور اجرا شد. در حالی که در زمان جنگ بخش زیادی از نیروهای کشور درگیر جنگ شده بودند، این پتانسیل بعد از جنگ آزاد و بیکاری به کمترین حد خود رسید. اگر بستر مناسبی برای به کارگیری آنان وجود نداشت جامعه، آن هم جامعهای که جنگ را پشت سر گذاشته بود، دچار سرخوردگی میشد و به همین جهت توانست بستری ایجاد کند تا همه اینها در فعالیتهای اقتصادی و اجرایی درگیر شده و جامعه بانشاطی در دولت ایشان به وجود آمد.
وی افزود: در ادامه بین جناحهای مخلتف حائل بود و همگرایی ایجاد میکرد. جناح چپ و راست، در ادامه هم اصلاحطلب و اصولگرا به ایشان عنایت و گرایش داشتند و از نظرات ایشان استفاده میکردند و به ایشان احترام میگذاشتند. این جامعیت و مرجعیت برای ایجاد وحدت ملی بسیار ارزشمند بود و در حال حاضر کاملا این خلأ احساس شده و ما کاملا نبود ایشان را میتوانیم احساس کنیم. این موارد از برکات وجود او بود که متأسفانه در حال حاضر جامعه از آن بیبهره شده است.
طاهرنژاد در پاسخ به این سوال که در حال حاضر بخش زیادی از جامعه از احزاب و جریانات سیاسی اصلاحطلب و اصولگرا عبور کرده است، آیا در زمان کنونی فرد یا افرادی وجود دارند که بتوانند نقش مرحوم هاشمی را ایفا کند، گفت: من آن ظرفیت را در کمتر کسی میبینم، اما شاید با یک فاصلهای آقای خاتمی، بعد از او آقای لاریجانی و شاید آقای روحانی بتوانند چنین نقشی را ایفا کرده و جامعه را به سمت اعتدال هدایت کنند. ما آسیبهای زیادی از افراط خوردیم، فرقی نمیکند از کدام طرف باشد، چون افراط از هر سویی ممدوح نیست و در سایه اعتدال و تعادل است که میتوان کشور را ساخت و به پویایی و نشاط رساند. شاید این افراد بتوانند نقشی ایفا کنند، اما در حد و اندازه مرحوم هاشمی کسی به ذهنم نمیرسد که بتواند آن نقش را ایفا کند.
وی در پاسخ به این سوال که اسامی نامبرده از سوی شما، به چه شکلی میتوانند تاثیرگذاری مرحوم هاشمی را داشته باشند، گفت: یک ظرفیتهایی بیبدیلی در شخصیت مرحوم هاشمی بود که شاید بخشهایی از آن ظرفیتها در هریک از این افراد وجود داشته باشد تا با جمع آن ظرفیتها بتوانند تا حدی آن نقش را ایفا کنند. شاید سیدحسن خمینی و یا آقای جهانگیری را هم بتوان به این لیست اضافه کرد. همچنین میتوان از ظرفیت آقای ناطق نوری هم استفاده کرد، زیرا مشرب سیاسی خوب، قدرت تعامل بالا و جامعیت نسبتا خوبی هم دارد و اگر این تواناییها و ظرفیتها با هم جمع شود میتواند آن نقش را ایفا کنند تا این خلاء کمتر احساس شود.
طاهرنژاد در پاسخ به این سوال که اگر مرحوم هاشمی در قید حیات بود و وضعیت کنونی در جامعه حکمفرما بود، ایشان میتوانست چه راهکاری برای پرشور شدن انتخابات فراهم کند، گفت: آقای هاشمی در مقاطع مختلف، حتی در زمانی که ناعادلانه او را ردصلاحیت کردند از صندوق رأی فاصله نگرفت. ایشان معتقد بود سرنوشت کشور در پای صندوق رأی رقم میخورد. البته برگزارکنندگان انتخابات باید شرایطی فراهم کنند تا مردم اشتیاق داشته باشند و پای صندوق رأی حاضر شوند و هرکسی بتواند نامزد دلخواه خود را در فهرست داوطلبان انتخابات ببیند. اگر این شرایط فراهم شود که حتما انتخابات پرشور خواهد بود، اما اگر جمهوریت را از جمهوری اسلامی بگیریم دیگر چیزی از آن باقی نمیماند.