احتمالا همه ما در طول زندگی با واقعه ی تلخی به نام فوت عزیزان و آشنایانمان روبرو شده ایم…هرچقدر که این میزان صمیمت و نزدیکی به متوفی نزدیک باشد قطعا بیشتر در جریان امور چگونگی برگزاری مراسم ترحیم آنان خواهیم بود…
آشنایان و بستگان نسبی و سببی متوفی پس از مرگ در همان حال عزا و ناراحتی غیر قابل وصف عزیز از دست رفته شان باید اولین و مهم ترین چالش ،برگزاری مراسم ترحیم آن مرحوم روبرو شوند…
جایگاه خانه ابدی آن مرحوم باید کجا باشد؟..
در چنین مواردی دو حالت وجود دارد.، مورد اول آن است که آن مرحوم قبری را پیش خرید کرده است که این متن از پرداختن به موضوع پیش خرید و حواشی آن فعلا رد میشود اما مورد دوم آن است که باید برای آن متوفی قبری خریداری شود….
وقتی به هریک از آرامگاه های شهر لاهیجان مراجعه می نمایید با این حرف، به سبک بنگاه های معاملاتی و مشاوران املاک روبرو میشوید: قبر وجود ندارد…
اما با هزار منت و ابراز همدردی و صرفا برای آنکه کار شما راه بیفتد یک قبر خالی پیدا می کنید ،در صورتی که شما از بند (پ) و آشنا بازی استفاده نکنید دورترین جایگاهی که به نوعی روی دستشان باد کرده است را به شما میدهند…
قیمت خرید قبر شش میلیون به اضافه سه میلیون هزینه کفن و دفن است ،یعنی مجموعا نه میلیون تومان( این صرفا هزینه خرید قبر است. به آن سایر هزینه ها را نیز اضافه کنید، مانند بیمارستان ، آمبولانس، غذا و سایر هزینه های یک مراسم حداقلی را ...)
این در حالی است که حداقل حقوق یک کارگر زحمت کش در کشور ما پنج میلیون و پانصد هزارتومن
می باشد و در خوش بینانه ترین حالت اگر آن مرحوم بیمار نبوده باشد و هزینه درمانی را متقبل نشده باشد و مستقیم از خانه به دیار حق سفر کرده باشد باید از دو ماه قبل چیزی نخورده باشد که بتواند صرفا هزینه قبرش را تهیه نماید…
اما از این مورد عجیب ترآنجا
می شود که مسئول قبرستان بعد از اینکه با شما آشنا میشود( یا آشنایی واسطه شود) میگوید: اگر
می دانستم شما هستید در یک محیط بهتر برای شما قبر آماده میکردم…
عجیب نیست؟ مگر نگفته بودند فقط یک قبر وجود دارد؟
مورد عجیب تر آنجا رخ میدهد که به گفته اهالی که نویسنده این مطلب صرفا آن را شنیده است میگویند: اگر سبیل مسئول قبرستان را چرب نمایید برایتان همین الان ۱۰ قبر آماده و اکازیون آماده
می نمایند..
به ناگاه انسان به یاد مشاورین املاک محترمی می افتد که برای خرید خانه به قیمت ارزان تر از شما طلب شیرینی میکنند…
آیا شهرستان لاهیجان که حال به عنوان پایتخت چای در ایران شناخته شده است و از لحاظ توریستی در جایگاه خوبی قرار گرفته نباید یک آرامگاه بزرگ، با مدیریتی دینی و انقلابی داشته باشد تا به نوعی شاهد هیج کدام از این موارد بسیار تاسف بار در شهرستان نباشیم؟
آن چیز که عیان است این می باشد که آرامگاه های شهرستان دیگر پذیرای افراد جدید به طوری که شان آنان حفظ شود نیست و باید به زودی محیطی در خور مرحومان شهرشتان احداث گردد تا دیگر حتی به موضوع نبش قبر نیز زودتر از زمانی که شرع و دین میگوید وارد نشویم…
همچنین سوال اصلی اینجاست، خرید و فروش و اصطلاحا قیمت های مقطوع بدون تخفیف قبر را چه کسی تعیین میکند؟
در زمانی که هر یک از ما عزیزان مان را از دست میدهیم به طور قطع نمیتوانیم آن طور که باید تصمیم های درست و منطقی بگیریم اما این دغدغه های مالی گزاف و قیمت های نجومی به علاوه این رفتار های عجیب و غریبی که هیچ توجیه و منظقی در آرامستان های لاهیجان ندارد را چه کسی پیگیری میکند؟
از طرف یک شهروند جوان علاقمند به لاهیجان
