
آیا شما هم از طرفداران پاستیل خرسی و یا سایر طرحها و طعمهای متنوع آن هستید؟ اطلاعاتی که در ادامه در اختیار شما قرار داده میشوند با استناد به مقالات منتشر شده توسط مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری آمریکا جمع آوری شده اند.
دیدارنیوز ـ واقعیت در مورد پاستیل، این خوراکیهای جویدنی مملو از شکر با تصورات دوران کودکی ما بسیار متفاوت است. محققان معتقد هستند که علت اصلی علاقه به چنین ترکیباتی در آمریکا و همچنین سراسر دنیا، چیزی نیست جز اعتیاد به شکر!
برخی از افراد از پاستیلها به عنوان یک میان وعده خوب بعد از تمرین یاد میکنند و توجیه آنها این است که محصولات مذکور محتوای پروتئینی بالایی دارند.
اگرچه بسیاری از مردم این واقعیت را وحشتناک میدانند، اما ادعای مذکور صحیح است: استخوانها، غضروفها و پوست باقیمانده حیوانات منابعی هستند که برای تولید ژلاتین استفاده میشوند و در عین حال سرشار از پروتئین هستند؛ بنابراین کم ضررترین ماده موجود در پاستیلها همین ژلاتین حیوانی است. اما باید بدانیم: حیواناتی که برای تولید ژلاتین استفاده میشوند به احتمال زیاد در شرایط غیر بهداشتی و آلوده به بیماری (که متاسفانه امروزه به وفور دیده میشود) زندگی میکنند.
با توجه به موارد عنوان شده حتی اگر بخواهیم پاستیل را فقط به خاطر پروتئین آن مصرف کنیم، باز هم به دلیل این محتوای قندی بالا و اثرات مخرب بر سلامت بدن و به ویژه کبد تصمیم درستی نگرفته ایم. این در حالی است که منابع بسیار سالم تری از پروتئین در بازار غذایی و همچنین دارویی وجود دارد.
شربت ذرت و شکر اصلیترین مواد تشکیل دهنده انواع برندهای محبوب پاستیل هستند. جالب اینجاست که بر اساس آمارهای به دست آمده، در حال حاضر آمریکاییها چربی کمتر و قند بیشتری مصرف میکنند و با این وجود نرخ چاقی همچنان رو به افزایش است. اما دلیل این مسئله چیست؟ زمانی که محتوای قندی در بدن پردازش میشود به ویژه شربت ذرت با فروکتوز بالا (HFCS)، مقداری از آن تبدیل به چربی میشود.
ترکیب مذکور (HFCS) از گلوکز و فروکتوز ساخته شده است. ۸۰ درصد از کالری گلوکز توسط بدن مصرف میشود و مابقی به کبد میرود تا در نهایت به چربی و چاقی بیشتر منتهی شود. در مقابل ۱۰۰ ٪ کالری فروکتوز به همراه سایر مواد زائد سمی مستقیما به کبد رفته و سبب ایجاد یک اثر قطرهای از عوارض جانبی میشود.
HFCS بیش از حد میتواند منجر به فشار خون بالا، بیماریهای قلبی عروقی، چاقی، مقاومت به انسولین (دیابت نوع ۲) و کبد چرب شود. فروکتوز همچنین مانع از پردازش لپتین توسط مغز میشود که در ارسال سیگنال احساس سیری نقش دارد.
اما آیا میتوان به جای پاستیلهای معمولی از انواع بدون شکر آنها استفاده کرد؟
بسیاری از مصرف کنندگان این دسته محصولات به اصطلاح ایمن و سالم دچار ناخوشیهای گوارشی میشوند. در توضیح این عارضه میتوان گفت: در پاستیلهای فاقد شکر به جای شربت ذرت و شکر از لیکاسین (یک شربت هیدروژنه) استفاده میشود.
لیکاسین عمدتاً مالتیتول است که به راحتی توسط بدن هضم نخواهد شد؛ بنابراین ترکیب مورد نظر در معده تخمیر شده و باعث نفخ، درد شکم و مدفوع شل میشود.
در مجموع پاستیلها گزینههای تغذیهای خوبی نیستند مگر آن که خودتان آنها را در خانه تهیه کنید. به این ترتیب میتوان از مصرف طعم دهندهها و رنگهای مضر مصنوعی پیشگیری کرد.
بیش فعالی در کودکان
- نفخ شکم
- درد شکم
- مدفوع شل
عوارض جانبی احتمالی در بلند مدت
فشار خون بالا
- بیماریهای قلبی عروقی
- چاقی
- مقاومت به انسولین (دیابت نوع ۲)
- کبد چرب
- پرخوری
- ریسک سرطان
موادی که باید در ترکیب پاستیل به آنها توجه کنیم
شربت ذرت
- قند
- ژلاتین
- طعم دهندههای مصنوعی
- رنگهای مصنوعی (زرد ۵، آبی ۱، قرمز ۴۰، زرد ۶ و دی اکسید تیتانیوم)
- لیکاسین
امروزه انواع مولتی ویتامینهای پاستیلی برای کودکان تولید شده است که از طریق داروخانههای سراسر کشور قابل خریداری هستند. با این حال محصولات مذکور اکثرا حاوی سه نوع متفاوت قند افزوده، همراه با ۳ گرم شکر و ۱۵ کالری به ازای هر دانه پاستیل هستند.
مقدار مجاز مصرف قند به توصیه انجمن قلب آمریکا به صورت زیر است:
- برای مردان حداکثر ۹ قاشق چایخوری (۳۷.۵ گرم) شکر اضافه شده در روز
- برای زنان حداکثر ۶ قاشق چایخوری (۲۵ گرم) در روز
- برای کودکان کمتر از ۶ قاشق چایخوری در روز (کودکان ۲ تا ۱۸ سال)
در حالی که قند افزوده در ویتامینهای پاستیلی مقدار زیادی به نظر نمیرسد، اما میتواند به مصرف بیش از حد شیرینی جات منجر شود. به خصوص اگر روزانه بیش از یک ویتامین پاستیلی مصرف شود و غذاهای دیگر با قندهای افزوده نیز در دسترس باشد.
به منظور کاهش میزان قندهای افزوده در ویتامینهای پاستیلی، برخی از شرکتها ممکن است به جای آن الکل قند استفاده کنند. حتی اگر یک ویتامین برچسب بدون قند داشته باشد، ممکن است حاوی الکلهای قند باشد که در زیر قسمت کربوهیدرات کل روی برچسب فرآورده ذکر شده است.
مصرف بیش از حد الکل قند میتواند منجر به اسهال، حالت تهوع، نفخ و سایر علائم گوارشی ناخواسته در برخی افراد شود.
در نهایت ویتامینهای پاستیلی علاوه بر محتوای قندی و یا الکل قند که هر یک خطرات سلامتی خاص خود را دارند، حاوی رنگهای خوراکی مصنوعی نیز هستند. در حالی که یافتههای ضد و نقیضی در این حیطه وجود دارد، برخی از مطالعات رنگهای غذایی را به مشکلات رفتاری در کودکان نسبت میدهند.
گزارش از دکتر رکسانا دانیالی