![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
سیامک نمازی از متهمان امنیتی و دوتابعیتی که سالهاست در زندان اوین است و مرخصی نداشته اعلام کرد آقای اژهای امیدوارم این فریاد تظلمخواهی را بشنوید.
دیدارنیوز - سیامک نمازی از متهمان امنیتی و دوتابعیتی که سالهاست در زندان اوین است و مرخصی نداشته است در فایلی صوتی که در اختیار روزنامه قانون قرار داده خطاب به ریاست قوه قضاییه از مشکلاتش گفت و خواسته است که محسنی اژهای به پرونده او نیز بدون تبعیض توجه داشته باشد.
محورهای این نامهی صوتی خطاب به قاضیالقضات در پی میآید:
۶ سال از حبس ۱۰ ساله را بدون یک روز مرخصی در اوین سر کردم.
امروز قدیمیترین زندانی امنیتی موسوم به دوتابعیتی هستم.
حرف زدن از ۶سال حبس راحت است ولی تجربه آن جسم و روان را خرد و وضعیت خانوادگی را مانند آیندهاش را تباه میکند.
هر دو وکیل مدافعام و قاضی دادگاه تجدید نظرم فوت شدند.
وقتی به زندان افتادم دلار زیر ۳ هزار تومان بود.
جیسون رضاییان و سایر دو تابعیتیها آزاد شدند ولی من همچنان اینجا در بند هستم.
برادر رییسجمهور روحانی به زندان افتاد و نیامده فورا به مرخصی رفت و بین مرخصیها گاهی به زندان سر میزنند ولی من هنوز بعد از ۶ سال بدون مرخصی در اوین هستم.
بازداشت شهردار تهران به اتهام قتل و مرخصی رفتنشان را دیدم.
شروع دادگاههای اقتصادی هم در زندان بودم و اخلالگرانی را دیدم که بعد از گرفتن حکمهای چند ده ساله به مرخصیهای چند ماهه رفتند ولی من هنوز اینجا هستم.
دی ۹۶ و آبان ۹۸ را از اینجا دیدم و امروز شاهد آزادی محکومان هستم.
به داعشیها و تجزیهطلبان مرخصی میدهند ولی به من مرخصی نمیدهند.
به بسیاری از دو تابعیتیهای دیگر و افرادی با اتهامات شبیه به من بارها مرخصی دادند ولی من یک روز هم به مرخصی نرفتم.
با اینکه مسئولان زندان حدود ۲۰ بار تایید کردهاند که من کلیه شرایط مرخصی را دارم و ریاست زندان شخصا خواستار اعطای مرخصی به من شد ولی همچنان در اوین هستم.
موهایم که هیچ، ابروهایم نیز در آسیاب این حبس سنگین سفید شدهاند.
اگر چه بنده به بیگناهیام اعتقاد دارم امیدم به استیفای حقم مانند چشمانم کمسو شده است.
امروز اگر بعد از ۶سال بردباری تقلا میکنم که صدایم به گوش عالیترین مقام قضایی کشورم برسد از این میترسم که دیر شود که چرا بیشتر تلاش نکردم که پدر ۸۵سالهام که در شرایط جسمی خطرناکی به سر میبرد و مادر که بخاطر ایستادگی در فشارهای سخت این سالها چشمانش را پر خون و نفس را بریده است بار دیگر در آغوش بگیرم.
آقای اژهای امیدوارم این فریاد تظلمخواهی را بشنوید با همان حساسیتی که نسبت به تبعیض و پایمال شدن حق درباره محکومان امنیتی دیگر نشان دادید با اعطای یک ماه مرخصی، بنده را نیز از رافت اسلامی بهرهمند کنید.