![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
رئیس انجمن تغذیه ایران گفت: مصرف شیر و لبنیات در ایران فراز ونشیبهای زیادی را طی کرده و متاسفانه اکنون وضعیت نگران کنندهای را ایجاد کرده و سرانه مصرف به حدود ۶۰ تا ۷۰ کیلو در سال رسیده، در حالیکه سرانه مصرف شیر در کشورهای توسعه یافته حدود ۳۵۰ کیلوگرم است.
دیدارنیوز ـ به گزارش وبدا، جلال الدین میرزای رزاز به مناسبت فرارسیدن اول ژوئن (۱۲ خرداد) روز جهانی شیر در یادداشتی نوشت: روز جهانی شیر توسط سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) پیشنهاد و از سال ۲۰۰۱ تاکنون هر سال در اول ژوئن این روز جشن گرفته میشود تا در آن به اهمیت شیر و جایگاه آن به عنوان یک غذای کامل و استراتژیک در سطح جهان تاکید شود.
وی تصریح کرد: اهمیت مصرف شیر به گونهای است که مصرف سرانه شیر یکی از معیارهای توسعه و پیشرفت جوامع مختلف محسوب میشود و این ماده غذایی دارای ارزش غذایی بالایی و حاوی ماکرو نوترینتها و میکرونوترینت های مورد نیاز بدن است.
میرزای رزاز ادامه داد: این مواد شامل پروتئینهای مفید، چربیهای گوناگون سالم، کربوهیدراتها، مواد معدنی (کلسیم، روی، منیزیم، فسفر، ید، آهن، پتاسیم)، انواع ویتامینها مانند فولات، ویتامین A، ویتامین D، ریبوفلاوین، ویتامین ۱۲ B است و هر لیوان شیر گاو (۲۵۰ میلی لیتر) حدود ۳۱۵ میلی گرم کلسیم دارد و ۲۲ تا ۲۹ درصد نیاز روزانه کلسیم فرد را تامین میکند، کلسیم نقش اساسی در استحکام استخوانها و سایر وظایف مهم در بدن دارد.
وی افزود: مصرف شیر و لبنیات در ایران فراز و نشیبهای زیادی را طی کرده و متاسفانه در حال حاضر وضعیت نگران کنندهای را ایجاد کرده به گونهای که روند اصلاحی سرانه مصرف شیر که در سالهای گذشته آغاز و رو به فزونی و به میزان حدود ۹۰ تا ۱۰۰ کیلو در سال نیز رسیده بود طی دو سال گذشته به دلیل مشکلات اساسی اقتصادی در کشور و افزایش قیمت شیر روند نزولی پیدا کرد به طوریکه در حال حاضر به حدود ۶۰ تا ۷۰ کیلو در سال رسیده، در حالیکه سرانه مصرف شیر در کشورهای توسعه یافته حدود ۳۵۰ کیلوگرم است.
وی خاطرنشان کرد: در کنار مشکلات اساسی کشور در شرایط پیچیده و دشوار اقتصادی و تحریم مداخلات افراد ناآگاه و سودجو در امر سلامت و تشویق مردم به منع مصرف شیر به این مصیبت دامن میزند، برخی از افراد با دسترسی آزاد به تریبونهای سراسری و ملی مانند صدا و سیما با انتشار این مطالب عوام فریبانه که فاقد مستندات و پایههای علمی بوده توانسته اند در خصوص مصرف شیر در جامعه تردید و دو گانگی ایجاد کرده و زحمات چندین ساله حوزههای مختلف علمی و اجرایی کشور در خصوص ترویج فرهنگ مصرف شیر را کم اثر یا بی اثر کنند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت: هرگونه نظریه و تئوری علمی در هر زمینهای باید مورد پژوهشهای علمی و آکادمیک قرار گیرد تا بتوان به نتایج آن استناد کرد و لزوم تصویب قوانین بازدارنده توسط وزارت بهداشت و سازمانهای ذیربط در برخورد با این افراد ضروری به نظر میرسد.
به گفته میرزای رزاز، یکی دیگر از عوامل مخرب در ترویج مصرف شیر حملات و هجمههایی است که از خارج و داخل کشور به صنایع غدایی ایران میشود، پیشرفتهای چشمگیر در حوزهی صنایع غذایی کشور به خصوص در دهههای گذشته توانسته کشور را به عنوان یکی از صاحبان این صنعت به خصوص در حوزه شیر و لبنیات در منطقه و دنیا مطرح کند و این پیشگام بودن در خصوص ورود به بازارهای منطقهای و جهانی باعث شده که هر از چندی هجمهای اساسی به این صنعت مانند ماجرای کیکهای آلوده، وجود افلاتوکسن و وایتکس در شیر وارد کنند که بی اساس است.
وی افزود: راه کارهای عملی برای اصلاح مصرف شیر در ایران شامل اینکه سیاستگذاران حوزه غذا و تغذیه جهت جلوگیری از آسیبهای جدی به سلامت جامعه باید وارد شوند و میتوان سبدهای حمایتی غذایی شیر را برای اقشار آسیب پذیر گنجاند، ضروری است.
رئیس انجمن تغذیه ایران اظهار داشت: توزیع شیر در مدارس الگویی شناخته شده و تاثیرگذار در سراسر جهان برای ارتقاء مصرف شیر بوده که همزمان با آثار مفید دریافت شیر روزانه اثر بسیار مهم فرهنگ سازی در زمینه مصرف شیر در زندگی را برای دانش آموزان که در اوج یادگیری هستند، نهادینه میسازد.
میرزای رزاز تاکید کرد: استفاده از صدا وسیما و فضای مجازی برای فرهنگ سازی صحیح در این زمینه و برخوردهای سخت و قانونی با شیادان و سوداگران مداخله گر در امر تغذیه مردم، رفع موانع تولید شیر و لبنیات و جلوگیری از هر گونه قوانین ضد و نقیض و مخرب برای حمایت از تولید کنندگان از دامداراری تا سفره، همکاری نزدیک و استفاده از تجربیات انجمن صنایع لبنی و پیشکسوتان حوزه تولید صنایع شیر و لبنیات، حمایت از مصرف کنندگان از لحاظ نظارت بر تولید مرغوب و از نظر قیمت، هدف گذاری ایران برای سال ۱۴۰۴ و رسیدن به سرانه مصرف ۱۷۰ کیلو گرم شیر برای هر ایرانی از برنامههایی اساسی برای وزارتخانههای بهداشت و جهاد کشاورزی پیشنهاد میشود.