«تیتر» در یکی دیگر از برنامههای خود میزبان الهه شعبانی روانشناس بالینی بود؛ با او درباره اینکه در شرایط کنونی چه باید کرد و چه نباید کرد صحبت کردیم؛ هر چند که او معتقد است نمیتوان برای همه یک نسخه یکسان پیچید.
دیدارنیوز ـ نسرین نیکنام: با توجه به شرایط کنونی کشور و فشار روانی جامعه به دلیل از دست دادن جوانان این مرز بوم دیدار تصمیم گرفته در چند برنامه از روانشناسان میزبانی کند از این رو مهمان اول این برنامه الهه شعبانی روانشناس بالینی بود.
ویدیوی این گفت و گو را میتوانید اینجا، آپارات و یوتیوب ببینید.
او میگوید: ما به دنبال این نیستیم که حالمان خوب شود بلکه باید این روزها را با آسیب کمتر پشت سر بگذاریم، در واقع یک سوگ جمعی اتفاق افتاده و در تعریف دیگر یک ترومای جمعی را پشت سر میگذاریم از این رو اولین چیزی که به آن نیاز داریم پذیرفتن حال بد است و بیان اینکه حالمان خوب نیست و روزهای سختی را تجربه میکنیم پس میتوانیم گریه کنیم و درباره آن حرف بزنیم.
او به این موضوع هم اشاره دارد که این روزها هیجانات متفاوت در درونمان تجربه میکنیم که شامل غم، اندوه، خشم و ناامیدی است و از سوی دیگر ممکن است ما اضطراب تحمل کنیم واقعیت این است که اتفاقی که افتاده از آستانه تحمل همه خارج است و بیشتر باید مراقب خودمان باشیم.
این روانشناس بالینی در پاسخ به این پرسش که توصیه شما برای عبور از این روزها چیست، میگوید: نمیشود برای همه یک درمان ارائه داد و روش درست این است که به هر کسی به فراخور حال و تجربهای که داشته و دارد توصیههایی داشته باشیم، اما میخواهم این نکته را همین جا بگویم که قبل از اینکه روانشناسان و روانپزشکان توصیهای ارائه دهند حرفشان این است که بپذیریم چه اتفاقی افتاده، اما اگر فردی بگوید که نمیتواند سرکار برود یا کارهای روزمره اش را انجام دهد آن فرد نیاز به استفاده از دارد زیر نظر روانپزشک دارد.
شعبانی به طور مشخص تجربهای که افراد در سنهای مختلف دارد را مورد اشاره قرار میدهد و میگوید: در حوادث اخیر از همه قشر حضور داشتند و به طبع حضور جوانان و نوجوانان از بقیه بیشتر بود از این رو آنها صحنههایی را دیدند که نباید میدیدند از این رو توصیهای که پزشک برای این افراد دارد با سایر افراد متفاوت است در نهایت مهمترین کاری که میتوان کرد پذیرش اندوه و برون ریزی است.
او این را هم اضافه میکند نپذیرفتن شرایطی که در آن هستیم و اینکه نخواهیم بگوییم حالمان خوب نیست مصادق این است که مثل اینکه کسی برود زیر باران و بگوید من خیس نمیشوم. در نهایت در فضای درمان توصیه این است که افراد درباره اندوه و غمشان حرف بزنند نباید از آن عبور کرد.
شعبانی میگوید: حرف زدن بخشی از درمان است، اما گفتن قوی باشید، محکم باشید، گریه نکنید و همه چشم امیدشان به تو است توصیه درستی نیست یعنی به تعبیری بهترین روش پذیرش سوگ است و اگر عدم پذیرش بیشتر از ۶ ماه طول بکشد باید دارو مصرف کنند.
