"دیدارنیوز" پشت پرده انتقادهای نماینده مجلس درباره سمند و پژو ۲۰۶ را بررسی می کند؛
دیدارنیوز ـ
آرش راهبر: درست در روزهایی که کارخانه ایران خودرو در تعطیلات به سر میبرد و خطوط تولید ماشینهای مختلف در خواب تابستانی هستند، فیلمی از مناظره دو نماینده مجلس، «ترند» رسانههای مجازی و سایتها شده است، جایی که اعداد و ارقام بزرگی به زبان میآید و همه آنها وصل میشود به کلیدواژه «فساد».

جالب است که بسیاری از رسانهها تیتر زده اند: «مناظره جنجالی بهرام پارسایی با نماینده ایران خودرو» در حالی که طرف صحبت نماینده شیراز یعنی بهرام پارسایی، آقای ولی ملکی نماینده مشکین شهر است. بامزهتر اینکه این فیلم نه در چند روز اخیر که در اسفند سال ۹۶ منتشر شده بوده و حالا موج دوم انتشار آن بعد از یک سال و نیم اتفاق افتاده است. جناب پارسایی در حین مناظره داغ، برای آنکه همقطار خود در مجلس را از میدان به در کند، آمار تصادفات سالانه و تعداد مرگ و میر و معلولیتها را به آقای ملکی نسبت میدهد. نمایش پرهیجان مناظره دو نماینده مجلس با ارائه اعداد و ارقامی درباره هزینههای طراحی سمند به اوج میرسد، اما آمار جدیدتر که در روزهای اخیر منتشر شده مربوط میشود به مصاحبه بهرام پارسایی با خبرگزاری دانشجویان (ایسنا) که در آنجا صحبت از صرف هزینه ۲۵۰ میلیون دلاری فقط برای طراحی صندوق عقب پژو ۲۰۶ سدان به میان آمده است.
این طور که پیداست استناد سخنگوی کمیسیون اصل ۹۰ به گزارش تحقیق و تفحص مجلس درباره خودروسازان است، گزارشی که هیچگاه به صورت رسمی انتشار نیافت. انتشار این خبر و فیلم قدیمی در روزهایی که ایران خودرو در تعطیلات تابستانی است البته این شائبه را به وجود آورده که نکند یک بازی رسانهای در جریان است و اغراضی در پی نشر این مورد خاص وجود دارد.
مدتی است شایعاتی در مورد برکناری هاشم یکه زارع مدیر عامل ایران خودرو به گوش میرسد و حتی برخی از منابع آگاه معتقدند که این اتفاق به زودی خواهد افتاد و این ماجراهای رسانهای هم کار مخالفان مدیریت یکه زارع است. البته صحت این اخبار تایید نشده و کسی هم در ایران خودرو نیست که واکنش سریعی به این اتهامات نشان دهد. اما فارغ از جنگ پنهانی که این روزها بین قطعه سازان بزرگ به وجود آمده و ترکشهای آن حتی به تغییر و تعویض در سطح مدیران خودروسازی میرسد، باید به چند نکته در این مسئله اشاره کرد.
یک- درباره اعداد و ارقام ارائه شده برای طراحی صندوق عقب پژو ۲۰۶ و یا ساخت سمند به عنوان خودرو ملی، بد نیست سخنگوی محترم کمیسیون اصل نود، اطلاعات ریزتر و دقیق تری ارائه کنند، چون صنعت خودروسازی صرفا به ساخت خودرو محدود نمیشود و ملاحظات بسیار دیگری از جمله بازار فروش، پیش بینی تعداد مشتری و صادرات به دیگر کشورها هم در برنامه ساخت حتی یک مدل از خودرو برآورد میشود. طبق اطلاعاتی که نگارنده به دست آورده، هزینههای اضافه کردن صندوق عقب به پژو ۲۰۶ هاچ بک در حدود ۶۰ میلیارد تومان در زمان خود (۱۴ سال قبل) بوده است. حالا اینکه این رقم برای آن سال زیاد بوده یا کم، میشود ساعتها بحث کرد.
دو- ایران خودرو پس از مونتاژ ۲۰۶ هاچ بک به فکر ساخت یک خودرو با الگوبرداری از این خودروی محبوب افتاد و یک پروژه محرمانه به نام NP یا نیو پیکان تعریف کرد، اما از بخت بد، مدل اولیه یا پروتوتایپ آن در حین آزمایشهای فنی در کشور آلمان لو رفت و کمپانی پژو نیز مانع از پیشرفت آن شد و خود، مسئولیت صندوق دار کردن ۲۰۶ را به عهده گرفت و ایران خودرو نیز هزینه تازهای برای آن پرداخت. شاید تصور آن روز مدیران ایران خودرو این بود که فروش نمونه سدان ۲۰۶، از نمونه اصلی (هاچ بک) آن در بازار داخلی بیشتر باشد، اما در عمل این اتفاق نیفتاد و همچنان مدل گوژپشت مشتری بیشتری داشت و احتمالا همین مسئله باعث شد پروژه «سِدانیزاسیون» این ماشین به سودآوری نرسد!
سه- تصادفات جادهای و میزان مرگ و میر یا مصدومیتهای ناشی از آن، صرفا به خودروسازان باز نمیگردد و فرهنگ نادرست رانندگی و سختگیری نکردن درباره مهارتهای ضروری آن به مراتب سهم بیشتری در این ماجرا دارد. متاسفانه برای بسیاری از رانندگان در ایران پراید حکم لامبورگینی را دارد و به همان اندازه از آن توقع میرود!
چهار- در فاصله حدود شش ماه مانده به انتخابات مجلس، طبیعی است که عموم نمایندگان محترم تحرک و تدارک خود را برای جلب آرای مردم حوزه خود آغاز کنند، اما اشکال کار اینجاست که انتقادهای جنجالی و تکنیکهای رسانهای که از سوی نمایندگان در این مدت به نمایش در میآید با این شائبه همراه میشود که «نکند این یک نمایش انتخاباتی است.» در عین حال موضوع خودرو هم در این آشفته بازار فعلی و گران شدن آن یکی از سوژههای جذاب برای مردم است و انتقادهای جنجالی هم میتواند نظر بسیاری را جلب کند و بازار لایک و هشتگ را داغ نگه دارد، قابل توجه همه نمایندگان محترم مجلس...
پنج- خودروسازی در همه جای دنیا شاخص معتبری است از وضعیت کلی صنعت و اقتصاد و سواد در یک جامعه. بالاغیرتا خودروسازی ما متناسب با وضعیت آشفته و درهم و برهم نهادهای دیگر چه در عرصه دولتی و چه در میدان خصوصی نیست؟ آیا پارادایم پراید و جنبش فلافل بر اکثریت سیستم تولید و مصرف جامعه ما حاکم نیست؟ اجازه بدهید روی همین دنده پنج بمانیم و بالاتر نرویم، کار جاده به جاهای باریک میکشد!