"دیدارنیوز" به بررسی فیلم «زهرمار» می‌پردازد؛

به طور کلی، زهرمار به عنوان اولین فیلم جدی جواد رضویان، چیزی در چنته ندارد و به نظر می­رسد هیچ ادعایی هم نداشته باشد. "زهرمار" از زنگ تفریح ­های جشنواره امسال است و قاعدتا نباید آن را جدی گرفت. چه به عنوان یک کمدی (که گا‌ها مبتذل می ­نماید) و چه به عنوان یک نقد اجتماعی (که اصلا شکل نمی­ گیرد).

کد خبر: ۲۰۴۵۳
۱۶:۱۶ - ۲۳ بهمن ۱۳۹۷

دیدارنیوزـ ایمان رضایی:  همچنان یکی از بحث­‌های داغ پیرامونِ حواشی جشنواره، این است که بعضی فیلم­‌ها با چه معیار و هدفی به جشنواره راه یافته­ اند و اصلا چه مواردی متر‌های انتخاب یک فیلم برای معتبرترین جشنواره سینمایی ایران را تشکیل می­ دهند؟ "زهرمار" که به عنوان یک کمدی پا به جشنواره گذاشته است، حتی کمدی سرحال و سرپایی هم نیست. فیلمی که شاید اگر ده یا پانزده سال پیش اکران می­ شد، کمی قابل تحمل بود، اما امروزه در کنار این پیشروی و افزایش کیفیت هنری آثار سینمایی در ایران، "زهرمار" فیلمی است که با هیچ نگاه و تفکری نمی­ توان آن را جدی گرفت.

زهرمار؛ ابتذال در نقد اجتماعی


فیلم شامل کلیشه­‌های نخ­ نمای سینمای درجه سه کمدی می­ باشد. موقعیتی که بار‌ها دیده­ ایم و دیگر هیچ جذابیتی برایمان ندارد. شخصیتی مذهبی (مداح) که گیر زنی هفت خط و خلافکار می­ افتد و باید از موقعیت­‌های اجتماعی­ خود استفاده کند تا از شر این زن خلاص شود. همچنین قابل پیش­ بینی است که همراهی این این دو (مداح و زن خلافکار) به مرور در فیلم صمیمی و صمیمی­‌تر می­ شود و تحول شخصیتی زن و علاقمند شدن او به حاجی، امری طبیعی در این سبک از سینمای کمدی است. البته کارگردان این فیلم (رضویان) بی­راه نگفته بود که "زهرمار" اصلا کمدی نیست. واقعا هم زهرمار جز چند صحنه و دیالوگ خنده­ دار چیزی که کمدی محسوب شود ندارد، اما تا دلتان بخواهد، مملو است از شعار‌های اجتماعی­ که امسال روی جشنواره سی و هفتم خیمه زده­ اند و با پیش کشیدن مسائل مربوط به فقر و امثال آن، سعی در ایجاد حس ترحم در مخاطب دارند که ابدا درست شکل نمی­ گیرد. اینکه در میان فیلم، ناگهان به یک ویدیو کلیپ موسیقی که موضوعی اجتماعی را در آهنگ بیان می­ کند کات بزنیم، جز حس­ زدایی و عدم جدی گرفتن فیلم چیزی برای ارائه ندارد. در واقع این منظور را می­ رساند که فیلم آنقدر الکن و ناتوان است که دست به دامن موزیک ویدیو‌ها و آهنگ­ها شده است تا تاثیر حسی خود را بر مخاطب بگذارد و منظور عقلی خود را برساند که همان را هم نمی­ تواند به انجام برساند و به طور کلی دچار ضعف­‌های بزرگ و کلیشه­‌ای است.

زهرمار؛ ابتذال در نقد اجتماعی


سیامک انصاری که با حضور در "خوک" مانی حقیقی و "خرگیوش" مانی باغبانی پا به دوران جدیدی از بازیگری خود گذاشته بود و با ایفای نقش در فیلم­‌های نسبتا هنری و پارودی، خود را از منجلاب صداوسیما نجات داده بود، بار دیگر با یک انتخاب اشتباه و حضور در چنین فیلمی، از آنچه که به سمتش خیز برداشته بود فاصله گرفت. همچنین سیامک صفری نیز که در دنیای تئاتر، هواداران خاص خود را دارد و بازیگری توانا به شمار می­ رود، با قبول کردن این نقش فرعی در یک فیلم فرعی و غیرجدی، باعث تعجب اهالی تئاتر و کسانی شده است که او را به عنوان یک بازیگر خوب می­ شناسند.

زهرمار؛ ابتذال در نقد اجتماعی


از نام ­های بزرگ دیگری که در تیتراژ فیلم به چشم می­ خورند، اما از تاثیرگذاری آنان چیزی نمی­ بینیم، کمال تبریزی به عنوان مشاور کارگردان است که هرچند شعله­‌های آتشین کارگردانی‌ها و طنزپردازی‌های او هم دیگر به پایان رسیده، اما یک حداقل تاثیری هم در بهبود اوضاع "زهرمار" نداشته و رضویان با فیلمش، همچنان به تخریب چهره ­ها پرداخته و خودش نیز احتمالا قربانی فیلمنامه بد و سطح پایین پیمان عباسی شده است.


به طور کلی، زهرمار به عنوان اولین فیلم جدی جواد رضویان، چیزی در چنته ندارد و به نظر می­رسد هیچ ادعایی هم نداشته باشد. "زهرمار" از زنگ تفریح ­های جشنواره امسال است و قاعدتا نباید آن را جدی گرفت. چه به عنوان یک کمدی (که گا‌ها مبتذل می ­نماید) و چه به عنوان یک نقد اجتماعی (که اصلا شکل نمی­ گیرد).

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم