شماری از جانبازان با گلایه از بیتوجهی مسئولان، میگویند که روز جانباز نباید صرفاً به برگزاری مراسمهای نمادین محدود شود و انتظار دارند مشکلات معیشتی و درمانی آنها مورد رسیدگی واقعی قرار گیرد.
دیدارنیوز-سیدمحمد جعفرنژاد* : چهارم بهمن ماه، روز جانباز در ایران است؛ روزی که به پاس فداکاریها و ایثارگریهای این قشر، نامگذاری شده است. اما شماری از جانبازان با گلایه از بیتوجهی مسئولان، میگویند که این روز نباید صرفاً به برگزاری مراسمهای نمادین محدود شود و انتظار دارند مشکلات معیشتی و درمانی آنها مورد رسیدگی واقعی قرار گیرد.
یکی از جانبازان ساکن لاهیجان که مشمول ماده ۸۷ است، در گفتوگو با خبرنگار ما میگوید:
«به دلیل نداشتن اسناد بستری، با وجود محرز بودن جانبازی یا شهادت همرزمانمان در عملیاتهای مختلف، تنها پنج درصد جانبازی به ما تعلق گرفت. اکنون با بالا رفتن سن، بیماریهای اعصاب و روانمان تشدید شده، اما اجازه اعتراض یا شرکت مجدد در کمیسیون پزشکی را نداریم.»
به گفته این جانباز، خلأ قانونی موجود باعث تضییع حقوق ایثارگران شده است؛ چرا که در صورت امکان حضور در کمیسیونهای پزشکی، با توجه به کهولت سن و تشدید عوارض، درصد جانبازی بسیاری از آنان افزایش مییابد.
در همین رابطه، آقای عشوری، از دیگر جانبازان مشمول همین ماده، معتقد است که بخش عمده امتیازات و حمایتها صرفاً به جانبازان بالای ۲۵ درصد اختصاص یافته است. او میگوید:
«اگر کمیسیون پزشکی شرایط ما را بپذیرد، جانبازیمان قطعاً کمتر از ۲۵ درصد نخواهد بود، اما مسیر قانونی برای اثبات این موضوع عملاً بسته است.»
مشکلات معیشتی جانبازان تنها به بحث درصد جانبازی محدود نمیشود. در شهر رشت، جانبازی که در منزل از دو معلول شدید نگهداری میکند، از ناکافی بودن حق پرستاری پرداختی گلایه دارد و میگوید:
«بنیاد شهید و امور ایثارگران بابت حق پرستاری این دو معلول، ماهانه هشت میلیون و چهارصد هزار تومان پرداخت میکند؛ مبلغی که با آن هیچ پرستاری حاضر نیست حتی روزانه یک ساعت خدمت کند.»
این جانبازان تأکید میکنند که متأسفانه صدای آنان کمتر شنیده میشود و انتظار دارند مسئولان بهجای برگزاری مراسمهای نمادین در روز جانباز، با اصلاح قوانین و افزایش حمایتهای عملی، گرهای از مشکلات معیشتی و درمانی ایثارگران باز کنند.
*مسئول دیدارنیوز در استان گیلان
