تقی آزاد ارمکی، استاد دانشگاه و جامعه شناس در گفتوگو با دیدار درباره وقایع اخیر میگوید: در چنین شرایطی که جامعه آسیب دیده و خشمگین است باید اجازه داد جامعه مدنی ورود کند و با معترضان گفتوگو کند.
دیدارنیوز ـ نسرین نیکنام: یک جامعه شناس در پاسخ به این پرسش که با گذشت بیش از دو هفته از اعتراضات و تنش همراه با خشونت زیادی که جامعه تجربه کرد چه باید کرد، میگوید: در قدم اول حاکمیت و در قدم دوم دولت باید بپذیرد که جامعه با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکند و اعتراض به چنین وضعیتی را به رسمیت بشناسد.
تقی آزاد ارمکی تاکید میکند: در چنین شرایطی بهترین تصمیم این است که حاکمیت تغییر رفتار دهد یعنی باید پای مداخله خود را از همه حوزهها بیرون بکشد. در واقع نقش مداخله گری خود را کم کند و به دولت اجازه دهد مسئولیت خود را انجام دهد به عنوان مثال وزیر خارجه به دنبال انجام مذاکره است، اما حاکمیت به دولت اجازه این کار را نمیدهد.
او با اشاره به اینکه در اقتصاد و فرهنگ هم همین اتفاق افتاده، میگوید: در اقتصاد دولتیها و خصولتیها اجازه نمیدهند کشور جلو برود، در فرهنگ هم سیاست فرهنگی غالب در حاکمیت این اجازه را نمیدهد در حالیکه باید دولت وسط میدان باشد و حاکمیت خودش را عقب بکشد.
توصیه این جامعه شناس برای بهتر شدن شرایط جامعه این بود که جامعه مدنی وارد گفتوگو با بدنه آسیب دیده جامعه شود، زیرا آن بخشی از جامعه که در حال حاضر درگیر غم و عزاداری است نیاز به درمان دارد و بهترین کار همین همدردی و شنیدن حرفهای آنها است.
او میگوید: جامعه مدنی میتواند زخمهای کنونی جامعه را ترمیم کند و از سوی دیگر این مسئولیت بر دوش روشنفکران و دانشگاهیان است که در این شرایط بحرانی، تغییرات در جامعه ایجاد کنند و البته این تغییرات باید بنیادی باشد و قطعا این تغییرات در دو سه ماه رخ نخواهد داد و در نهایت باید در رویهها و سیاستها بازنگری شود.
آزاد ارمکی در پاسخ به این پرسش که برخی معتقدند که حاکمیت به جای حل مشکل آن را جمع کرد، میگوید: اتفاقا حاکمیت اصلا مشکل را جمع نکرد، امنیتی کرد و در نهایت وقتی ماجرا را با سرکوب پیش میبریم مشکلات بیشتر انباشت میشوند، سال ۱۴۰۱ اعتراضات مربوط به زنان و حقوق آنها بود، اما این بار همه اقشار از کسبه گرفته تا مردم عادی معترض بودند.
این جامعه شناس میافزاید: این مدل برخورد حاکمیت با معترضان مانند برخوردی است که با مردم در روزهای اول انقلاب شد و همین برخورد منجر به این شد که مردم به دنبال تغییر رژیم باشند، این روزها هم شعارها گویای همین است و منتظرند یک نفر بیاید و کار را تمام کند.
او معتقد است: برای رهایی از این شرایط بهترین کار تغییر دست فرمان است، تغییری که در آن نه خشونت باشد نه دخالت بیگانه؛ در غیر اینصورت شاهد خونریزی زیاد در داخل خواهیم بود.
