دیدارنیوز: حتماً شما هم این روزها در سوپرمارکت با صحنه ناخوشایند قیمتهای جدید لبنیات روبهرو شدهاید. همان لحظهای که دستتان را برای برداشتن یک بطری شیر دراز میکنید و ناگهان با دیدن برچسب قیمت، مکث میکنید. این شوک قیمتی، همزمان با گرانی بنزین و دلار، آنقدر فراگیر شد که کار به کمپینهای تحریم خرید در فضای مجازی هم کشید. اما پشت پرده این گرانیها چه داستانی پنهان شده است؟
به نقل از زومان، کار تا جایی بالا گرفت که ستاد تنظیم بازار در آخرین جلسهاش، برای شیر خام و ۴ محصول لبنی، قیمت تعیین کرد. در ادامه آن، محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهور اعلام کرد: اگر قیمتها بهصورت داوطلبانه اصلاح نشود، حداقل کاری که انجام میدهیم استفاده از اهرمهای قانونی و حاکمیتی است، هرچند بنای ما بر اعمال این اهرمها و برخوردهای قضایی که گاهی لازم است، نیست.
حال صنعت لبنیات در واکنش به مسعود پزشکیان، رئیس جمهور نامهای سرگشاده نوشته است. نامهای که بیشتر به یک اتمام حجت و هشدار شباهت داشت؛ با این مضمون که این تصمیم ضرر هنگفتی را به بار آورد.
پیام واضح بود: با این قیمتها تولید نمیکنیم. کارخانهها میگویند هیچ دامداری شیر خام را به قیمتی کمتر از کیلویی ۳۵۰ هزار ریال به آنها نمیفروشد، چرا که این عدد را بهای تمامشده واقعی تولید خود میداند.
اما تولیدکنندگان فقط به اعلام خطر بسنده نکردند؛ آنها دو راه حل مشخص را هم پیش پای دولت گذاشتند که هر دو یک معنای مشترک دارد: دولت باید دست به جیب شود. راه حل اول این است که وزارت جهاد کشاورزی، شیر خام را با قیمت پایینتر از دامدار بخرد و به کارخانه تحویل دهد. راه حل دوم، اما سختتر است: دولت اگر محصول ارزان میخواهد، باید «عدمالنفع» یا همان ضرر تولیدکننده را از بودجه جاری کشور پرداخت کند. عددی که برای این جبران خسارت اعلام شده، سرگیجهآور است: ۳۲۰ هزار میلیارد تومان.
نامه سرگشاده انجمن صنایع لبنی ایران به رئیس جمهور
حالا دولت در یک دوراهی سخت قرار گرفته است. از یک سو، فشار افکار عمومی برای کنترل قیمتها و حمایت از معیشت مردم قرار دارد و از سوی دیگر، تولیدکننده که میگوید بدون دریافت یارانه، چرخ کارخانههایش از حرکت میافتند.
