صلح آمریکایی در فلسطین

دیدارنیوز _ محمد منصورنژاد*:

ترامپ روی نقش خودش در ایجاد مصالحه بین فلسطینی‌ها و اسراییلی‌ها خیلی مانور می‌دهد و تا حدی هم حق دارد. اما این رخداد ملاحظات دیگری را در خود مستتر دارد:

۱. زمانی طرفین منازعه تن به توافق دادند که از تحقق خواسته خویش مایوس شدند. اسراییل فهمید که حماس نابود شدنی نیست و حماس فهمید که اسراییل محو شدنی نیست و استمرار این زورآزمایی نتیجه روشنی ندارد.

۲. زمانی این جنگ فروکش کرد که حماس در مقاومت کردن تا انتها رفت و به آخر خط رسید، همانگونه که اسراییل در شقاوت تمام عیار ظاهر شد و حتی در جهان بی اعتبار شد. به حد اشباع رسیدن مقاومت و شقاوت، راه را برای میانجگری موثر باز کرد. 

۳. در دو سال اخیر، این تکه از خاورمیانه، خشن‌ترین و غیر طبیعی‌ترین جای جهان بود و جنگ متعارفی هم در جریان نبود: یکسو رژیمی که سلاح هسته‌ای هم دارد و یک طرف دیگر گروهی که حتی سنگر ثابتی نیز ندارند! و از این رو این فجایع، توجه جهانیان را به خود جلب کرد و به همین دلیل از ایده مصالحه کشور‌های مختلف، از اندونزی تا ترکیه و اروپایی‌ها و آمریکا، در کنار کشور‌های عربی حمایت می‌کنند.

۴. ایران اگر در شرایط پیش از جنگ ۱۲ روزه بود، در این داستان ساز مخالف می‌زد. اما اکنون در شرایطی است که از بین سکوت و یا تایید نسبی صلح، یکی را باید برگزیند. هر کدام از این مواضع هم هزینه‌های سنگین خودش را دارد. با سکوت از بازی جها‌نی و منطقه‌ای، حذف می‌شود و با اقبال از آن، وارد دنیای دیگر و تجربه تازه‌ای می‌گردد، که البته واقعگرایانه است.

*استاد دانشگاه