شماری از پرستاران اورژانس ۱۱۵ و کارگران شهرداری شهر مشهد، در اعتراض بهعدم توجه مسئولان به مطالباتشان و نامشخص بودن وضعیت مطالبات معوقه دست به تجمع اعتراضی زدند.
دیدارنیوز: جمعی از پرستاران اورژانس ۱۱۵ امروز، شنبه ۱۲ آبان ماه، در اعتراض به عدم توجه مسئولان به مطالباتشان و محقق نشدنِ وعدهها تجمع کردند.
پرستاران اورژانس پیش بیمارستانی مشهد ابتدا مقابل ساختمان دانشگاه تجمع کردند و بعد مقابل ساختمان استانداری خراسان رضوی جمع شدند.
این پرستاران که به وضعیتِ معیشتِ خود معترض هستند، علتِ اعتراضِ خود را بیتوجهی به مصوبات شورای پرستاری دانشگاه، اضافهکار اجباری و به طور کلی، اعتراض به آییننامه و نحوهی اجرای قانون تعرفهگذاری پرستاری میدانند.
به گفتهی آنها، آنچه به عنوان تعرفهگذرای اجرا شده با قانون فاصله دارد و در این بین، پرستاران اورژانس ۱۱۵ کمترین بهره را از قانون تعرفهگذرای بردهاند.
پرستاران اورژانس، به حجم کار بالا و دستمزدهای پایین معترض هستند. آنها میگویند، کمبودِ امکاناتِ اورژانسِ پیشبیمارستانی، پرستارانِ اورژانس را در معرض انواعِ تهدیدها از سویِ همراهان بیمار قرار داده است.
اعتراض کارگران شهرداری مشهد برای وصول مطالبات معوقه
گروهی از کارگران پیمانکاری شهرداری مشهد، به نامشخص بودن وضعیت مطالبات معوقه خود اعتراض کردند.
یک منبع کارگری در شهرداری مشهد گفت: گروهی از کارگران پیمانکاری مناطق مختلف شهرداری مشهد در ادامه بیتوجهی کارفرمایان به وضعیت مطالبات معوقه، روز پنج شنبه (۱۰ آبان ماه) اعتراض صنفی برگزار کردند.
به ادعای این کارگر؛ پرداخت مطالبات سنواتی، تسریع در اجرای طرح طبقهبندی مشاغل، به روز شدن حقوقها، افزایش ساعات اضافه کاریها، پرداخت به موقع حق بیمه و تامین امنیت شغلی مجموعه این مطالبات است.
وی افزود: جدا از مطالبات قدیمی؛ کارگران چند سال است مطالبات عرفی و مناسبتی خود را دریافت نکردهاند.
این کارگر گفت: علیرغم درخواستهای کارگران پیمانکاری شهرداری مشهد برای تبدیل وضعیت شغلی، هنوز این مطالبهی قدیمی کارگران تامین نشده است.
او با بیان اینکه باتوجه به ماهیت فعالیت کارگران خدماتی و پاکبان و شرایط آلودگی محیط کار، بیشتر کارگران شهرداری مشهد مشمول قانون «سختی کار» قرار میگیرند، افزود: متاسفانه پیمانکارانی که تحت نظارت شهرداری با اتمام کار خود، جایشان را به پیمانکار دیگری دادهاند، به تعهد خود درخصوص پرداخت ۴ درصد حق بیمه اضافی کارگران عمل نکردهاند.
این کارگر تاکید کرد: چرا در یک مجموعه بزرگ شهری، باید بین کارگران تبعیض وجود داشته باشد. تعدادی رسمی و قراردادی باشند و دستمزدهای بالاتر بگیرند و عدهای نیز مثل ما به صورت قرارداد حجمی باشند و طرف حساب شرکتهای پیمانکاری که اهمیتی به پرداخت مطالباتمان کارگران آنهم به صورت قانونی نمیدهند. ما نه امنیت شغلی داریم و نه دستمزدمان به اندازه رسمیها و قراردادیهاست.
او گفت: رفع تبعیض، یک خواسته قانونی و حق مسلم ما کارگران است؛ وقتی ما برای شهرداری در سطح شهر کار میکنیم، چرا قرارداد مستقیم نداشته باشیم؟
