![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
حمیدرضا امام قلی تبار، بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور میگوید که بین ۷۰ تا ۸۵ درصد حقوق کارگران صرف هزینه تامین مسکن میشود.
دیدارنیوز: بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور با اشاره به اینکه مدت زمان انتظار کارگران برای خرید خانه بیشتر از ۳۰سال است گفت: بین ۷۰ تا ۸۵ درصد سبد معیشت کارگران برای مسکن است.
حمیدرضا امام قلی تبار، درباره بحث مسکن کارگران گفت: در چند سال اخیر با خارج شدن کنترل اقتصاد از دست مسئولین امر و عدم توفیق آنان در مهار تورم، ضربات جبران ناپذیری بر پیکره دهکهای آسیب پذیر و عمدتاً کارگر جامعه وارد شده است. با این وجود با اینکه این قشر معیشت خود را حتی تا سرحد زنده ماندن تقلیل داده اند باز هم خروجی این فرایند چیزی جز سقوط اقتصادی و کوچ اجباری این افراد به دهکهای پایینتر نبوده است.
وی ادامه داد: با نگاهی به رشد تورم در چندساله اخیر که هیچ توجهی به سطح درآمد دهکهای پایین کشور نداشته است میبینیم با وجود کاهش نجیبانه هزینههای ضروری از سوی این قشر باز هم تامین حداقلهای زندگی همچون مسکن، درمان و خوراک برای این خانوارها دشوار شده است. در این میان هزینه مسکن یا بهتر بگوییم ابر هزینهای که سهم خود را در سبد معیشت در رتبهی اول جای داده است برای کسانیکه از بدمسکنی رنج میبرند حداقل ۷۰% و برای کسانیکه بدنبال مسکنی هستند که محدودیتهای بدمسکنی را نداشته باشد معادل ۸۵% سبد معیشت را در برمی گیرد.
امام قلی تبار با بیان اینکه براساس تعابیر این موضوع بدمسکنی به کسانی اتلاق میشود که عمدتاً در حاشیهی شهرها دارای مسکن شخصی یا مستاجر هستند گفت: این دسته از افراد از لحاظ امکاناتی همچون آب برق گاز و بهداشت یا متراژ در محدودیت بوده یا در مسکن فرسوده یا از رده خارج زندگی میکنند. البته براساس آمارهای بین المللی میانگین سهم مسکن در سبد خانوارها ۱۸% تا ۲۰% عنوان میشود که اختلاف حداقل سه برابری با متوسط این موضوع در ایران قابل لمس خواهد بود.
این فعال کارگری اظهار داشت: فرآیند این چنینی که طی دو سال اخیر تشدید شده است خرید مسکن را بطور کامل از ذهن خانوارهای فاقد مسکن دور کرده است با یک محاسبهی سرانگشتی اگر میانگین قیمت هر متر مربع مسکن حدود ۲۵ میلیون تومان باشد و یک خانوار کارگری بخواهد یک مسکن متوسط با متراژ تقریبی ۷۰ متری خریداری نماید، میبایستی حدود یک میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان پرداخت کند که با فرض اینکه هر کارگر ۵۰ درصد حقوق ماهیانهی خود را پس انداز نماید و قیمت مسکن هم ثابت باشد در حالت خوشبینانه بیش از ۳۰ سال زمان نیاز دارد تا طعم خانه دار شدن را حس کند.
وی گفت: به همین منظور موضوع خرید مسکن برای این قشر به رویای دست نیافتنی بدل شده است، بنابراین کارگران با ناامیدی سراغ منازل اجارهای رفته که متعاقب آن تقاضا برای منازل اجارهای را افزایش داده که خود مسبب افزایش اجاره بها خواهد بود. تأمین سهم حداقل ۷۰ الی ۸۰ درصدی مسکن از حقوق دریافتی یک کارگر وی را از تامین مابقی نیازهای ضروری از جمله خوراک درمان پوشاک و اموزش باز میدارد که با خود چالشهای زیادی با به همراه دارد.