شنیده های خبرنگار افق حاکی از آن است که پای گروه خودروسازی هیوندای و گروه سامسونگ احتمالا به کشور باز میشود و مبتنی بر همین خبر، در پایان هفته هیاتی از هیوندای به کشورمان سفر خواهد کرد.
دیدارنیوز: هیوندای یکی از شرکتهای خودروسازی معتبر در دنیاست که در دو دهه گذشته حضور فعالی در صنعت و بازار خودرو کشور داشته است. هیوندای در اواسطه دهه ۸۰ و ۹۰ شمسی اقدام به مونتاژ خودرو در کشور با شریک ایرانی خود یعنی کرمان خودرو کرده بود. این خودروساز در سال ۱۳۹۷ با شروع تحریمهای ظالمانه، صنعت خودرو کشور را ترک و تجارت خود را به شکل تعلیق در آورد.
اکنون شنیدهها حاکی از آن است که گروه خودروسازی هیوندای احتمالا به زودی مجدد به کشور باز میگردد. خبرهای رسیده حاکی است احتمالا برای انجام بررسیهای و تشریفات تجاری جهت حضور مجدد در صنعت و بازار خودرو کشور، در پایان هفته جاری یک هیات از هیوندای به ایران خواهد آمد. البته این موضوع با نصب یک بیلبورد تبلیغاتی در غرب تهران مبنی حضور مجدد سامسونگ در کشور همراه است و احتمالا این دو اتفاق، مبتنی بر برنامهای خاص باشد. حال با چنین اتفاقی، سئوالهای زیادی ذهن مخاطب ایرانی را با خود درگیر کرده است. این که آیا واقعا قرار است چنین بازگشتی رخ بدهد؟ هزینه این رفت و برگشتها را چه کسی یا چه کسانی باید پرداخت کنند و …؟
این اتفاق احتمالا بعد از مذاکره وزیر امور خارجه کشورمان با همتای کرهای اش صورت گرفته که در اوایل مهرماه انجام شد.
چانگ در پاسخ به درخواست امیر عبداللهیان که خواستار مضاعف شدن تلاشها جهت حل و فصل مسائل پیرامون پولهای بلوکهشده ایران شده بود گفته سئول تمامی تلاشهای ممکن از جمله پرداخت بخشی از بدهیهای خود در قالب اقلام بشردوستانه را به کار بسته است.
در بیانیه وزارت خارجه کره جنوبی تصریح شده بود: «وزیر خارجه چانگ تأکید کردند این تلاشهای رو به جلو ادامه خواهند داشت.»
بدهی کره جنوبی به ایران در ازای خرید میعانات گازی در دو بانک این کشور، مجموعاً به ارزش هفت میلیارد دلار است که از سپتامبر ۲۰۱۸ میلادی (شهریورماه ۱۳۹۷) به بهانه تحریمهای آمریکا پرداخت نشده است. از آن زمان تاکنون سفرهایی بین مقامات دو کشور انجام و رایزنیهایی صورت گرفت که آخرین سفر در این خصوص، در سطح نخستوزیر کره جنوبی انجام شد، ولی عملاً پس از آن هم هیچ تحولی رخ نداد.
مقامات ایرانی در این مدت بهصراحت به کرهایها گفتهاند که بهانه تراشی آنها برای عدم پرداخت بدهیشان قابل پذیرش نیست؛ چرا که ایران تحت تحریمهای بینالمللی از جمله شورای امنیت قرار نداشته و فقط تحریمهای یکجانبه آمریکا علیه ایران اعمال شده و کره هم به عنوان یک دولت مستقل موظف به اجرای این تحریمها نیست.
آخرین اظهارات وزیر امور خارجه، اما با حواشی زیادی از سوی برخی رسانهها مواجه شد و در بین تمام اظهار نظرها، تنها به تهدید شدن سریالهای کرهای پرداختند! با این حال امیر عبداللهیان ظاهرا تهدید کرده بود که بانک مرکزی ایران تصمیم گرفته از طریق داوری و حکمیت از بانکهای کرهای به خاطر عدم پرداخت مطالبات ملت ایران شکایت کند. عبدالهیان گفته است: درخواست وزیر خارجه کره این بود که این موضوع متوقف شود تا راهی پیدا شود که البته ما تاکید کردیم که متاسفانه کره در این چند سال علیرغم وعدههای خود برای حل این موضوع تاکنون به آنها در این زمینه عمل نکرده است.
او با اشاره به بدعهدی کره جنوبی در طول سه سال گذشته در پرداخت این مطالبات و عدم تحقق وعدههایش در این زمینه تصریح کرد: به وزیر خارجه کره جنوبی گفتم بچههای ما در خانه سریال کرهای میبینند و از ما میپرسند کرههای مهربان در این سریالها همان کسانی هستند که پولهای ما را نمیدهند؟
وی با اشاره به تصمیم بانک مرکزی در مورد بحث کره جنوبی خاطرنشان کرد: به وزیر خارجه این کشور گفتم مثلا حتی ممکن است صداوسیمای ایران نیز بگوید که دیگر سریالهای کرهی را پخش نمیکنیم به دلیل این که کره به تعهدات خود عمل نمیکند که در همین رابطه وزیر خارجه کره جنوبی تاکید داشت که این ارتباط فرهنگی بین دو کشور قطع نشود.
طبیعتا درصورت بازگشت مجدد هیوندای به کشور، همکاری این خودروساز کرهای مجدد با شرکت کرمان خودرو آغاز خواهد شد و همین مساله، منجربه تغییر و تحولات عدیده در بازار و صنعت خودرو خواهد شد. اگر هیوندای به کشور بازگردد، لازم است که مدیران خودرویی قراردادی پایدارتر با این خودروساز منعقد کنند و نباید فراموش کرد که هیوندای در کشورهای هند و ترکیه سایت تولید خودرو دارد، مزیتی که کشور ما -با توجه به زیرساختهای قطعه سازی و خودروسازی در منطقه- میتوانست داشته باشد، اما به دلیل تحریمهای ظالمانه همواره از این فرصت مغتنم بی بهره بوده ایم. با این حال نتیجه بازگشت این برند و احتمالا سامسونگ شاید تسهیل در تامین واردات قطعات و لوازم یدکی هیوندای و لوازم خانگیای باشد که در کشور با مشکل مواجهند. اما همچنان سئوالاتی در ذهن مخاطب ایرانی، نسبت به کره و کره ایها نقش بسته است.
به راستی آیا بازگشت آنها تحمیلی خواهد بود یا بهای بازگشت دوباره به بازار ایران، بعد از چنان رفتنی را خواهند داد؟ آیا طرفهای قرارداد باز هم صرفا برای بازگشت ۷ میلیارد دلار، قراردادهای یک طرفه خواهند بست یا تجربه گذشته، این بار تکرار نخواهد شد؟ بسیار طبیعی است که دولت ایران با توجه به همه شرایط و مواضع نظام، تصمیم لازم را در این باره بگیرد.
