محمد رضا زنوزی مالک دو باشگاه تراکتور و ماشین سازی تبریز در برنامه فرمول یک (که اتفاقا برنامه مناسبی از نظر اسم برای این دو باشگاه به نظر میرسد!) دوباره به جای اسم پرسپولیس از لفظ «پیروزی» استفاده کرد تا نشان دهد نسبت به این موضوع اصرار دارد و دفعه قبل نیز عامدانه از این اطلاق استفاده کرده است. نامهای پرسپولیس و تراکتور بیش از آنکه به معانی و مفاهیم منتسب باشند به خاطر سابقه و اصالتشان شناخته میشوند کما اینکه نام هایی چون «پاس» یا «ابومسلم» نیز هنوز از یاد فوتبالدوستان نرفته اند؛ حتی اگر این روزها وجود خارجی در فوتبال نداشته باشند.
دیدارنیوز ـ آرش راهبر: یک مثل قدیمی میگوید: «دلاکها وقتی بیکار میشوند سر همدیگر را میتراشند». حالا حکایت فوتبال ماست که در روزهای تعطیلی اجباری، برخی از مدیران از سر بیکاری و بی حوصلگی، سر هم دیگر را میتراشند. بعد از اتفاقات عجیب و غیرمنتظرهای مثل استعفای محمد حسن انصاری فرد از مدیریت باشگاه پرسپولیس و بیماری (ظاهرا کرونا) علی فتح الله زاده و استعفای او از مدیرعاملی استقلال، طبیعتا نوبت به باشگاه تراکتور رسیده که برای چند ساعتی حواس افکار عمومی را به خود جلب کند.
محمد رضا زنوزی مالک دو باشگاه تراکتور و ماشین سازی تبریز در برنامه فرمول یک (که اتفاقا برنامه مناسبی از نظر اسم برای این دو باشگاه به نظر میرسد!) دوباره به جای اسم پرسپولیس از لفظ «پیروزی» استفاده کرد تا نشان دهد نسبت به این موضوع اصرار دارد و دفعه قبل نیز عامدانه از این اطلاق استفاده کرده است. پیش از این زنوزی گفته بود که پرسپولیس یک عبارت یونانی است و نباید از واژه غریبه برای یک تیم پرطرفدار استفاده کرد. عجیبتر اینکه واژه «تراکتور» را نیز تنها یک نام دانست و منکر بیگانه بودن آن نیز شد! با این نگاه مدیران پرسپولیس نیز میتوانند در پاسخ، واژه تراکتور را خارجی بدانند و باشگاه تبریزی را «خیش» یا «گاو آهن» بنامند! خوب است چنین رفتاری با تیم شما بشود آقای زنوزی؟!
نامهای پرسپولیس و تراکتور بیش از آنکه به معانی و مفاهیم منتسب باشند به خاطر سابقه و اصالتشان شناخته میشوند کما اینکه نام هایی چون «پاس» یا «ابومسلم» نیز هنوز از یاد فوتبالدوستان نرفته اند؛ حتی اگر این روزها وجود خارجی در فوتبال نداشته باشند.
اینکه مدیران فوتبال به جای رفتار حقوقی و حساب شده سعی کنند مثل هواداران رفتار کنند نتیجهای جز به هم ریختن فضای فوتبال و ایجاد کدورت نخواهد داشت. جالب است که جناب زنوزی در همین گفتگو نیز معتقد به استفاده به جا از افراد و قرار گرفتن هر کسی در جای خودش است. اما باید به این نکته نیز توجه داشت که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. استفاده از کلمات و واژهها برای برخی از افراد خصوصا آنهایی که موقعیت حقیقی و حقوقی متفاوتی دارند و رسانهها را به انعکاس آن ترغیب میکنند، باید با وسواس و ملاحظه بیشتری انجام شود. صرف این موضوع که «من آدم رک و صریحی هستم» به معنای مجاز بودن در استفاده از هر عبارتی نیست.
در روزهایی که به دلیل شیوع بیماری کرونا توصیه میشود مردم در خانه بمانند و خود مجری قرنطینه باشند تا سالم بمانند، بد نیست درباره برخی رفتارهای تفرقه افکنانه نیز ذهن خود را قرنطینه کنند و مراقب خروجی زبانی خود باشند. شعر معروفی هست که میگوید: «ای کشته که را کشتی که چنین کشته شدی زار...» به هر حال هر که باد بکارد طوفان درو میکند.
