"دیدارنیوز" نگاهی به وضعیت قیمتهای افسارگسیخته لوازم خانگی لاکچری دارد؛
دیدارنیوز ـ پرستو بهرامیراد: به همان صورت که مراکز خرید لوکس مثل قارچ در شهرها رشد میکنند، مغازههای دارای اجناس با قیمتهای عجیب و غریب هم رونق خاصی گرفته اند. در مسیر عرضه وسایل و پوشاک گران قیمت، فروشگاههای بزرگ مبلمان و وسایل خانه و مغازههای لباسفروشی نیز عقب نماندهاند و پا به پای آنها حرکت میکنند.

دوان، اکسیر، هارمونی و درسا فروشگاههای بزرگ عرضه کننده مبلمان و وسایل خانه هستند و این روزها مدلهای روز در بازار مبل را تعیین میکنند. این فروشگاهها رقابت تنگاتنگی در ارائه محصولات خاص دارند و هر کدام سعی دارند زودتر از فروشگاههای دیگر اتیکت غربی به محصولات خود بزنند یا مواد اولیه محصولات خود را غربی معرفی کنند. هر فروشگاه نیز فروشگاه دیگر را متهم به دروغگویی میکند که اجناس دیگر فروشگاه کاملاً ایرانی است و به اسم خارجی میفروشد. اما داستان به همین جا ختم نمیشود. این فروشگاهها رقابت سختی در قیمتهای خود دارند و هر روز که به این مغازهها وارد شوید با ارقام جدیدتری روبرو خواهید شد. ارقامی که دود از سر خریداران بلند میکند.
چندی پیش معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت از ممنوعیت واردات مبل خبر داده بود، اما هنوز بسیاری از برندها مدعی هستند که محصولات خود را از خارج وارد میکنند. آنها در اینکه وانمود کنند مبلهایشان ایتالیایی یا فرانسوی یا... است رقابت تنگاتنگی دارند. به همین دلیل که محصولاتشان وارداتی است با قیمتهای نجومی نیز ارائه میکنند.

مشتریان خاص خودمان را داریم
وارد یک مغازه چند طبقه از لوازم خانگی که بسیار زیبا دیزاین شده است می شوید اما وقتی اتیکت قیمتها که روی مبلها و فرشها و... نصب است را میبینید، از جذابیت مغازه کاسته میشود. از کاناپه ۵۰ میلیونی تا سرویس ۶ نفره قاشق و چنگال ۶۰ میلیونی که این ارقام باعث حیرت میشود. اجناسی که شاید با همان کیفیت در مناطق دیگر شهر، بدون داشتن اتیکت برند خاص با قیمت مناسبی در اختیار مشتریان قرار گیرد.
خبرنگار دیدارنیوز با یکی از مسئولان فروشگاه بزرگ لوازم خانگی در تهران به گفتگو پرداخته است. البته فروشندگان حاضر نمیشدند با یک خبرنگار مصاحبه کنند، اما در نهایت، یکی از مسئولان فروشگاه در قالب گفتگو با یک خریدار به سوالات دیدارنیوز پاسخ داد.
این مسئول فروشگاه در ابتدای صحبت خود گفت: «ما نه وارد میکنیم و نه تولید، ولی جنسهای ما کاملاً خارجی است و اگر شال مبلی ۴ میلیون تومان است با دلار روز حساب میشود». وی ادعا کرد که هر هفته کل دکور مغازه تغییر میکند و قیمتها عوض میشود، اما پاسخ نداد که وقتی نه وارد میکنند و نه تولید، چگونه این مقدار جنس خارجی در مغازه برای فروش عرضه میشود؟
وی در ادامه بیان کرد: «ما ۷۰ سال سابقه کاری داریم و قطعاً با مسئولین نظارتی مشکلی نداشته و نداریم. مغازه ما مشتریهای خاص خودش را دارد و هر کس بخواهد میتواند از ما خرید کند».
وقتی از او در مورد اینکه چرا دیگر برندها با قیمت کمتری لوازم خود را به مشتری ارائه میدهند، بیان کرد: «ما ۷ هزار متر مغازه داریم و با بهترین اجناس خدمات میدهیم. بقیه برندها به گرد پای اجناس ما هم نمیرسند. اکثراً هم دروغ میگویند که اجناسشان خارجی است، یا میکس خارجی و ایرانی کار میکنند یا همه ساخت ایران است».
در جواب اینکه چگونه یک میز ناهارخوری ۲۰۰ میلیون تومان قیمت گرفته است، گفت: «شما مراحل کاری وارد شدن و در دست مشتری قرار گرفتن یک جنس را نمیدانید. دردسرهای گمرک، پول انبار و ... باعث این قیمت میشود. بیشتر از این نمیتوانم برای یک مشتری توضیح دهم و با خبرنگار هم مصاحبه نمیکنم».
وی در پایان اضافه کرد: «ما کالای لوکس ارائه میدهیم و این نوع کالا مشتریان خود را دارد».

نظارت کجاست؟
متأسفانه در اصناف متعددی شاهد آشفتگی در حوزه قیمتها هستیم. بسیاری از کالاها شرط اول یک زندگی هستند و برای شروع زندگی، به این وسایل نیاز است. وقتی وارد برندهای معتبر وسایل خانه و مبلمان میشویم شاهد یک دنیای غیر واقعی در اقتصاد امروز کشور هستیم، قیمتهایی که فقط در توان پرداخت یک درصد جامعه است. همین کالاهای خارجی که خبرنگار دیدارنیوز در آخر متوجه نشد خارجی هستند و یا ایرانی که تن پوش خارجی یافتهاند نیز در هر مغازهای متناسب با اسم برند مورد نظر با قیمتهای متفاوتی در دسترس مشتریان قرار میگیرد.
اما سوال اصلی این است که چه نظارتی بر روی این برندها و فروشگاههای زنجیرهای هست؟ آیا بر قیمتهایی که آنها بر روی اجناس خود میزنند نظارتی وجود دارد؟ آیا تحقیقی به عمل میآید که این جنسها واقعاً خارجی هستند؟ نظارت در زمانی که برندها یک کالای مشابه را با قیمتهای مختلف ارائه میدهند، کجاست؟
