![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
در حقیقت اردوغان در اندیشه عملی کردن کلیه برنامههای شکست خورده داعش در کردستان سوریه است. صحت این ادعا را میتوان از عفرین اشغالی مشاهده کرد. این کشور با استفاده از بقایای جریانهای تروریستی اموال و داراییهای مردم را غارت و سپس اقدام به آواره نمودن کردها نمود. کردهایی که در این شهر ماندهاند در معرض انواع و اقسام جنایات و تجاوزات تروریستهای تحت امر این کشور هستند. قتل و کشتار و ربودن دختران و زنان این شهر از طرف گروههای تحت فرمان اردوغان آیینهایست از عملیات فعلی چشمه صلح!
دیدارنیوز ـ سیروان خسروزاده: به دنبال ناآرامیهایی که از آغاز سال ۲۰۱۱ در سوریه آغاز گردید تحولات عمدهای در این کشور روی داد. برخی کشورهای منطقهای که منافع خود را در گسترش ناآرامیها در سوریه میدیدند در تلاش برآمدند حکومت بشار اسد را به هر نحو سرنگون سازند. در ابتدا بخشی از بدنه ارتش سوریه تحت عنوان ارتش آزاد سوریه علیه حکومت این کشور شورش کرد. کشورهایی چون ترکیه و عربستان که فکر میکردند شورشیان بهزودی حکومت بشار اسد را سرنگون میکنند با همکاری قدرتهای غربی شروع به حمایت از آنان نمودند. مناطق مرکزی سوریه کانون شورشها بود. در این هنگام، واقعه مهمی روی داد و آن اقدام دولت سوریه در تخلیه مناطق کردنشین این کشور و انتقال نیروهای نظامی خود برای مقابله با ناآرامیهای بهوجود آمده در مناطق مرکزی بود. از این لحظه سرنوشت کردهای سوریه وارد فصل جدیدی شد. آنان در ابتدا اعلام کردند که در تقابل میان حکومت سوریه و مخالفانش، بیطرف خواهند ماند اما دولت ترکیه که پرچمدار سرنگونی بشار اسد شده بود اینک که مقاومت ارتش سوریه و حمایتهای ایران و حزبالله لبنان از بشار اسد را مشاهده کرد تصمیم به تقویت ارتش به اصطلاح آزاد سوریه گرفت. راهکار دولت ترکیه تجهیز و انتقال هزاران و دهها هزار تروریست با ملیتهای مختلف به داخل سوریه بود. تروریستهای اعزامی از مرزهای واقع در غرب فُرات وارد سوریه شدند. کردها که تلاش کرده بودند بیطرف بمانند بهزودی از طرف جبهه النصره که جریان تروریستی مورد حمایت ترکیه بود مورد حمله قرار گرفتند و بدین ترتیب پای آنان به جنگ داخلی سوریه کشیده شد.
از آنجا که هیچ نیرویی برای محافظت از کردها وجود نداشت، خود اقدام به سازماندهی و تسلیح جوانان نمودند و به دفاع از مردم در برابر تروریستها پرداختند. از همان آغاز جنگهای داخلی سوریه، در کردستان این کشور دو گروه از احزاب وجود داشتند که گروهی به لحاظ فکری و ایدئولوژیک وابسته به حزب کارگران کردستان (PKK) و گروهی هم وابسته به حزب دمکرات کردستان عراق (PDK) بودند. در این میان PYD که مهمترین حزب کُرد و وابسته به PKK بود ابتکار عمل را در دست گرفت و دو نیروی نظامی منظم سازماندهی کرد. این دو نیرو YPG (واحدهای مدافع خلق) و YPJ (واحدهای مدافع زنان) بودند. اولی ترکیبی از رزمندگان زن و مرد و دومی صرفا از زنان تشکیل شده بود. برخلاف احزاب وابسته به بارزانی که خواهان فدرالیسم بودند، PYD با این استدلال که شمال سوریه جغرافیایی چندقومی است با برافراشتن پرچمی خاص و اعلام فدرالیسم مخالفت کرد و برای اداره مناطق تحت کنترل خود از فرمول کنفدرالیزم دمکراتیک که عبدالله اوجالان رهبر دربند PKK با تغییراتی از مورای بوکچین آنارشیست آمریکایی اخذ کرده بود بهره گرفت. در این راستا اتحاد با آشوریان، اعراب، ترکمنها و دیگر اقوام و ملل شمال سوریه در دستور کار قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۴ داعش اعلام وجود کرد و به سرعت شمار نیروهایش به ۷۰-۸۰ هزار نفر رسید. از آنجا که این جریان تروریستی در مناطق شمالی سوریه نفوذ یافت بهزودی شهر رقه را پایتخت خود اعلام کرد و برخلاف دیگر جریانهای تروریستی که درصدد پیشروی بهسوی دمشق بودند، نوک تیز حملاتش را متوجه کردها در شمال سوریه کرد که به علت بیطرفی در جنگ میان بشار اسد و مخالفانش متهم به همدستی با دولت سوریه شده بودند. داعش درصدد تصرف کوبانی برآمد. اردوغان که از اعلام موجودیت PYD و شاخه نظامیهای آن (YPG و YPJ) به خشم آمده بود امیدوار بود کوبانی توسط داعش سقوط کند و در حقیقت همسایگی با داعش را به همسایگی با کردها ترجیح میداد. اما نقطه عطف مبارزات کردهای سوریه در مقاومت تاریخی آنان در برابر داعش در کوبانی متجلی شد که حمایت جهانی را به دنبال داشت و از این لحظه آمریکا به همکاری با آنان پرداخت. کردها پس از شکست داعش در کوبانی، اقدام به ضد حمله کردند و ابتدا در غرب فرات و سپس در جنوب پیش رفتند. نتیجه این پیشرویها تصرف مناطقی با جمعیت کرد و عرب یا اکثراً عرب همچون منبج، تل ابیض و بعدها رقه بود. پیشروی کردها در غرب فرات به دو لحاظ برای ترکیه هراسناک بود؛ اول اینکه کردها با آزادسازی مناطق تحت اشغال تروریستها و همچنین همراهی غیرکردها روزبهروز به دریای مدیترانه نزدیک میشدند؛ دوم اینکه در جریان این پیشروی روند انتقال تروریست ها و تسلیحات از مرز ترکیه به خاک سوریه دچار مشکل میشد، زیرا کردها کنترل مناطق مرزی را در اختیار گرفته بودند. ترکیه که از طریق جبهه النصره و داعش نتوانسته بود کردها و مناطق تحت کنترل آنها را نابود سازد تلاش کرد با ادعای اینکه کردها قلمرو اعراب و آشوریان را اشغال و آنان را آواره ساخته اند، جنگ کرد و عرب راه بیندازد، اما در این راه نیز شکست خورد، زیرا بخش قابل توجهی از اعراب و آشوریان و حتی ترکمنها در صفوف نیروهای YPG و YPJ بودند تا آنجا که در نتیجه پیوستن بخش قابل توجهی از جوانان غیرکرد بهزودی نیروی نظامی تحت فرمان کردها به ارتش دمکراتیک سوریه تغییر نام پیدا کرد و آمریکا بهطور نظاممند سرگرم تسلیح این نیرو شد.
کردها توانستند در تابستان سال ۲۰۱۷ در جنگی خونین شهر رقه پایتخت داعش را آزاد کنند. ترکیه نظر به این نگرانیها چارهای جز تجاوز نظامی به خاک سوریه برای خود ندید و بدین ترتیب طولی نکشید شهرهای الباب و اعزاز و جرابلس را اشغال نمود و ارتباط میان عفرین در شرق فرات با بقیه قلمرو کردها در شرق فرات را قطع نمود.
حمایت آمریکا از کردها از طرفی و حمایت ترکیه از جریانات تروریستی از طرف دیگر روابط ترکیه و آمریکا را به نحو بیسابقهای دچار تنش نمود و موجب نزدیکی ترکیه به روسیه گردید. ترکیه ادعا میکرد PYD شاخه سوری PKK است و آمریکا در حال حمایت از تروریسم است. آمریکا در همان حال که PKK را نیرویی تروریستی اعلام میکرد کردهای سوریه را همپیمان خود میخواند. ترکیه با حمایت روسیه و استفاده از بقایای داعش و دیگر جریانهای تروریستی، شهر عفرین را مورد حمله قرار داد و کردها بهرغم هفتاد روز مقاومت در برابر دومین قدرت ناتو و جریانات تکفیری و تروریستی، شکست خوردند و کنترل شهر را از دست دادند. از این زمان اردوغان همواره تهدید میکرد که بهزودی به شرق فرات حمله خواهد کرد.
کردهای سوریه که در جنگ با داعش متحمل ۱۱ هزار کشته شده بودند اینک در حال قربانی شدن در رقابت میان روسیه و آمریکا در سوریه بودند. آنان در اندیشه تثبیت موقعیت خود برآمدند، اما هیچکس حاضر به مذاکره با آنان نبود. اپوزیسیون سوریه حاضر به رسمیت شناختن آنان نبود بهطوری که «برهان غلیون» از رهبران اپوزیسیون مخالف اسد معتقد بود در سوریه جایی بهنام کردستان وجود ندارد؛ ترکیه هم آنان را جریانی تروریستی میخواند و اعلام میکرد اجازه تولد حکومت کردستانی دیگر (بعد از کردستان عراق) را نخواهد داد. آمریکا هم برنامه مشخصی برای حمایت از آنها نداشت و از آنان صرفا بهعنوان یک کارت بازی استفاده میکرد. روسیه هم هر نوع حمایت از آنها را منوط به فاصله گرفتن از آمریکا و بازگشت ارتش سوریه به مناطق آنها میکرد بدون آنکه به آنان تعهدات روشنی بدهد. حکومت سوریه هم اعلام میکرد آنان باید بهطور کلی خلع سلاح شوند و از کلیه دستاوردهایشان چشمپوشی کنند. کردها ضمن اعلام پایبندی به تمامیت ارضی سوریه، خواهان درجهای از خودمختاری نسبی و مخالف بازگشت به دورانی بودند که در دریافت شناسنامه دچار محدودیت بودند! اما دولت سوریه حاضر به پذیرش هیچ بخش از دستاوردهای آنان نبود.
در چنین شرایطی تهدیدات ترکیه روزبهروز جدیتر میشد. ترامپ بهطور ناگهانی دستور داد نیروهای آمریکا از سوریه خارج شوند، فرمانی که در نتیجه مقاومت وزارت دفاع آمریکا تعدیل شد و به زمان دیگری موکول شد. کردها متوجه زنگ خطر شدند. ترکیه در اتهامی واهی ادعا میکرد کردها اقدام به کشتار عرب و آشوری و ترکمن کرده و یک کُریدور تروریستی در مرزهای جنوب این کشور تاسیس کردهاند که امنیت ترکیه را تهدید میکند. کردها در واکنشی بیحاصل به این اتهامات اعلام میکردند ما هرگز تهدیدی برای ترکیه نبوده و نیستیم و در سالهای اخیر حتی گلولهای از سمت آنها به خاک ترکیه شلیک نشده است.
آمریکا از نزدیکی بیش از پیش ترکیه به روسیه نگران بود و از این بابت، قربانی کردن کردها پیش پای ترکیه قابل پیش بینی بود. ابتدا برای رفع بهانههای ترکیه مقرر شد منطقهای امن در عمق ۵ کیلومتری خاک سوریه ایجاد گردد و این حائل تحت کنترل نیروهای مشترک آمریکا و ترکیه قرار گیرد، اما مساله امنیت مرزها بهانهای بیش نبود و اردوغان خواهان حائلی به عمق ۳۰ کیلومتر در خاک سوریه و در حقیقت اشغال خاک این کشور بود! آنگونه که پیش بینی میشد ترامپ معامله قابل انتظار با اردوغان را به انجام رساند و کردها را وجه المصالحه بهبود روابط خود با ترکیه نمود. ترکیه اینک در حال پیشبرد عملیاتی اشغالگرانه بهنام چشمه صلح است. این کشور تلاش دارد شمال سوریه را تصرف کند، کردها را آواره یا قتل عام کند و سه میلیون آواره سوریهای را که در خاک این کشور هستند در مناطق کردنشین اسکان دهد و بدین ترتیب ترکیب جمعیتی ناحیه را دگرگون کند و برای همیشه اثری از کردستان سوریه باقی نگذارد. در حقیقت اردوغان در اندیشه عملی کردن کلیه برنامههای شکست خورده داعش در کردستان سوریه است. صحت این ادعا را میتوان از عفرین اشغالی مشاهده کرد. این کشور با استفاده از بقایای جریانهای تروریستی اموال و داراییهای مردم را غارت و سپس اقدام به آواره نمودن کردها نمود. کردهایی که در این شهر ماندهاند در معرض انواع و اقسام جنایات و تجاوزات تروریستهای تحت امر این کشور هستند. قتل و کشتار و ربودن دختران و زنان این شهر از طرف گروههای تحت فرمان اردوغان آیینهایست از عملیات فعلی چشمه صلح!
بهرغم فشارها و محکومیتهای جهانی، ترکیه در تداوم تجاوز خود مُصر است. کردها که بهطور کامل از آمریکا ناامید شدهاند ملتمسانه خواهان اعلام منطقه پرواز ممنوع هستند و معتقدند در صورت اعلام این وضعیت توانایی مقابله با ترکیه و تروریستهای جهادی را دارند، اما ظاهراً در معامله ترامپ و اردوغان چنین وضعی جایی ندارد، چون اردوغان به خوبی میداند اگر نیروی هوایی ترکیه نبود مقاومت کردها در عفرین بهجای هفتاد روز مدتها طول میکشید. از آنجا که حدود بیست هزار نفر از تروریستهای ارتش به اصطلاح آزاد در عملیات فعلی شرکت دارند کردها شدیداً از اعمال غیرانسانی آنها در نگرانی به سر میبرند. جامعه جهانی جز محکومیت در عمل اقدامی برای متوقف کردن این جنگ نابرابر نکرده است. دولت سوریه اعلام کرده حاضر به حمایت از کسانی که با آمریکا همکاری کردهاند نیست. این در حالیست که حکومت مرکزی که وظیفه تامین امنیت شهروندانش را دارد از سال ۲۰۱۱ کردها را در برابر تهدیدات جبهه النصره و داعش و اینک اردوغان به حال خود رها کرده و یکی از دلایل بقای حکومت بشار اسد در مقاومت کردها و شکست داعش بوده است. کردها برای حفظ بقا و موجودیت خود به همکاری با آمریکا پرداختهاند نه چیزی دیگر و در حقیقت آنان بهخاطر نگرانی از تجاوز ترکیه به همکاری با آمریکا پرداخته بودند. کردها اینک قربانی معاملات صورت گرفته میان ترکیه با آمریکا و روسیه هستند؛ بهطوریکه این دو ابرقدرت بیانیه شورای امنیت مبنی بر متوقف کردن تجاوز ترکیه را وتو کردند. توافقی برای محو کردستان سوریه و بیخانمان کردن کردها در میان است و برای اطمینان از عملی شدن این توافق، آمریکا حتی حاضر نیست منطقه پرواز ممنوع را اعلام کند. کردها به جرم شکست داعش و حفظ موجودیت خود و عدم مشارکت در صفوف تروریستها در دشمنی علیه حکومت مرکزی مجازات میشوند.
با اینحال خبرهایی از توافق کردها با روسیه و سوریه به گوش میرسد. هنوز جزئیاتی از این توافق منتشر نشده است، اما امید است این توافق حقوق طرفین را در نظر بگیرد؛ به عبارت روشنتر نوید بخش فصل جدیدی از مناسبات کردها و حکومت مرکزی باشد و در چهارچوب حفظ تمامیت ارضی سوریه در جهاتی خودمختاری محلی به کردها اعطا گردد؛ بهنحوی که آنان احساس نکنند به قبل از سال ۲۰۱۱ بازگشتهاند و بهرغم مبارزات شجاعانه ضدتروریستیشان بازنده جنگ داخلی سوریه شدهاند. مهمترین فایده چنین توافقی برای حکومت سوریه خروج نیروهای بیگانه از خاک این کشور و در راس آنان آمریکاست. ارتش سوریه با کسب حمایت کردها میتواند به پاکسازی کشور از بقایای تروریستها بهویژه در عفرین و حتی در ادلب بپردازد و موقعیت خویش را تثبیت نماید.
بقایای تروریست های داعش تجهیز کرده دارن به زنهای کرد تجاوز تجاوز می کنند و بعدشم می کشنشون، مردهای کرد سر می برن و هیچ مجمع جهانی واکنشی نشون نمیده
چرا جان یه ملت باید قربانی منافع دولت ها و کشورها بشه