نگاه "دیدارنیوز" به گفتمان طبقه نوظهور مذهبی ـ انقلابی به بهانه سخنان علی زکریایی؛

به نظر می‌رسد امثال علی زکریایی از درون طبقه جدیدی سر بر آورده اند که تفاوت‌های فراوانی با طبقه کلاسیک آن دارد، یک طبقه مذهبی ـ انقلابی مدرن با المان‌های ظاهری متفاوت نسبت به نوع کلاسیک خود. یکی از تفاوت‌های ساکنان این طبقه نوظهور که از شبکه حمایتی سفت و سختی نیز برخوردار است اینست که علی رغم مدعی مذهبی بودن و انقلابی بودن، اما معرفت و شناخت عمیق و دقیقی نسبت به هر دو مفهوم ندارد. مصداق بارز آن، همین توجیه سخنان توهین آمیز زکریایی با دستاویز قرار دادن قرآن است؛ در حالی که قرآن و آموزه‌های دینی، تمسخر، تحقیر، توهین و افترا را شدیدا تقبیح کرده و گناه بزرگی می‌داند.

کد خبر: ۲۹۸۵۴
۱۴:۱۶ - ۲۷ تير ۱۳۹۸

دیدارنیوزـ مرضیه حسینی: در طی روز‌های گذشته، کلیپی توهین آمیز از سخنرانی علی زکریایی در همایش حمایت از حجاب و دختران انقلاب منتشر شده است که واکنش‌های فراوانی را به همراه داشته است.

علی زکریایی که در توصیف خود در وبلاگش از عبارت «اقیانوسی از معارف به عمق یک وجب» استفاده کرده و با آهنگ «جیبوتی کجایی» مشهور شد، در این همایش به صورت همزمان به ایفای نقش‌های «مبلغ مذهبی، طنزپرداز و یک شومن» پرداخت و در جملاتی، زنانی که از حجاب رسمی برخوردار نیستند و یا به اصطلاح، کم حجاب هستند را به «سگ و حیوانات وحشی» تشبیه کرد و با اجرای حرکات زننده به تمسخر آن‌ها پرداخت و بدین ترتیب حجم عظیمی از واکنش‌ها را منجر شد.
 
 
 
 
آیا کم حجاب ها از کفار بدترند؟
 
علی زکریایی در واکنش به اعتراضات فراوان، گفته است که منبع و منشأ سخنانش، معرفت دینی و قرآنی است. وی سپس به آیه ۱۰۸ سوره مومنون «قَالَ اخْسَئُوا فِیهَا وَلَا تُکَلِّمُونِ» استناد کرده و توضیح داده است که خداوند در قرآن می فرماید آن‌ها مثل حیوان هستند و این افراد را با لفظ «چخه» خطاب کرده است. به همین دلیل من هم آن‌ها را حیوان می‌دانم.

به نظر می رسد این گونه دستاویز قرار دادن آیه‌های قرآن و آموزه‌های دینی، در حالی که افرادی مانند زکریایی، معرفت و شناخت اندکی نسبت به تفسیر آن ها دارند، بدترین آسیب‌ها را به جایگاه اجتماعی دین می‌زند، زیرا این قبیل توجیهاتِ امثال زکریایی به حساب دین گذاشته می شود و مردم را نسبت به ماهیت دین بدبین می‌کند.

آیت الله محسن غرویان استاد حوزه و دانشگاه در گفتگو با دیدارنیوز در خصوص مباحث اخیر مرتبط با حجاب و اتفاقاتی که در اعمال امر به معروف و نهی از منکر به وقوع پیوسته است، گفت: «رویه اسلام، رویه محبت و صلح است. اسلام خشونت ورزی در امر به معروف را در هیچ موردی توصیه نمی‌کند. ضمن اینکه اگر در اجرای این آموزه، خشونت و زور اعمال شود، طرف مقابل نیز دست به خشونت می‌زند. امر به معروف در زمینه حجاب باید با کار فرهنگی صورت گیرد، با چماق و کتک نمی‌توان فلسفه و ارزش حجاب را روشن کرد. ضمن اینکه مگر سایر آموزه‌ها و اصول اسلام در جامعه و در حوزه‌های مختلف اجرا می‌شود که این همه طرح و برنامه و انرژی بر سر حجاب صرف می‌شود. ضمن اینکه شما نمی‌توانید به مسائل مهم و حیاتی مردم و زنان، بی توجهی کنید و در عوض، حجاب را در اولویت برنامه‌ها قرار داده و توقع داشته باشید زنان به این اوامر تن دهند.»
 
غرویان افزود: «انتخاب پوشش به سبک و الگوی زندگی هر فرد برمی گردد، باید علل ناهنجاری در پوشش را شناخت، سپس برای آن سیاست گذاری کرد.»

به نظر می رسد علی زکریایی که در قالب طبقه جدیدی با عنوان طبقه مذهبی ـ انقلابی مدرن ظهور یافته است و خود را مذهبی معرفی کرده و به عنوان طنز پردازی مذهبی و ارزشی برنامه اجرا می‌کند و امثال وی در نقش های دیگر، کوچکترین اطلاعاتی از آموزه‌های اصیل اسلام؛ به ویژه آموزه های اسلام در مباحث سیاسی و اجتماعی و تاریخی ندارند، چراکه پیامبر اکرم(ص) حتی با غیر هم کیشان منافق و دشمن که بدترین رفتار‌ها را نسبت به ایشان و دعوتش به اسلام داشتند نیز با ادبیات خشن و توهین آمیز مانند آنچه که امثال زکریایی به کار برده و می برند برخورد نمی‌کرد.

قرآن حتی خطاب به کفار و کسانی که بدترین ستیزه‌ها را با دین داشتند نیز از عنوان «ایها الناس» استفاده می کند و نه تنها آن‌ها را انسان می داند بلکه خطاب به آن‌ها می‌گوید شما دارای عقل و تفکر هستید، سپس این کفار را به اندیشه کردن در اعمال و عقاید خودشان دعوت می‌کند.

امام سجاد(ع) نیز پس از واقعه عاشورا در جمع یزیدیان و شامیان، یعنی کسانی که خانواده و اهل بیت او را به فجیع‌ترین شکل به شهادت رسانده بودند صحبت کرد و ضمن معرفی خود و خاندان پیامبر اکرم(ص) و ظلم هایی که توسط یزیدیان انجام شده است، بدون کوچکترین توهینی، آن‌ها را «مردم» خطاب نمود. از این نمونه‌ها در زندگی ائمه(ع) و آیه‌های قرآن فراوان است.

علی زکریایی و ادعای معرفت دینی
 
علی زکریایی در حالی به آیه ۱۰۸ سوره مومنون استناد می‌کند که به نظر می‌آید حتی ترجمه فارسی آن را نیز نخوانده و فضا و شأن نزول آیه را نمی‌داند. در این آیه، خداوند خطاب به کسانی که حکم نهایی آنان جهنم است می‌فرماید: «قَالَ اخْسَئُوا فِیهَا وَلَا تُکَلِّمُونِ» یعنی «دور شوید و به دوزخ درآیید و با من لب از سخن فروبندید.»
 
خطاب این آیه به کسانی است که با حکم پروردگار، تکلیف جهنمی بودن آن‌ها معلوم شده اما از خداوند می‌خواهند که آن‌ها را به دنیا بازگرداند. این افراد، سه مرحله دنیا، صحرای قیامت و مرحله شفاعت را گذرانده اند و مورد هیچ شفاعتی قرار نگرفته اند و پس از آن وارد جهنم شده اند و در واقع جنایتکاران تاریخ هستند.

سوالی که مطرح می شود این است که علی زکریایی، چطور سگ خطاب کردن و وحشی خطاب کردن زنان کم حجاب را با چنین آیه‌ای توجیه می‌کند؟ به نظر می‌آید که این افراد، چنان دارای پشتوانه قوی هستند که خود را  مجاز به گفتن هر حرف و توهینی می دانند و پس از آن، به اشکال مختلف شروع به تراشیدن توجیهات مذهبی می‌کنند؛ بدون آنکه کسی متعرض آن‌ها شود.

علی زکریایی، جواد مقدم و حامد زمانی از درون کدام طبقه ظهور یافته اند؟
 
به نظر می رسد امثال علی زکریایی از درون طبقه جدیدی سر بر آورده اند که تفاوت های فراوانی با طبقه کلاسیک آن دارد، یک طبقه مذهبی ـ انقلابی مدرن با المان های ظاهری متفاوت نسبت به نوع کلاسیک خود. یکی از تفاوت های ساکنان این طبقه نوظهور که از شبکه حمایتی سفت و سختی نیز برخوردار است  اینست که علی رغم مدعی مذهبی بودن و انقلابی بودن، اما معرفت و شناخت عمیق و دقیقی نسبت به هر دو مفهوم ندارد. مصداق بارز آن، همین توجیه سخنان توهین آمیز زکریایی با دستاویز قرار دادن قرآن است؛ در حالی که قرآن و آموزه های دینی، تمسخر، تحقیر، توهین و افترا را شدیدا تقبیح کرده و گناه بزرگی می‌داند.

ماهیت این طبقه جدید به دلیل نوظهور بودن آن، چندان مشخص نیست اما این هراس وجود دارد که عملکرد نابخردانه بعضی از افراد این طبقه، به اسم دین تمام شود و همچنین با ایجاد موجی از نفرت در بین دسته ای از مردم نسبت به دسته ای دیگر، جامعه را بیش از پیش به عدم مدارا، تفرقه و خشونت سوق دهد.
 
علی زکریایی آستین کوتاه و تی شرت می پوشد، در جمع تعدادی زن شوخی می کند و ادا درمی آورد، آنها را می‌خنداند و صدای خنده‌های بلندشان را می‌شنود و مهم‌تر از همه، یک شومن است. چنین تیپ و عملکردی، کاملا متفاوت از طبقه مذهبی سنتی‌ بوده و پدیده ای جدید است که بامدل مذهبی‌ها و سخنران‌های کلاسیک تفاوت جدی دارد.
 
در همین طبقه، می توان از مادحینی همچون جواد مقدم و مصطفی قدم گاهی نام برد که در برخی مراسمات مولودی خوانی، تندترین و رقص آور ترین آهنگ های بندری و غربی را از نمونه های های «آن ور آبی» انتخاب کرده و صحنه ای پر از رقص نور و اجرای ریتمیک می چینند و همراه با مستمعین خود، بالا و پایین می پرند و در همان حال از کرامات اهل بیت(ع) می خوانند. این سبک از مداحی، با سبک های سنتی و عارفانه، تفاوت های فراوانی دارد.

حامد زمانی را نیز می توان از اعضای همین طبقه نوظهور دانست. خواننده ارزشی و انقلابی که شلوار جین و کت و کفش خارجی می پوشد، موهایش را فشن می کند و مانند خواننده های پاپ، برنامه اجرا می کند ـ در بیان موارد مذکور، قصد قضاوت وجود ندارد بلکه هدف، شناخت تفاوت ها است ـ که عملکرد و رفتار وی دارای تفاوت های فراوانی با هم سنخان سنتی دارد.
 
افرادی که مثال زده شد نماینده طبقه نوظهور و جدیدی در میان مذهبی ها هستند که خود را بروز کرده‌ و از ابزار مدرن برای تبلیغ ایدئولوژی خود استفاده می‌کنند و  در همان حال، خود را شدیدا انقلابی معرفی می‌کنند اما گویا در مدرن شدن شیوه ها، فقط به ظاهر اکتفا کرده اند و آنگونه که باید، از نظر محتوا چیزی در چنته ندارند.
 
تهی بودن از محتوای صحیح، موجب شده است تا بسیاری از افراد این طبقه نوظهور، در مواجهه با موضوعات مختلف، دست به فرافکنی زده یا روی به تمسخر و فحاشی بیاورند که نمونه های فراوانی از آنان را می توان در جامعه دید. این عملکرد ناصحیح، موجب شده تا بسیاری از افراد ناآگاه نیز اقدامات آنان را به نام دین بنویسند و از دستورالعمل های دینی، رویگردان شوند.
 
 
آیا کم حجاب ها از کفار بدترند؟/ علی ذاکر، جواد مقدم: شکل گیری طبقه جدید مذهبی-انقلابی
 
 
به علی زکریایی برگردیم. در هنگام اجرای برنامه وی، طیفی از زنانی را می بینیم که با سگ خطاب شدن هم جنسانشان می خندند و دست می زنند. انتشار این قبیل کلیپ ها و دادن فضا به اجرای چنین برنامه ها و تفکراتی، گسل و چند دستگی بر سر مساله حجاب و حجاب برتر در بین زنان را بیشتر کرده و آنها را نسبت به یکدیگر متنفر می کند.

در اماکن عمومی مانند مترو، مراکز خرید، اتوبوس ها، دانشگاه و ... شاهدیم که دختران و زنان چادری از جانب غیر چادری ها با دیده ترس و تهدید و نفرت نگریسته می شوند. طیف مقابل نیز از آنجا دارای پیش فرض های ذهنی در خصوص رابطه بین حجاب و عفاف است، این ذهنیت را دارد که دختران کم حجاب، لزوما بی اخلاق و بدون عفاف هستند. ستیزه ها و دعواهای لفظی بیشماری که در حوزه عمومی بین این دو دسته از زنان ایجاد شده، خطری جدی برای جامعه زنان و موانعی مهم بر سر راه شکل گیری نوعی هویت مبتنی بر جنس در خلال جنبش زنان است. باید مسئولان امر، با شناخت خطرهایی که جامعه را تهدید می کند، رفتار افرادی از قبیل زکریایی ها را مدیریت کنند.
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی : ۰
غیر قابل انتشار : ۲
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۲۶ - ۱۳۹۸/۰۴/۲۷
3
7
بسیارعالی
واقعا نمیدونم چرا دین و اموزه های اصیل اون در حاکمیتی که ادعای اسلامی بودن داره تااین حدمهجوره که فردی مثل ذکریایی اجزه پیدامیکنه ایه های قران کریم رو تااین حد تحریف و به غلط تفسیرکنه و هیچ کس توی دهنش نزنه
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم