عالی بالیست ها!

دیدارنیوز ـ آرش راهبر: امشب تیم ملی والیبال ایران در شرایطی به دیدار ایالات متحده می‌رود که به نظر می‌آید از همین حالا می‌توان امتیاز این مسابقه را به نام ایران نوشت. آسمان خراش‌های والیبال ایران در مرحله مقدماتی مسابقات به قدری مطمئن و استوار ظاهر شده اند که به نظر می‌آید دست کم در میدان لیگ ملت‌ها رقیبی نداشته باشند.

امروز سایت فدراسیون جهانی والیبال با سید محمد موسوی مدافع روی تور درجه یک ایران گفت و گویی منتشر کرده که در آن بازیکن ایران گفته است: «ما مدال را نشانه رفته ایم...» این همه اعتماد به نفسی که در این عبارت احساس می‌شود صرفا رجزخوانی و کرکری‌های قبل از مسابقه نیست و «سید» والیبال ایران با ملاحظه نکات و ماجرا‌هایی آن را به زبان آورده است.

 

 

 

بی شک یکی از دلایل به دست آمدن نتایج خوب در لیگ والیبال ملت‌ها برای ایران، رسیدن به سطح اول جهان و تثبیت آن در ذهن بازیکنان است. محمد موسوی در گفت و گویش با سایت فدراسیون جهانی والیبال به همین نکته اشاره کرده و می‌گوید: «۱۰ سال هم ما تیم خوبی بودیم، اما دانش و اعتماد به نفس لازم را برای عبور از لحظات بحرانی و سخت بازی نداشتیم و در بسیاری از مواقع در نزدیکی پیروزی، متحمل شکست می‌شدیم.»

به زعم مدافع روی تور توانمند ایران، برنامه ریزی بلند مدت فدراسیون والیبال بر روی تربیت نسل‌های جوان، ورود مربیان تراز اول جهانی و ارتقای شخصیت حرفه‌ای بازیکنان، نقش اصلی را در رسیدن ایران به این جایگاه داشته است. با تایید نظرات محمد موسوی می‌توان امروز تسلط و چیرگی بازیکنان را در بحث‌های تکنیکی مشاهده کرد و انگار بازیکنان نام آشنای تیم ملی، هیچگاه تا این حد مهارت در بازی و تکنیک‌های فردی نداشته اند.

بخشی از این اعتماد به نفسی که حالا در تیم ملی تثبیت شده نیز البته از حضور تعدادی از بازیکنان اصلی تیم ملی در لیگ‌های معتبر خارجی است. به نظر می‌آید حضور تعدادی از نخبگان ایران در مسابقات معتبر اروپایی، باعث تغییر در شخصیت و کار حرفه‌ای آن‌ها شده و حتی به نظر می‌آید میزان حرف شنوی بازیکنان از مربی تیم ملی نیز محسوس‌تر از قبل شده است. در سال‌های گذشته متاسفانه حواشی زیادی میان بازیکنان و کادر فنی به وجود می‌آمد که حالا تا حد زیادی دیگر از آن ماجرا‌ها خبری نیست. در یک کلام می‌توان گفت: «چقدر خوبیم ما...»

 

 

در کنار عالی بودن تیم ملی ایران در رقابت‌های جاری، باید این را هم در نظر داشت که برخی  از تیم‌های حاضر در لیگ ملت‌ها آنچنان که انتظار می‌رفت قدرتمندانه ظاهر نشده اند. به نظر می‌رسد برخی از تیم‌های تراز اول جهان مثل آمریکا، ایتالیا، لهستان و روسیه چندان در مرحله مقدماتی باانگیزه نیستند.

آمریکا که به خاطر میزبانی، در هر صورت در مرحله فینال مسابقات حضور دارد آن قدر در دور مقدماتی بی خیال و بی انگیزه بوده که تقریبا داد همه را درآورده است. به نظر می‌رسد قدرت آمریکا در فینال خیلی بیشتر باشد. لهستان، ایتالیا و روسیه نیز برخی از بهترین بازیکنان شان را همراه ندارند و به نظر می‌رسد حواس تیم‌های رده اول جهان بیشتر معطوف به مسابقات انتخابی المپیک است که حدود یک ماه دیگر در روسیه برگزار خواهد شد.

طبیعتا حضور در المپیک برای بسیاری از تیم‌ها مهم‌تر از لیگ جهانی است. چهار سال قبل هم این ماجرا اتفاق افتاد و اتفاقا تیم ملی ایران در لیگ والیبال ملت‌ها نتایج خوبی گرفت. با همه این اوصاف، اما نمی‌شود موفقیت‌های تیم ملی ایران را به پای ضعف تیم‌های دیگر گذاشت، چون در بازی با بلغارستان عموما ذخیره‌های تیم ملی بازی کردند و چنان از خود قابلیت و انگیزه نشان دادند که کسی جای خالی سعید معروف یا امیر غفور را احساس نکرد.

 

 

لیگ والیبال ملت‌ها برای تیم‌های برتر خود جوایز درشتی در نظر گرفته که می‌تواند انگیزه خوبی برای بازی کردن تا سرحد جان باشد. به نظر می‌رسد تیم ملی ایران را می‌توان نامزد به دست آوردن این جوایز نقدی هنگفت دانست. حتی به نظر می‌آید بازیکنان ایران توانایی به دست آوردن جایزه نخست این مسابقات یعنی یک میلیون دلار را هم داشته باشند. پاداش بزرگی که می‌تواند تاثیر خوبی بر تیم ملی داشته باشد و آن‌ها را برای انتخابی المپیک ۲۰۲۰ هم بیشتر آماده کند.

قطعا المپیک سال آینده برای برخی از بهترین‌های تاریخ والیبال ایران به منزله خداحافظی و بازنشستگی است و این گروه از بازیکنان، بسیار برای حضور در آن و کسب افتخارات بزرگ اشتیاق دارند. پس به امید قهرمانی تیم والیبال ایران در لیگ ملت‌ها و حتی المپیک...