دانشمندان میگویند که دهانه «جزرو» در مریخ میتواند قویترین نشانهها از وجود حیات میکروبی در گذشته این سیاره را در خود جای داده باشد.
دیدارنیوز: دانشمندان با بررسی دادههای تازه مریخنورد «پشتکار» ناسا اعلام کردهاند که دهانه «جزرو» در مریخ میتواند قویترین نشانهها از وجود حیات میکروبی در گذشته این سیاره را در خود جای داده باشد.
این پژوهش که با همکاری گروهی بینالمللی و با نقش مهم دانشمندان کالج امپریال لندن انجام شده، نشان میدهد که منطقهای موسوم به «برایت انگل» (Bright Angel) در دهانه جزرو میزبان رسوبات دریاچهای بوده است.
بررسیها حاکی است که این رسوبات از رُسهای ریزدانه تشکیل شده و حاوی کانیهایی همچون فسفات آهن و سولفید آهن هستند.
این ترکیبات روی زمین معمولا در پی واکنشهایی شکل میگیرند که به فعالیتهای زیستی یا فرآیندهای میکروبی مرتبط هستند.
پژوهشگران میگویند این ساختارهای معدنی میتوانند حاصل واکنشهای شیمیایی ساده و غیرزیستی باشند، اما شباهتهای آنها با فرآیندهای میکروبی روی زمین این احتمال را تقویت میکند که در گذشته حیات میکروسکوپی در مریخ وجود داشته است.
پروفسور سانجیو گوپتا از امپریال کالج لندن در این باره میگوید: «این کشف بسیار هیجانانگیز است و میتواند یک نشانه زیستی مهم باشد، هرچند به معنای اثبات قطعی وجود حیات در مریخ نیست. برای اطمینان باید این نمونهها به زمین آورده شوند و در آزمایشگاههای پیشرفته بررسی شوند.»
مریخنورد پشتکار از سال ۲۰۲۱ در دهانه جزرو مشغول فعالیت است. این منطقه به دلیل شواهدی از وجود یک دریاچه و دلتای رودخانهای بهعنوان محل فرود انتخاب شد، زیرا چنین محیطهایی بهترین فرصت برای کشف آثار حیات باستانی محسوب میشوند.
مریخنورد ناسا تاکنون چندین نمونه سنگی ارزشمند جمعآوری کرده که قرار است در ماموریت مشترک ناسا و آژانس فضایی اروپا در دهه ۲۰۳۰ به زمین بازگردانده شود.
دانشمندان میگویند تنها با تحلیلهای دقیق آزمایشگاهی در زمین میتوان مشخص کرد که آیا مواد کشفشده واقعا حاصل فرآیندهای زیستی هستند یا نه. با این حال بسیاری این یافتهها را امیدوارکنندهترین شواهدی میدانند که تاکنون از امکان وجود حیات در مریخ به دست آمده است.
مقامات آژانس فضایی بریتانیا نیز گفتهاند این کشف گامی بزرگ در درک ما از گذشته مریخ و امکان وجود حیات فراتر از زمین است.
ماموریت آتی مریخنورد «رزالیند فرانکلین» نیز که توسط اروپا هدایت میشود، میتواند نقش مهمی در تکمیل این تحقیقات داشته باشد و ما را یک گام به پاسخ به پرسشی بنیادی نزدیکتر کند که آیا ما در جهان تنها هستیم؟
نتایج تحقیقات تازه در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده است.
