حجتالاسلام احمد حیدری، پژوهشگر حوزه علمیه در یادداشتی که برای دیدار ارسال کرده، به این موضوع اشاره کرد که غالب امامان «کنیززاده» اند و این از مبارزات اصلاحگرانه و سخت امامان با فرهنگ غلطی بود که تبلیغ و ترویج میشد و غلبه کرده بود.
دیدارنیوز _ احمد حیدری:
امامان با توجه به انحرافات عظیمی که هیئت حاکمه در اسلام به وجود آورده بود، راههای مختلفی برای مبارزه با انحرافات و اصلاحگری برگزیده بودند. از نگاه اسلام همه انسانها در انسانیت مساویاند و برتری، آن هم نه در اجتماع و حقوق شهروندی و امتیازات اجتماعی؛ که فقط نزد خدا و فقط به تقوا و انسانیت است.
در حکومت دینی تمام شهروندان از هر دین، مذهب، نژاد و حتی بیدینان و لامذهبان و دهریمسلکان تا زمانی که شهروند هستند و تابع قانون، باید از حقوق شهروندی یکسان و مساوی برخوردار باشند و محروم کردن از حقوق شهروندی، فقط باید بر اساس حکم محکمه عادل و به عنوان کیفر جرم بعد از اثبات آن باشد. تقسیم عادلانه و مساوی بیت المال و امتیازات اجتماعی بدون در نظر گرفتن معیارهای موهوم و غیرموهوم انقلابیگری، قبیلهای، دینی، مذهبی، حزبی، جناحی، و ... سیره پیامبر اکرم بود و در این روش عادلانه مورد اعتراض بزرگان هم قرار گرفت، ولی بدان وقعی ننهاد. (تاریخ یعقوبی ۲/۱۳۶).
متأسفانه خلیفه دوم اولین کسی بود که در تقسیم بیت المال و دادن امتیازات اجتماعی تفاوت قائل شد و سابقه اسلام، جبهه و جنگ، عرب، هاشمی، قریشی بودن و ... را در تعیین سهم افراد از بیت المال و امتیازات اجتماعی دخالت داد (تاریخ یعقوبی ۲/۱۰۶ و کامل ابن اثیر ۲/۱۶۸). این رویه غلط بعد از او تداوم یافت و با این که امام علی در زمان حکومت خود، همه آنان را الغا کرد و اعلام نمود و به سنت پیامبر بازگشت، ولی بعد از امام و با شروع حکومت اموی و بعد عباسی، رویه خلیفه دوم بازگشت و حاکم شد و با کمال تأسف هنوز در جهان اسلام حتی در حوزه شیعه نشین! سیطره غلبه فرهنگ اموی و عباسی وجود دارد!
غلبه این فرهنگ در تمام حوزهها به گونهای بود که وقتی امام سجاد با کنیز آزاد شده خود ازدواج کرد، از جانب خلیفه عبدالملک اموی سرزنش شد که اگر دلت به حال جایگاه اجتماعی خودت نمیسوزد، حداقل به خاطر فرزندانت رعایت کن تا فردا به فرزندانت نگویند مادرتان سابقه کنیزی و بردگی دارد! و امام جواب داد که اسلام این امتیازات را لغو کرده و امتیاز آن هم فقط نزد خدا، به انسانیت و تقوا است. (کافی ۵/۳۴۵)
در تداوم همین حرکت اصلاحی، دیگر امامان نیز با کنیزان صالح آزاد شده ازدواج کردند. آن کنیزان که حاصل فتوحات خاور دور، چین، اروپا و جنوب و غرب آفریقا بوند، یا قبلا آزاد شده بودند یا توسط خود امام خریداری شده و آزاد میشدند آن گاه امامان با رضایت و قبول خود آنان، با آنها ازدواج میکردند و مساوات انسانی و الغای امتیازات نژادی، قومی، قبیلهای، دینی و مذهبی را اعلام و مبارزه با فرهنگ غیر اسلامی اموی و عباسی را ادامه میدادند لذا غالب امامان «کنیززاده» اند و این از مبارزات اصلاحگرانه و سخت امامان با فرهنگ غلطی بود که تبلیغ و ترویج میشد و غلبه کرده بود.
امید که در این ماه حزن اهل بیت با سیره انسانی و متعالی آنان در «اصلاحگری» آشنا شویم و در همرنگی با آنان تلاش کنیم.
