![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
با اینکه عوامالملک در هفته گذشته از مصدومیت کهنه انگشت همچنان رنج میبرد اما میدان را خالی نکرد و هر طور که بود ستون خاطراتش را پر کرد.
دیدارنیوز ـ عوامالملک:
جمعه ۱۱ آذر ۱۴۰۱
علیاصغر، خواصالمله سبزوار اعلام کرد بیحجاب باید از گرفتن خدمات اجتماعی محروم شود. پیشنهاد خیلی خوبیست. خدمات اجتماعی باید برای عوام باحجاب باشد و خط ویژه خیابانها هم برای خواصی که پیشنهادهای خوب میدهند. شایعههایی به گوشم رسید که شب قبل از مسابقه تیم ملی فوتبال با آمریکا به هر کدام از بازیکنان مجوز واردات یک دستگاه خودرو داده شده است. درست است که بازیکنان یک چیزهایی را نصفه و نیمه خواندهاند اما دلیلی ندارد که خودروی وارداتی را دوست نداشته باشند. احمد، بزرگوار مشهدی هم گفت درست است که توپ به یک طرف رفته است اما به معنای این نیست که آمریکا پیروز است. راست هم میگوید. توپ چه اینوری بیاید و چه آنوری برود ما پیروزیم و آمریکا در حال فروپاشیست. محمدباقر، بزرگوار ملایری هم گفت دستاورد جام جهانی این بود که فهمیدیم حتی عوام آمریکا دوست داشتند ایران برنده شود و کانادا و عربستان و آلمان که دنبال حذف ایران از جام جهانی بودند خودشان حذف شدند. کاملا صحیح است. هر کسی به دنبال حذف ما بود خودش حذف شده یا خواهد شد. ما هم عمدا از جام خارج شدیم که دشمنانمان سرگرم حذف کردن همدیگر شوند.
شنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۱
رییس یک جایی که "زیاد بساز و بفروشها" در آن جمع میشوند اعلام کرد ساخت و ساز مسکن هر ماه در حال کاهش است و سیمان از پاکتی ۵۰ هزار تومان به ۷۰ تا ۸۰ هزار تومان و یونولیت هم از حدود ۷۰ هزار تومان به ۵۰۰ هزار تومان رسیده است. بهانه گیری الکی میکند. اولا فقط ۴ قلم کالا گران شده است که سیمان و یونولیت جزو آنها نیست. ثانیا اگر این چیزها هم گران شده باشد دلیل نمیشود ساخت و ساز کم بشود. باید بسازند. احمد، خواصالدوله امور داخله اعلام کرد عصر ابراهیم نشان داد که بدون آمریکا و برجام هم میتوان به پیش رفت. این را ما که عوامیم خیلی وقت است فهمیدهایم. جالب است که احمد تازه به زبان آورده است. باید ببینم اگر احمد خبر ندارد برایش توضیح بدهم که بدون خیلی چیزهای دیگر هم میتوان به پیش رفت. حالا از هر طرفی که شد فرقی ندارد. مهم این است که برویم. مصطفی، خواصالمله تهران گفت که باید با نفوذ اسرائیل در واردات موز برخورد بشود. راست هم میگوید. وقتی هیچ نفوذی در هیچ جا وجود ندارد نباید اجازه داد به بهانه برداشتن یا گذاشتن موز نفوذ انجام شود. شب صحبتهای آقای سردار درباره قدرت آمریکاییها را شنیدم. ۵۵ هزار میلیارد دلار هزینه کردهاند که به بعضیها یاد بدهند داخل شیشه نوشابه یا دوغ، بنزین بریزند و روی آن پنبه بگذارند تا بزنند به یک جایی و آتش بگیرد. نهایت قدرت آمریکاییها همین است. شیشه نوشابه را برای آتش زدن استفاده میکنند. یاد قدیمها به خیر. شیشه نوشابه ابهتی داشت. آمریکاییها آبروی شیشه نوشابه را هم از بین بردهاند و پای دوغ را هم وسط کشیدهاند.
یکشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۱
ابراهیم با خواصالدولهاش جلسه گذاشتند و قرار شد بودجه را طوری تنظیم کنند که همه عوام به اقلام خوراکی، آب، مسکن، سلامت و خودرو دسترسی آسان و ارزان داشته باشند. خبر خوبیست و نشاندهنده زحمات ابراهیم و خواصالدولهاش است. عوام از این به بعد نباید نگران کف هرم مازلو باشند. تامین میشود. بخشهایی از یکی از برنامههای تلویزیون بودجهبگیر را دیدم. مجری و مهمانش که معلوم بود به خاطر کمک به دانش و آگاهی عوام رنج سفر به قطر را تحمل کرده بودند در حال مرور خاطراتشان بودند و درباره نسوان با لباس نامناسب که در ورزشگاههای جام جهانی دیده بودند صحبت می کردند. جواد، خواصالدوله امور نفت اعلام کرد که حق عضویت اوپک را به دلیل تحریمها نتوانستهایم بدهیم. عیبی ندارد. تقصیر آمریکاست. باید به اوپک اعلام کنیم برود از آمریکا بگیرد. یک راه هم این است این شیشههای نوشابه و دوغی که با بنزین و پنبه پر شدهاند را جمع کنیم و برای اوپک بفرستیم تا در بازار آزاد بفروشد و حق عضویت ما را از آن کم کند. بالاخره ۵۵هزار میلیارد دلار است و جواب هزینههای اوپک را هم میدهد.
دوشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۱
مصدومیت انگشت اشاره دست راستم در اثر بازی شطرنج عود کرد. نمیتوانم بنویسم.
سهشنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۱
آرش راهبر [سردبیر دیدارنیوز] پیغام داد که اگر خاطراتت را ننویسی نمیگذارم خاطراتت را بنویسی. تهدید ترسناکی بود اما انگشت اشاره دست راستم هنوز مصدوم است.
چهارشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۱
با اینکه ابراهیم و علیرضا و بعضی از خواص خیلی تلاش کردند با حرفها و برنامههایشان در من انگیزه نوشتن ایجاد کنند اما قدرت مصدومیت انگشت اشاره دست راستم از آنها بیشتر است. باز هم ننوشتم.
پنجشنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۱
حلاجوشانيم که از دار نترسيم
مجنونصفتانيم که در عشق خداييم
ترسيدن ما چون که هم از بيم بلا بود
اکنون ز چه ترسيم که در عين بلاييم