![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
با گذشت یک سال از خروج آمریکا از افغانستان که به بازگشت دوباره طالبان به این کشور جنگ زده و برخی رخدادهای فضاحت بار منجر شد، دولت جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا به رغم تلاش برای توجیه این شکست و مانور بر روی جنبههای نه چندان مثبت این خروج، همچنان سنگینی این شکست را به دوش میکشد و این امر به دست آویزی برای رقبای وی از جمهوری خواهان جهت به شکست کشاندن بایدن ۷۹ ساله در انتخابات آتی تبدیل شده است؛ موضوعی که چه بسا بر سرنوشت وی در دنیای سیاست اثرگذار باشد.
دیدارنیوز ـ در یکسالگی خروج آمریکا از افغانستان که با بازگشت طالبان به قدرت پس از ۲۰ سال مصادف شد، روزنامه العربی الجدید در تحلیل به بررسی آثار خروج ایالات متحده از این کشور بر آینده بایدن و رقابتهای انتخاباتی با سلف خود یعنی دونالد ترامپ، پرداخته و چنین مینویسد: "پس از گذشت یک سال از خروج پرشتاب آمریکا از افغانستان، به نظر میرسد واشنگتن آرزو میکرد کهای کاش میتوانست این مناسبت مفتضحانه را از یاد ببرد.
شکست آمریکا در روند خروج از افغانستان آن هم پس از ۲۰ سال، شکست سنگینی بود که همچنان بر آمریکا سایه افکنده است و این مسأله که دولت آمریکا تا این لحظه توضیح رسمی برای دلایل عقب نشینی خود از این کشور ارائه نکرده است، بر شدت این شکست میافزاید.
گزارشی که وزارتخانههای دفاع و امور خارجه آمریکا در این خصوص در حال تهیه آن هستند هنوز پایان نیافته است و انتظار میرود که برای ممانعت از در تنگنا قرار گرفتن و در نتیجه بازخواست انتخاباتی، قبل از انتخابات میان دورهای کنگره در ماه نوامبر آتی به پایان نرسد.
به گفته جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، همچنین انتظار نمیرود که تمامی محتویات آن پس از تکمیل این گزارش فاش شود؛ زیرا برخی از آنها اطلاعات «محرمانه» به شمار میآیند.
دولت آمریکا خواهان افشای جزئیات شکست خروج (از افغانستان) نیست؛ زیرا این موضوع به شتابزدگی جو بایدن در آن زمان در اجرای بینظم و قانون تصمیمات تقریبا نسنجیده خود مربوط میشود.
واشنگتن نیز به رغم جنجال سیاسی جمهوری خواهان تمایلی برای بازگشت به افغانستان ندارد. زیرا در نهایت نتیجه اشتباهات عملکردی دولت بایدن به اندازه شکست یک جنگ، پرهزینه نیست؛ حضوری که بعد از بیست سال با شکست پایان یافت و مسئولیت آن میان روسای جمهوری که متعاقبا در طول این مدت روی کار آمدند، تقسیم میشود؛ هرکسی در این اشتباهات نقشی دارد و هرکسی به شیوه خود در پیچیدن این پرونده و گذاشتن آن در قفسه مشارکت دارد، همانطور که در پایان جنگهای مشابه از ویتنام گرفته تا عراق، این موضوع رخ داد.
دولت آمریکا فرصت این سالگرد را غنیمت شمرده تا نکات مثبت این خروج را عنوان کند و ند پرایس، سخنگوی وزارت خارجه این کشور در توجیه این شکست در اولین سالگرد آن گفت که این عقبنشینی یک «نقطه عطف» در تقویت «حفاظت امنیت آمریکا» بود بدون آنکه هزینه یا حضور میدانی مستقیمی را متحمل گردد.
وی در این راستا به کشته شدن ایمن الظواهری، سرکرده القاعده به عنوان یک گواهی بر درست بودن تصمیم خروج از افغانستان اشاره کرد، اما او در این میان به شکستهای صورت گرفته در این عملیات هیچ اشارهای نداشت.
مخالفان جو بایدن این فرصت را برای مطرح کردن مجدد رسوایی روند خروج از افغانستان با هدف مانور دادن روی آن در کمپین انتخاباتی علیه بایدن و حزب دموکرات مناسب میبینند، اما هر دوی آنها (بایدن و مخالفانش) میدانند که موضوع خروج از افغانستان قطعی بود و تنها زمان آن تغییر کرد و شاید به تاخیر افتاده بود.
نزاع دولت کنونی با دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق جنگی دشوار است که در اولویت قرار دارد و تقریبا با جوانب سیاسی، حقوقی و قضایی و طبعا انتخاباتی خود صحنه تحولات آمریکا را در انحصار خود درآورده است. اگر بتوان ثابت کرد ترامپ اسناد فوق محرمانه مربوط به دولت را پس از پایان دوران ریاست جمهوریاش به خانه برده است، در آن صورت ترامپ با اتهامات جنایی سنگینی مواجه میشود و همزمان تهدیدات برخی از طرفدارانش به توسل به خشونت در صورتی که تحقیقات در این مسیر ادامه یابد، نگران کننده هست. "