![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
گزارش رسول شکوهی روایت مراجعه شخصی اوست به بیمارستان امام حسین تهران برای تزریق واکسن کرونا. سهمیهای که برای بیماران خاص در نظر گرفته شده است و روایتی که البته دردناک است....
دیدارنیوز – رسول شکوهی: چند ماهی میشود که بعد از ساخت واکسن کرونا، فرایند واکسیناسیون کرونا در بسیاری از کشورها شروع شده است. بعد از ساخت واکسنهای مختلف در چند کشور مانند آمریکا، انگلستان، روسیه، چین و چند کشور دیگر و دریافت تاییدههای مختلف واکسیناسیون کرونا شروع شد و قرار شد در ابتدا کادر درمان و افرادی که بیماریهای زمینهای و خاص دارند در اولویت دریافت واکسن باشند.
در ایران روند کند واکسیناسیون صدای بخش زیادی از جامعه را در آورده است. حتی کادر درمان نیز به صورت کامل نتوانسته اند در این حدود ۵ ماه دو دوز واکسن را دریافت کنند و شنیدهها حاکی از آن است که در برخی مراکز درمانی دوز اول واکسن روسی تزریق شده و برای دوز دوم واکسن هندی تزریق کرده اند. در کشوری با حدود ۸۵ میلیون نفر جمعیت هنوز بعد از گذشت چند ماه نمیتوان به قاطعیت گفت که نیم میلیون نفر از جمله کادر درمان واکسن زده اند یا خیر. در بسیاری از بیمارستانهای دولتی حتی به رزیدنتها که با بیماران کرونایی ارتباط مستقیم دارند هم واکسن تزریق نشده است.
این در حالی است که دسته بندی کردن افراد به ترتیب اولویت و تزریق واکسن به آنها به هیچ وجه کار پیچیدهای نیست و میتوان با یک برنامه ریزی مشخص و با استفاده از ابزارهای ساده تکنولوژیکی بخش زیادی از جامعه را به واکسن رساند. به عنوان مثال کشور انگلستان به صورت آنلاین همه چیز را مدیریت میکند و گزارش میدهد و در وبسایتی تمام اطلاعات لازم برای واکسن درج شده است. برای دیدن سایت اختصاصی دولت انگلیس در رابطه با کرونا و مخصوصا واکسیناسیون اینجا کلیک کنید.
هفته گذشته اطلاعیههایی در شبکههای اجتماعی و انجمنهای تخصصی ام اس دیده میشد که بیماران مبتلا به ام اس با داشتن کارت انجمن یا مدارکی که تایید کند آنها با بیماری ام اس درگیر هستند و مدارک شناسایی به بیمارستان امام حسین مراجعه کنند و واکسن سینوفارم که ساخت کشور چین است و تاییدیههای بین المللی را نیز دارد به آنها تزریق خواهد شد.
من هم که حدود ۴ سال است که با ام اس درگیر هستم خوشحال شدم که میتوانم تا حدی از شر کرونا در امان بمانم. ۸ صبح شنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۰ با مدارک پزشکی ام به بیمارستان امام حسین مراجعه کردم و جمعیت زیادی را دیدم که در گوشهای از بیمارستان جمع شده اند. فردی که گویا از مسئولین حراست بیمارستان بود کاغذهایی در دست داشت و اسامی افراد روی آن نوشته شده بود. در صحبت با او فهمیدم که افراد زیادی در آخر هفته گذشته به بیمارستان مراجعه کرده اند و آنها اسم نویسی کردند و تا دهم اردیبهشت لیستها پر است.
آنها مدعی بودند که روزانه بیش از سی نفر را نمیتوانند واکسن بزنند، ولی از لیستها و بهم ریختگیهای آنجا این حس القا میشد که این عدد بیش از این حرفها باید باشد. با پیگیری و اصرار و نشان دادن کارت خبرنگاری توانستم با خانمی که مسئول آنجا بود صحبت کنم. او گفت که کلا ۶۰۰ دوز واکسن بیشتر به آنها تحویل داده نشده و باید به بیماران بیمارستان هم این واکسنها تزریق شود.
تقریبا کسی پاسخگو نبود و مشخص نبود مسئول این واکسیناسیون در بیمارستان کیست. پیگیریهای من به بخش معاونت درمان بیمارستان امام حسین رسید تا خانمی که آنجا مشغول کار بود گفت که هنوز بخش نامهای که در آن دستورالعملی برای واکسیناسیون به بیمارستان داده نشده است و این واکسیناسیون زیر نظر مرکز بهداشت همایون انجام میشود و از بیمارستان تقاضای محلی برای این کار داشتند و بیمارستان اتاقی را در اختیارشان گذاشته است.
اتاقی کوچک در گوشهای که روی آن اطلاعیهای که مشخص بود در همین چند روز آماده شده و بعدها هم به آن مواردی اضافه شده کار واکسیناسیون را انجام میدادند. طبق گفتههای کارمند حراست در روزهای قبل تعداد بیشتری در صف بودند و امروز جمعیت کمتر شده است. این تجمع و صف آن هم در بیمارستان امام حسین که مرکز رسیدگی به بیماران کرونایی است چه علتی دارد؟ روشهای قدیمی و صف و اسم نویسی نمیخواهد در این کشور منسوخ شود؟
یکی از دوستان ام اسی من هفته گذشته صبح زود سه شنبه ۱۷ فروردین به بیمارستان امام حسین مراجعه کرد و در صحبتی که با او داشتم مشخص شد که از همان روز همین شیوه نام نویسی و بعد تزریق در جریان بوده و همان روز دوز اول واکسن سینوفارم به او تزریق شده است. وقتی به شماره تماس بیمارستان امام حسین زنگ بزنید گفته میشود که حضوری باید نوبت گرفته شود. از آنجایی که هیچ کاری در این کشور به صورت تلفنی پیش نمیرود حضوری به بیمارستان امام حسین مراجعه کردم و شد آن قصهای که در بالا گفتم.
در رابطه با آنچه در بیمارستان طالقانی میگذرد، چون خودم مراجعه حضوری نداشتم نمیتوانم دقیق اظهار نظری کنم، ولی از دوستی که آن هم ام اس داشت و به این بیمارستان مراجعه کرد پرسیدم. او گفت که آنها هم صبح اول وقت یعنی حدود ساعت ۶ صبح شنبه ۲۱ فروردین در بیمارستان طالقانی حضور داشتند و بعد از نام نویسی فهمید که نفر ۵۹ ام است. از او قبض آب یا برق خواستند که متناسب با منطقه جغرافیایی که در آن ساکن است واکسن را به او تزریق کنند. در نهایت بعد از چند ساعت معطلی در بیمارستان به او واکسن زده شد. از تعداد واکسنی که در اختیار بیمارستان طالقانی قرار گرفته شده یا زیر نظر کدام مرکز بهداشت واکسیناسیون انجام میشود اطلاعاتی ندارم، ولی عکسی در شبکههای اجتماعی و کانالهای مربوط به ام اس منتشر شده و اطلاعاتی در آن درج شده است.
طبق گفتههای او حدود ۲۰۰ نفر در بیمارستان طالقانی واکسینه شدند و همگی هم سینوفارم دریافت کردند. تجمع و صف و انتظار افراد نیز در این بیمارستان وجود داشت و عده زیادی هم نتوانستند واکسنی دریافت کنند. نه در اطلاع رسانی انسجامی وجود داشت و نه در برنامهریزی برای اجرای واکسیناسیون بیماران خاص. به مانند اکثر حوزهها که صف و نام نویسی و ... دیده میشود در این اقدام درمانی که با جان بیماران خاص طرف هستیم هم شاهد چنین وضعیتی هستیم. تجمع و نام نویسی و تلاش دوستان و آشنایان برای پارتی بازی و گرفتن واکسن برای خود یا اطرافیان به راحتی در این فرآیند دیده میشود. هنوز واکسیناسیون عمومی شروع نشده وضعیت این است، اگر بنا باشد جمعیتی میلیونی واکسینه شوند چه خواهد شد؟