کرونا به بشر این فرصت را داده است که در نبود متولیان دین و تعطیلى مراکز دینى، بى واسطه و آنگونه که خالق هستى خواسته، با او رابطه‌ای بى واسطه برقرارکند. «ادعونى استجب لکم» (بخوانیدم تاپاسختان دهم). با این نگاه، دراین روزهاى سخت، خوب است با صاحب اختیار خویش خلوت کنیم، شاید مسیر بهترى پیش پایمان گذاشته شود.

کد خبر: ۵۶۷۸۱
۱۴:۰۵ - ۱۶ فروردين ۱۳۹۹
دیدارنیوز ـ بهیار سلیمانی*: کرونا همه جا را تعطیل کرده و قریب دویست کشور را به سرعت درنَوَردیده است. از جمله جاهایى که تعطیل شده، عبادتگاه‌هاى بشر است: کلیسا، کنیسه، مسجد، معبد، کعبه و بتخانه. آتشکده، قبرستان، زیارتگاه و هر جا تجمعى بود، تعطیل شده است و البته به ساحت قدس الهى خللى وارد نشده، همانگونه که خود در آخرین کتابش اعلام کرده نیازى به عبادت بندگانش ندارد!
 
امروز کرونا این کلام را نیز به اثبات رسانید، چون هستى ادامه دارد و خداوند مشغول ادامه‌ی حکمرانى خویش است. به نظر مى رسد عبادت بشر به دو دلیل است: یکى نیاز خود انسان و دیگرى نیاز متولیان دین که در قالب احبار و رهبان در ادیان پیشین و روحانیون در جامعه ما که براى امرار معاش خودشان انجام مى گرفته است.
 
کرونا به بشر این فرصت را داده است که در نبود متولیان دین و تعطیلى مراکز دینى، بى واسطه و آنگونه که خالق هستى خواسته، با او رابطه‌ای بى واسطه برقرارکند. «ادعونى استجب لکم» (بخوانیدم تاپاسختان دهم)
 
امام على در نامه ۳۱ فرموده اند: «بدان کسی که گنج‌های آسمان و زمین در دست اوست، راه تو را بر دعا گشوده و پذیرش آن را تعهد نموده و از تو خواسته است که از او بخواهی تا اجابت کند آنچه را طلب کرده ای. او بین تو و خودش واسطه‌ای قرار نداده تا مانعی بین تو و خودش باشد و ناچارت نساخته تا کسی را واسطه خود و خدایت بشمار آوری و چنانچه گناه کنی، در توبه را به روی تو نبسته و در کیفر دادن تو شتاب نکرده. وقتی راه بازگشت پیشگیری و توبه کنی اگرچه سزاوار سرزنش هستی، ولی تو را سرزنش و رسوا نمی‌کند و پرده‌ات را نمی‌درد و در پذیرفتن توبه، کار را بر تو دشوار نمی‌کند و در جریمه کردن تو سخت نمی‌گیرد و از بخشش خودش تو را مایوس نمی کند و قصد گناه نکردن تو را می‌پذیرد و هر گناهت را یکی حساب می‌کند و هر کار نیک ات را ده برابر به حساب می‌آورد. راه بازگشت را بر تو گشوده و اگر او را بخوانی صدایت را می‌شنود و چون راز خود را بر او فاش کنی آن را می‌داند، پس نیاز خود و هر چه در درون داری به او بگو و از غمهایت شکایت نما و بخواه که گره از مشکلات و سختی هایت بگشاید و در کارهایت تو را یاری دهد. پس از گنج‌های رحمت اش و افزون کردن طول عمر و سلامتی و فراوانی رزق و روزی از خدا بخواه. پس کلید گنج هایش را به تو تحویل داده تا امکان خواستن تو از خودش را برای تو فراهم کرده باشد تا هر وقت طلب می‌کنی درب‌های نعمت اش را با دعا و راز و نیاز با او باز نماید و رحمات بی انتهایش را بر تو فرو ریزد، پس چیزی از خدا طلب کن که ثوابش بماند و وبالش گردنت را نگیرد.»
 
و در خطبه ۱۹۳ و ۱۹۵ نیز فرمودند:

«اى بندگان خدا، آگاه باشید که خداوند شما را بیهوده نیافریده و بى سرپرست، به حال خودتان، رها نکرده است. و بدانید که بین شما و خداوند پرده و فاصله‌اى وجود ندارد و هیچ یک از درب‌هاى او به روى شما بسته نیست. او در هر مکان با آدمیان و پریان همراه است. بخشش، گنج او را خالى نمى کند و عطا از خزانه‌اش کم نمى‌نماید، هر مقدار بخشش به درخواست کننده، سرمایه او را به پایان نمى رساند.»

با این نگاه، دراین روزهاى سخت، خوب است با صاحب اختیار خویش خلوت کنیم، شاید مسیر بهترى پیش پایمان گذاشته شود.

*نماینده مجلس ششم
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم