فریدون مجلسی، تحلیلگر سیاست خارجی با بیان اینکه زمان مذاکره و نرمش فرا رسیده است، گفت: شاید تندروها کشور را به سوی جنگ سوق دهند.
دیدارنیوز: یک تحلیلگر سیاست خارجی معتقد است که زمان مذاکره و نرمش فرا رسیده و جلوگیری از جنگ امری ضروری است.
فریدون مجلسی، تحلیلگر سیاست خارجی در ارزیابی اینکه چرا مذاکره با آمریکا پررنگتر از گزینه جنگ شده است، به رسانه «چندثانیه» میگوید:
«راهی که از طریق مذاکره به نتیجهای منجر شود و از جنگ جلوگیری کند، بیتردید بهترین مسیر است. زیرا جنگ نابودکننده و ویرانگر است و آثار آن تنها متوجه یک نسل نمیشود.
مسوولیت جنگ بر عهده جنگافروزان است، اما خسارات آن به نسلهای بیگناه بعدی نیز منتقل میشود. بنابراین، به هر طریقی که امکانپذیر باشد، جلوگیری از جنگ امری ضروری است.
عدهای که آنها را تندرو مینامیم با مذاکره مخالفاند، زیرا امید دارند در صورت وقوع جنگ، آنچه با آن مخالف هستند از میان برود، اما توجه ندارند که اگر با سیستم، رژیم یا حکومتی مخالفاند، ممکن است نهتنها آن ساختار، بلکه محتوای آن، یعنی ملت و مردم ایران، نیز آسیبهای گزاف ببینند.
ممکن است حوادث دیگری رخ دهد که قابل مطالعه و بررسی است. اگر مسائل از طریق مذاکره تعدیل یا حل شود، بیتردید بسیار بهتر است. جمهوری اسلامی از سوی غربیها همواره متهم به جنگطلبی، توسعهطلبی بوده است.
این رویکرد دائمیِ تنش و تقابل، پیامدهای نامطلوبی به همراه داشته است که نیاز به تغییر دارد. همچنین باید از تحولاتی در طی چندسال اخیر در خاورمیانه رخ داده درس گرفت.
یکی از دلایل طرح مذاکره آن است که پیش از آنکه ایران دچار چالشهای اساسی شود، با عقلانیت، تعدیل، کنار آمدن و دست برداشتن از ستیزهجویی، مسیر آرامش را در پیش گیرد و کشور را به وضعیتی عادی و متعارف بازگرداند. مسأله این است که باید از این زاویه به موضوع نگریست.
اکنون مذاکره باید با هدف تأمین امنیت، آسایش و رفاه، و رفع تحریمها از دوش ملت ایران انجام شود. جمهوری اسلامی که از سوی برخی کشورهای منطقه بهعنوان تهدید تلقی شده است، باید اقداماتی انجام دهد تا این احساس تهدید از میان برود. امید آن است که عقلانیت حاکم شود.
هرچند گروههایی نیز وجود دارند که با هرگونه نرمش مخالفاند و ممکن است کشور را به سوی جنگی دیگر، مشابه جنگ دوازدهروزه، سوق دهند و سپس با ادعای پیروزی مواجه شویم در حالی که خسارات گستردهتری وارد شده و آنگاه ناچار به نشان دادن نرمش شویم.
به باور من، اکنون که زیرساختهای اقتصادی و اجتماعی ایران برقرار است، زمان مذاکره، نرمش و انعطاف فرا رسیده است.»
