مسوولان و استانداریهای مختلف کشور شب گذشته (جمعه) زحمت کشیده و دوباره موجی از تعطیلیها را در کشور به بهانه آلودگی هوا اعلام کردند. آیا تعطیلیهای مداوم و تکراری راه درستی برای علاج آلودگی هواست؟
دیدارنیوز: با اعلام سید کمالالدین میرجعفریان، سرپرست معاونت هماهنگی امور عمرانی استاندار تهران طبق مصوبه جلسه کمیته اضطرار آلودگی هوای تهران، به علت تداوم آلودگی هوا، کلاس درس تمام مقاطع تحصیلی مدارس و دانشگاهها به صورت غیرحضوری و مهدهای کودک، پیشدبستانی و مدارس استثنایی نیز تعطیل شدند. همچنین بانکها، ادارات، دستگاههای اجرایی، ملی، استانی و نهادهای عمومی و غیردولتی به استثنای مراکز خدماتی و درمانی استان تهران، برای شنبه ۲۲ دی ماه تعطیلند.
به نقل از تعادل، اما این پایان ماجرا نیست علاوه بر تهران ۱۵ استان دیگربا تعطیلی روبهرو شدند. کلیه ادارات دولتی و بعضا غیردولتی، مدارس، دانشگاهها و مراکز مختلف استانهای کرمانشاه، آذربایجان شرقی، مازندران، کرمان، قم، گلستان، اردبیل، خراسان جنوبی، سمنان، قزوین، خراسان رضوی و همدان با نظر مسوولان این استانها به خاطر آلودگی و تامین کسری انرژی که همان ناترازی انرژی میگویند تعطیل شدند.
مدتهاست که در اکثر کلانشهرها از جمله تهران تنها راهی که دولت برای مقابله با آلودگی هوا در پیش گرفته است، تعطیل کردن ادارات، مدارس، کارگاهها و... است. راهکاری که نه تنها تاثیر بر کاهش آلودگی هوا ندارد که بر پیکر نحیف اقتصاد و تولید کشور نیز ضربات جبرانناپذیری وارد میکند.
تعطیلی علاج آلودگی هوا نیست
بهروز علییاری، پژوهشگر اجتماعی در این باره میگوید: مساله اینجاست که با تعطیل شدن ادارات و مدارس و ... نمیتوان امید داشت که آلودگی هوای تهران و دیگر کلانشهرهایی که به این وضعیت مبتلا هستند، بهبود پیدا کند. مساله اینجاست که وقتی منشا آلودگی به دلیل ریزگردها، استفاده از سوخت مازوت و ... است، تعطیلی تاثیر چندانی نخواهد داشت.
او میافزاید: البته اینکه تعطیلی باعث میشود تا مردم کمتر در معرض آلودگی قرار بگیرند، خوب است، اما مساله اینجاست که وقتی هوای بیرون آلوده است هوایی که در داخل منزل جریان دارد هم آلوده است مگر اینکه از دستگاههای تصفیه هوای بسیار قوی استفاده شود.
این پژوهشگر اجتماعی میگوید: مساله دیگر این است که مشاغل آزاد از این تعطیلیها پیروی نمیکنند ضمن اینکه بسیاری از افراد روزمزد هستند و تعطیلیهایی از این دست میتواند معیشت آنها را به مخاطره بیندازد. اما سوال مهمتر این است که دولت تا چه زمانی میخواهد تنها به همین یک راهحل اکتفا کند و همچنان اجرای قانون هوای پاک را به تعویق بیندازد؟
تعطیلی مشاغل از میزان مرگ و میر آلودگی نمیکاهد
بهروز علییاری در بخش دیگری از سخنان خود اظهار میدارد: اینکه مسوولان فکر میکنند با تعطیل کردن کسب و کارها و خانهنشین کردن مردم برای یک روز، دو روز یا حتی یک هفته میتوانند مانع از افزایش آمار مرگ و میر به دلیل آلودگی هوا شوند، کاملا اشتباه است.
او میافزاید: بر اساس آمارهای رسمی سالانه ۴۰ هزار نفر در کشور به دلیل آلودگی هوا جان خود را از دست میدهند. این آمار تکاندهنده هیچ تلنگری بر ۲۲ سازمان و نهادی که در اجرای قانون هوای پاک در کشور دخیل هستند، وارد نکرده و نمیکند. مساله نادیده گرفتن قوانین است. مساله عدم ضمانت اجرایی قوانینی است که حتی تصویب شدن آنها هزینه دارد، اما در نهایت گرفتار زنجیره بیمسوولیتی افراد و پاسکاریهای بین سازمانی شده و هیچگاه به مرحله اجرا نمیرسد.
حفظ جان آدمها از درجه اهمیت ساقط شده است
این پژوهشگر اجتماعی میگوید: وقتی در آلودهترین روزهای تهران، شهردار این کلانشهر در یک برنامه تلویزیونی به دوربین نگاه میکند و در مقابل هزاران نفری که شاهد این برنامه هستند در پاسخ به سوال «نمره شهرداری برای اجرای قانون هوای پاک در تهران چند است؟» با افتخار نمره قبولی به شهرداری میدهد دیگر چه انتظاری میتوانیم از بقیه سازمانها و نهادها داشته باشیم.
او میافزاید: وقتی همین شهرداری نزدیک دو سال است که وعده وارد کردن اتوبوس و واگنهای مترو را میدهد و بارها و بارها شورای شهر از شهردار در این مورد سوال کرده و هنوز معلوم نیست این تجهیزات چرا از چین به ایران نرسیدهاند و هر بار یک جواب تازه از طرف مسوولان شهرداری داده میشود، وقتی یکی از دولتمردان صراحتا اعلام میکند که مردم باید بین بیبرقی و زنده ماندن یکی را انتخاب کنند، قطعا ما نمیتوانیم انتظار داشته باشیم حل و فصل مشکل آلودگی هوا به این زودیها حتی در دستور کار قرار بگیرد.
به گزارش دیدارنیوز، در نقشه زیر تعطیلی مدارس و ادارات کشور در روز شنبه ۲۲ دیماه ۱۴۰۳ را مشاهده میکنید ..
