![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
دکتر محمد صادق کوشکی، استاد دانشگاه و تحلیلگر سیاسی مهمان یکی دیگر از برنامههای اصل ۲۷ بود، او در قسمت اول این گفتوگو مردم را بازنده حوادث سال گذشته و روحانی را مقصر اتفاقهای ۹۸ میداند.
دیدارنیوزـ نسرین نیکنام: برنامه اصل ۲۷ در یکی دیگر از برنامههای خود میزبان دکتر محمد صادق کوشکی، استاد دانشگاه و تحلیلگر سیاسی بود. این گفتوگو در دو قسمت منتشر میشود و قسمت اول را میتوانید اینجا، کانال یوتیوب و آپارات ببینید.
این استاد دانشگاه معتقد است که یکی از موضوعاتی که در اتفاقهای سال گذشته بیشتر نمایان شد زیر پا گذاشتن یکی از احکام الهی یعنی حجاب بود و رسانههای بیگانه، شبکههای ماهوارهای و فضای مجازی تمام قدرت و توان خود را گذاشتند تا بی حجابی را تبلیغ و ترویج کنند.
به گفته کوشکی این تبلیغ و ترویج، منجر به جنگ داخلی و از همه مهمتر خشونت و جنایت شد و اصرار روی آن هم این بود که مردم تشویق شوند حجاب را کنار بگذارند و در این میان تعداد زیادی از مدافعان امنیت و مردم کشته شدند.
او در توضیح بیشتر درباره بروز جنگ داخلی در سال ۱۴۰۱، میگوید: وقتی گروهی از مردم با گروه دیگر که همه در یک کشور هستند با هم درگیر میشوند، یعنی جنگ داخلی رخ داد و این جنگ ماهها طول کشید و بی بی سی و من و تو و اینترنشال تمام این چند ماه برای رواج بیحجابی انرژی گذاشتند.
این تحلیگر سیاسی تاکید میکند: این جنگ پایان خوشی نداشت؛ آشوب پارسال برنده نداشت و مردم ایران بازنده آن بودند و بخشی از مردم با تبلیغ دشمن به این نتیجه رسیده بود که بیحجابی باید عادی و آزاد باشد و برای این مطالبه به خیابان آمدند و امنیت عمومی را به خطر انداختند، کشتند و کشته شدند.
اینطور که کوشکی توضیح میدهد به خاطر این حوادث کشور در مسیر بیثباتی قرار گرفت و کشورهایی مانند آمریکا و انگلیس و اسرائیل که در سالهای قبل هم به دنبال برهم زدن ثبات کشور بودند از این ماجرا سوء استفاده کردند و آسیب بیشتری به کشور زدند.
به گفته این استاد دانشگاه، تحریک صدام برای جنگ، اعمال تحریمها و خلق تروریسم که آتش آن از دهان مجاهدین خلق بیرون میآمد، نمونههای عینی برهم زدن آرامش و ثبات کشور در گذشته بود.
او میافزاید: از سوی دیگر نتیجه حوادث کشور ضرر اقتصاد زیادی بود که به کشور زده شد و فعالان اقتصادی خرد و کلان بیش از همه آسیب دیدند و اینجا هم باز مردم بازنده بودند و برندگان کسانی بود که این آتش را روشن کردند.
کوشکی مقصر اصلی اتفاقهای سالهای ۹۶ و ۹۸ را حسن روحانی میداند و میگوید: دولت روحانی جامعه را از نظر اقتصادی به بنبست رساند، آنها در اواخر سال ۹۹ برای اینکه مردم را به بورس بکشانند برای آنها "دونپاشی" کردند و خیلیها مجاب شدند خانه و خودرو خود را بفروشند و وارد بورس شوند، اما در سال ۱۴۰۰ یک غارت اتفاق افتاد و میلیونها نفر آسیب دیدند.
او با اشاره به اینکه هم حسن روحانی و هم کارگزاران اقتصادی او باید در دادگاه تاریخ پاسخگو باشند، میافزاید: وقتی روحانی با لبخند میگوید "من هم صبح جمعه متوجه تغییر قیمت بنزین شدم"، فقط باید منتظر آشوب باشیم.
این تحلیلگر سیاسی به سیاستهای اقتصادی ابراهیم رئیسی هم نقد دارد و میگوید: "در خرداد ۱۴۰۱ وقتی دولتمردان دولت سیزدهم یک تصمیم اشتباه در مورد آزادسازی قیمت کالاهای اساسی گرفتند، نتیجه آن برگزاری بیش از هزاران تجمع در سراسر کشور بود، اما این تجمعها بدون درگیری و خشونت بود."
او ادامه میدهد: "این تجمعات آرام به حق هم بود، زیرا مردم فهمیده بودند یک سوم داراییشان از بین رفته است، نشانه دیگری هم داشت و آن هم این بود که مردم به یک بلوغ فکری رسیدند و میتوانند بدون درگیری، بدون آتش زدن بانک و شکستن شیشه، مطالبه خود را مطرح کنند و به دولت بگویند تصمیم اشتباهی گرفته شده."
کوشکی در بخش دیگری میگوید: "البته پیش از این اتفاقها همه اقتصاددانان، استادان دانشگاه و صاحب نظران به ابراهیم رئیسی گفته بودند که این تصمیم اشتباهی است و علاوه بر وارد کردن شوک به جامعه، بخش کشاورزی و دامداری را زیر فشار شدیدی میبرند، اما کسی به هشدارها گوش نکرد."
کوشکی با بیان اینکه تصمیمهای غلط رئیسی در بخش اقتصادی را تائید نمیکنم، میگوید: آسیبهای سال ۱۴۰۱، در تاریخ کشور بیسابقه بود و همه هم مقصر بودند هم احمدی نژاد، هم روحانی و هم رئیسی.
در ادامه این گفتوگو از صادق کوشکی درباره علت حوادث سال ۸۸ پرسیده شد. او میگوید: من سال ۸۸، نه به احمدینژاد رای دادم نه به میرحسین موسوی. احمدی نژاد ۲۴ میلیون و میرحسین ۱۳ میلیون رای آوردند البته صحت آن را هم میتوانید از آقایان موسوی لاری وزیر کشور دولت خاتمی و عباس آخوندی، رئیس ستاد میرحسین بپرسید.
کوشکی این را هم اضافه میکند: در اتفاقهای ۸۸ همه مقصر بودند و نمیتوان همه تقصرها را گردن میرحسین انداخت، اما اگر او میآمد و میگفت من اعتراض دارم، اما تابع قانون هستم آن حوادث رخ نمیداد. او باید مثل صاحب خانه عمل میکرد نه مستاجر، زیرا او چندین سال نخست وزیر این کشور بود.
این استاد دانشگاه، نقد جدی به تمام دولتهای پس از انقلاب دارد و میگوید: "هیچ کدام از دولتها به فرهنگ توجه نکردند و فرهنگ اولویت صدم آنها هم نبود. حتی فکری هم برای مدیریت فضای مجازی نکردند تا جایی که اگر کسی در این میان قربانی شود نمیداند باید چیکار کند.
او، با اشاره به اینکه دولت هاشمی، احمدینژاد، روحانی و رئیسی، اولویتشان اقتصاد بود، اما روایت دولت خاتمی فرهنگی و سیاسی بود، ادامه میدهد: روایت دوات خاتمی بر خلاف قانون اساسی بود.