![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
محمدعلی ابطحی، عضو مجمع روحانیون مبارز و فعال سیاسی اصلاحطلب با اشاره به اینکه امیدی به شورای نگهبان نیست، گفت: یک اراده سیاسی لازم است برای اینکه مجلس اگر از این ترکیب فعلی بیرون بیاید اشکال نداشته باشد. اما این اراده سیاسی وجود ندارد و وقتی که عملا چنین تکلیف و تشخیصی ندارد و دوست ندارد این مجلس از ترکیب فعلی بیرون آید و یک ترکیب متفاوتی داشته باشد، عملا کسی که صاحب قدرت و اختیار است در فکر تغییر وضع کنونی نیست.
دیدارنیوز: عضو مجمع روحانیون مبارز میگوید: یک اراده سیاسی لازم است برای اینکه مجلس اگر از این ترکیب فعلی بیرون بیاید اشکال نداشته باشد.
تحلیل چهرههای سیاسی اصلاحطلب از فضای پیش رو برای نحوه حضور و فعالیت در انتخابات مجلس دوازدهم متفاوت است؛ برخی امیدوار به ورود اقلیتی اصلاحطلب همراه با اعتدالیون هستند تا بلکه بتوانند مانع برخی تندرویها شوند، عدهای همچنان تیغ نظارت استصوابی شورای نگهبان را برنده میدانند که راه عبور را بسته است و جمعی هم نسبت به مشارکت قابل توجه مردم در انتخابات ناامیدند.
در این بین، محمدعلی ابطحی، عضو مجمع روحانیون مبارز و فعال سیاسی اصلاحطلب معتقد است برخلاف گذشته، شورای نگهبان مانعی برای حضور اصلاحطلبان در انتخابات نمیشود، بلکه عدم مشارکت مردم است که نمیتواند چهرههای تاثیرگذار را وارد مجلس بعدی کند. به گفته او، مدیریت کشور هم علاقهای به تغییر ترکیب کنونی مجلس ندارد.
مشروح گفتوگوی خبرآنلاین با محمدعلی ابطحی را در ادامه بخوانید.
*آقای ابطحی! تحلیل شما از حضور حداقل یک اقلیت قدرتمند اصلاح طلب با چهرههای شاخص در مجلس دوازدهم چیست؟ امکان این حضور را با توجه به مجموعه شرایط کشور ممکن میدانید؟
مشکل انتخابات پیش رو مانند مشکلات سنتی سالهای گذشته خیلی شورای نگهبان و ردصلاحیتها نیست، مشکل اصلی پیش بینی عدم حضور مردم است. با توجه به قهری که اتفاق افتاده و با توجه به سوابقی که در مجالس قبلی دیدیم، پیش بینی حضور حداکثری مردم دشوار است و تقریبا میتوان گفت که مشارکت خیلی اندک خواهد بود.
یک بخش این موضوع به دلیل ناامیدی است که در مردم ایجاد شده و بخش دیگر این که به عقیده من مدیریت اصلی و سیاسی کشور هم علاقهمند نیستند ترکیب کنونی مجلس را از دست بدهند بنابراین سازماندهی که شکل میگیرد برای حفظ ترکیب همین مجلس است.
با این تفاسیر وقتی که هر دوطرف یعنی مردم آمادگی آمدن نداشته باشند و مدیریت کشور هم برای حفظ وضعیت موجود تلاش کند، عملا هم، چون زمان ثبت نام اولیه گذشته، دیگر فرصتی برای اینکه نه حاکمیت بخواهد تغییری ایجاد کند و نه جریانات سیاسی بخواهند در این خصوص حرکتی داشته باشند، نیست.
*با این وصف، مجلس دوازدهم چطور مجلسی خواهد بود؟
مجلس آینده بنا به خواست حاکمیت و بنا به خواست اراده عدم حضور عمومی مردم یک مجلسی شبیه مجلس فعلی است البته باید استقبال کرد که مجلس رنگارنگ باشد و با حضور طیفها و جریانهای مختلف باشد، اما متاسفانه چنین ارادهای وجود ندارد و چون ارادهای وجود ندارد تشویقی هم برای اینکه این حضور شکل گیرد نخواهد بود.
بحثهایی هم برای افزایش مشارکت میشود بیشتر حالت دکوری دارد و اینکه فتح بابی بشود گویا اینکه مجلس بخواهد رهنمودهایی داشته باشد، ولی چنین پیش بینی امکان پذیر نیست.
*شما امیدی به تغییر رویه حداقل از سوی شورای نگهبان با این تفکر که شاید مشارکت مقداری افزایش پیدا کند ندارید؟
البته که چنین امیدی به شورای نگهبان ندارم، اما اصلیترین حرف من این است که اگر امیدی هم باشد الان تغییری در وضعیت ایجاد نمیکند.
*چه چیز باعث ایجاد تغییر میشود؟ کدام فرد یا افرادی باید تغییر رویه دهند؟
یک اراده سیاسی لازم است برای اینکه مجلس اگر از این ترکیب فعلی بیرون بیاید اشکال نداشته باشد. اما این اراده سیاسی وجود ندارد و وقتی که عملا چنین تکلیف و تشخیصی ندارد و دوست ندارد این مجلس از ترکیب فعلی بیرون آید و یک ترکیب متفاوتی داشته باشد، عملا کسی که صاحب قدرت و اختیار است در فکر تغییر وضع کنونی نیست.
*رویکرد و تصمیم اصلاحطلبان را چطور پیشبینی میکنید؟ به نظر شما لیستی ارائه میدهند و وارد فعالیت انتخاباتی میشوند یا انگ تحریم انتخابات را به جان میخرند؟
اصلاحطلبی با تحریم انتخابات نمیتواند کنار بیاید، اما اصلاح طلبان به ۲ دلیل نمیتوانند در انتخابات شرکت کنند و فعال باشند؛ یکی حداقل مشارکت مردم است، اصلاح طلبان هر موقع که مشارکت بالا بوده توانستند رای بیاورند و اصولگرایان برعکس. یکی هم این زمانی که گذشته از ماجرا و ثبت نامهایی که انجام نشده؛ بنابراین من فکر نمیکنم که اصلاحطلبان در انتخابات مجلس دوازدهم مشارکت فعالی داشته باشند و عملا نمیتوانند مشارکت فعال داشته باشند.
آن گروههایی هم که احیانا دم از مشارکت میزنند تصورم این است که میخواهند برای خودشان یا حزبشان یک پیوندی با حاکمیت نگه دارند نه برای انتخابات. چون طبیعی است که این احزاب نمیتوانند موفق باشند و خودشان هم میدانند، ولی این نوع برخورد سیاسی که میکنند به نفعشان است، چون ارتباطشان را با نظام حفظ میکنند و تنها این آورده را برایشان خواهد داشت.