![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
حزب مجمع ایثارگران در اعتراض به روند مواجهه حاکمان با انتخابات پیشروی مجلس، در بیانیهای نوشت: «این انتخابات، یک سرفصل مهم برای تنظیم مناسبات حکومت با مردم و احزاب سیاسی و شخصیتهای مردمی و مستقل است و اگر حکومت نتواند وضعیت کشور و جامعه را درک کند و همچنان بر تداوم سیاستهای موجود اصرار بورزد، آخرین میخ را بر تابوت انتخابات زده است. مردم اگر بیش از این با صندوق رای قهر کنند، میتوانند هر انتخاباتی را به یک رفراندوم تبدیل کنند یعنی همان چیزی که در کام حاکمان تلخ است.»
دیدارنیوز: «امروز بعد از گذشت چند ماه و بعد از برآورده نشدن انتظارات حداقلی اصلاح طلبان از حکومت، «حزب مجمع ایثارگران» همچنان بر مواضع قبلی خود استوار ایستاده است و شرکت در انتخابات را در چنین بستری ناممکن تلقی میکند.»
به نقل از سایت مجمع ایثارگران، این حزب در ماههای منتهی به انتخابات مجلس بیانیهای صادر کرد که متن آن به این شرح است:
«مقدمه:
در حالی که حاکمان و مسئولان سیاسی کشور خود را برای برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری آماده میکنند و از زبان رهبری تا مدیران رده پایین اجرایی بر اهمیت انتخابات پایان سال تاکید میشود، اما در میان احزاب سیاسی، فعالان صنفی و محافل رسانهای هیچ نشانهای از در پیش بودن یک اتفاق مهم سیاسی را شاهد نیستیم. در میان مردم این وضعیت بیتفاوتی در حد فاجعه سیاسی است و با هر کسی که صحبت میشود، از بیثمری شرکت در انتخابات و بیانگیزگی برای حضور خودش میگوید. این وضعیت تلخ نتیجه حکمرانی خلاف قانون و اقتدارگرایانه حاکمانی است که سیاست ورزی را در میان مردم و نخبگان، نازا و سترون کرده و امید زایش خیر و صلاح از صندوق رای را از میان برداشتهاند.
در چنین فضای راکد سیاسی و در هنگامه قهر مردم از انتخابات و بیانگیزگی جریانهای سیاسی برای حضور در سر صندوق رای، انتظار معقول از حاکمان این است که آسیبشناسانه به وضعیت جاری بنگرند و با ارائه راهکارهای اعتمادساز و رقابتبرانگیز و مشارکتآفرین، امید را به مردم بازگردانند و زمینه مشارکت حداکثری مردم در انتخابات را فراهم کنند، اما متاسفانه رفتارهای حکومت و نهادهای حکومتی نه تنها هیچ نشانی از عقلانیت سیاسی ندارد بلکه بیدرایتی و بی تدبیری آنان را فریاد میکند. اوج این بیتدبیری را در طرح اصلاح قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی میتوان دید که با تشدید نظارت استصوابی حذفی شورای نگهبان، میخ آخر را بر تابوت انتخابات زده و امید به برگزاری یک انتخابات سالم و آزاد و فراگیر را کاملا از بین برده اند.
ضرورت اصلاح رویکردها
حکومت میتوانست با تغییر رویکردهای اساسی خود و بهبود شیوه مملکت داری و از جمله اصلاح درست قانون انتخابات، به قهر مردم با صندوق رای پایان دهد، اما قانون انتخابات اصلاحشده از سوی مجلس، در مسیری متفاوت حرکت میکند و روح حاکم بر آن، شوربختانه محدودتر کردن حق تعیین سرنوشت توسط مردم، گسترش دایره نظارت استصوابی، حضور پررنگتر نهاد ناظر در اجرای انتخابات و دخالت ناظران حتی در جزئیترین امور اجرایی و قدرت بخشیدن بی سابقه به دفاتر شورای نگهبان است. در این قانون به دخالت شورای نگهبان در تایید صلاحیت افراد حتی بعد از رایآوری کاندیداها و تایید صحت انتخابات هم وجهه قانونی داده شد و در نهایت صلاحیت و حیطه اختیار برخی ناظران شورای نگهبان به عنوان ضابط خاص قوه قضاییه ارتقا پیدا کرد.
همچنین بر خلاف نص صریح قانون و بدون طی شدن روند قانونی شدن این اصلاحات در مهلتهای مقرر، دستور اجرای آن را دادهاند تا معلوم شود چقدر مهندسی انتخابات برای حاکمان دارای اهمیت است و به آن نیاز دارند. بر همین اساس از مقوله اجباری «پیشثبتنام» آن هم شش ماه قبل از مهلت رسمی ثبتنام نامزدها سخن گفته و زمانی را برای انجام آن تعیین کردهاند تا زمینه را برای بررسی بیشتر شورای نگهبان درباره صلاحیت نامزدها، مساعد و بستر ردصلاحیت وسیعتر داوطلبان را فراهم کنند.
مسئولان حکومت آگاهانه سعی میکنند مشکلات کشور را به رویکردهای کلان و سیاستهای کلی و شیوه حکمرانی ۴۰ ساله ارجاع ندهند و عامدانه آن را در حد مشکلات فنی و ضعف مسئولان و تحریمها و فشار خارجی تقلیل میدهند. رئیس جمهور اسبق جناب آقای خاتمی به درستی گفتهاند که «مشکل اصلی که موجب بحرانهای بزرگ شده است و دشمن از موقعیت فراهم آمده برای فشار به ملت و کشور و تأمین منافع مشروع و غیرمشروع خود سوء استفاده میکند، عبارت است از گذر از جمهوریت نظام و گرایش به ناجمهوریت حکومت به اصطلاح اسلامی، ولی با نام جمهوریت». اگر حکومت به این مشکل اصلی اعتراف کند، مقدمه اصلاحات اساسی در کشور فراهم خواهد شد، زیرا در آن صورت، «خوداصلاحی» حکومت، هم در ساختار و هم رویکرد و هم رفتار، جایگزین روند «خودبراندازی» موجود خواهد شد که کم هزینهترین و پرفایدهترین راه برون رفتن از بحران است.
انتخابات باید با مشارکت همه سلایق سیاسی و با حضور نمایندگان همه اقشار اجتماعی و صنفی و در طی یک روند قانونی آزاد و بدون نظارت سختگیرانه و حذفی نهادهای ناظر و با محوریت احزاب سیاسی و به دست نهادهای مستقل انتخاباتی برگزار شود تا بشود به نتیجه آن به عنوان تبلور اراده مردم اعتماد کرد. تقلیل مردمسالاری به انتخابات، یک فریب است و برگزاری هر ساله یا دو سال یکبار انتخابات مهندسی شده، هیچ افتخاری را برای نظام سیاسی فراهم نمیکند.
پیشتر اعلام کرده بودیم: «حزب مجمع ایثارگران» که در گذشته بر مشارکت فعال همه نیروهای سیاسی در برگزاری انتخابات رقابتی تاکید داشت و از حاکمان خواستار بسترسازی برای ایجاد رقابت انتخاباتی با حضور همه نیروهای سیاسی با سلایق متفاوت میشد، اینک معتقد است شرکت در انتخابات در این وضعیت، هیچ سود و ثمری برای مردم ندارد و تا زمانی که برگزاری انتخابات رقابتی با حذف نظارت استصوابی حذفی در دستور کار حکومت قرار نگیرد و اعتماد مردم به صندوق رای و انتخابات بازنگردد، ما شاهد برگزاری یک انتخابات واقعی نخواهیم بود و تنها نمایشی از انتخابات شکل خواهد گرفت».
امروز بعد از گذشت چند ماه و بعد از برآورده نشدن انتظارات حداقلی اصلاح طلبان از حکومت، «حزب مجمع ایثارگران» همچنان بر مواضع قبلی خود استوار ایستاده است و شرکت در انتخابات را در چنین بستری ناممکن تلقی میکند. حاکمان اگر انتخابات پرشور میخواهند، باید رویکردهای کلان اداره کشور را تغییر دهند تا مردم را به یاس مطلق گرفتار نکنند. میشود اقتدارگرایی را جایگزین مردمسالاری کرد، اما نمیشود همزمان از مردم خواست که پرشور و مسئولانه در انتخابات شرکت کنند. میشود ارباب جراید و اهالی رسانه را به نهادهای خاص احضار و آنان را از نوشتن مطالب اعتراضی به روند برگزاری انتخابات منع کرد، اما این روشها دیگر جواب نمیدهد. میشود نهادهای امنیتی را سراغ چهرههای سیاسی خوشنام، اما حذف شده فرستاد و آنان را تشویق به ثبت نام در انتخابات کرد، اما آنان هم دریافته اند که تا روندها اصلاح نشوند، حضور آنان فایدهای برای مردم ندارد. در واقع حکومت مسئول «خودتحریمی در انتخابات» است و با برنداشتن گام ضروری برای ایجاد اصلاحات اساسی، روند تحریم انتخابات از سوی مردم را شتاب بخشیده است.
در پایان به صراحت میگوییم این انتخابات، یک سرفصل مهم برای تنظیم مناسبات حکومت با مردم و احزاب سیاسی و شخصیتهای مردمی و مستقل است و اگر حکومت نتواند وضعیت کشور و جامعه را درک کند و همچنان بر تداوم سیاستهای موجود اصرار بورزد، آخرین میخ را بر تابوت انتخابات زده است. مردم اگر بیش از این با صندوق رای قهر کنند، میتوانند هر انتخاباتی را به یک رفراندوم تبدیل کنند یعنی همان چیزی که در کام حاکمان تلخ است.
حزب مجمع ایثارگران
مردادماه ۱۴۰۲»