
حوادث اخیر بهانهای شد تا دیدار در سلسله گفتگوهایی با جامعه شناسان و استادان دانشگاه در قالب برنامهای به نام "اصل ۲۷" این اتفاقات را واکاوی و راه حلهایی برای برون رفت از آن بیابد؛ سیزدهمین میهمان این برنامه دکتر جبار رحمانی، جامعه شناس و پژوهشگر بود.
دیدارنیوزـ نسرین نیکنام: برنامه اصل ۲۷ که چند ماهی است در قالب گفتگو با استادان دانشگاه و جامعه شناسان به تحلیل وقایع و حوادث اخیر میپردازد در سیزدهمین قسمت آن، میزبان دکتر جبار رحمانی جامعه شناس و پژوهشگر بود؛ او در این گفتگو به موضوعات مهمی مانند دلایل اعتراض مردم در ماههای اخیر و دلایل اعتراضات قبلی اشاره داشت و تاکید کرد: یکی از دستاوردهای اعتراضات اخبر این بود که مردم متوجه شدند که باید نسبت به شرایط یکدیگر و خواسته و نیازهای خود بی تفاوت نباشند.
او اعتقاد دارد که بخش عمدهای از مشکلاتی که در حوادث اخیر رخ داد به دلیل بی تدبیری، شیوه نادرست مدیریتی و اعمال سیاستهای غلط تحمیل شده به مردم از سوی حاکمیت بود و همین دلایل سبب شد که مردم اعتراض کنند.
اینطور که این جامعه شناس توضیح میدهد هر چند به ظاهر اعتراضها پایان یافته و یک آرامش نسبی برقرار شده، اما اصل موضوع این است که ناراحتی و خشم همچنان در مردم وجود دارد و نمیتوان برای آن پایانی متصور شد از این رو در مرحله بعد مردم با یک محرک دیگر به صحنه اعتراضات برمی گردد و این خوشبینانه است که فکر کنیم اعتراضات به پایان رسیده است.
رحمانی در پاسخ به این پرسش که آیا این محرک همان محرک اجتماعی است یا نه هم میگوید: جامعه به یک هوشیاری و آگاهی رسیده از این رو هر محرکی مانند مشکلات اقتصادی، سیاسی، بازگشت گشت ارشاد و ... هم میتواند موجب اعتراض مردم شود.
یک نکته مهمی که این پژوهشگر به آن اشاره دارد این است که در قبال اینکه مردم آگاهتر و منسجمتر شدند، دولت و حاکمیت عامدانه و هوشمندانه به دنبال راههای برای ناراحت کردن مردم و تخریب هستند.
یکی از مهمترین موضوعاتی که در اعتراضات اخیر مطرح شد این بود که بخش عمدهای از جامعه که به آن قشر خاکستری میگویند به خیابانها نیامدند؛ این یکی دیگر از پرسشهای مطرح شده از رحمانی بود که او اینطور توضیح داد: آن عده از مردمی که در خیابانها حضور نداشتند همراه معترضان بودند نه حاکمیت و علت عمده عدم حضور آنها بخاطر مسئولیتی بوده که بخاطر خانواده داشتند، اما این قشر هم زمانی که احساس کنند بنیان خانواده به خطر افتاده وارد میدان میشوند و به خیابان میآیند.
این پژوهشگر معتقد است: در این میان تدبیرهایی که حاکمیت به خرج داد، در حداقلترین حد ممکن بود و از همه مهمتر اینکه ادبیات مسئولان هم در قبال معترضان تغییر نکرد و به طور مداوم آنها را به عنوان اغتشاشگر معرفی کرد.
"پاسخگو نبودن دولت و حاکمیت در قبال اتفاقهایی که افتاده همواره وجود داشته است" رحمانی با بیان این جمله تاکید میکند: نمونه بارز این موضوع، نرسیدن واکسن کرونا در حساسترین زمان ممکن بود که به دلیل آن هزاران نفر جان خود را از دست دادند، اما هیچ کسی در این زمینه مسئولیت قبول نکرد و پاسخی هم برای این کم کاری نداد؛ حالا این را به تمام اتفاقها بسط دهید و بدانید اگر حاکمیت در همه زمینهها پاسخگو بود الان در این شرایط قرار نداشتیم.