
اعتراض دوباره آتش نشانان به وضعیت معیشتی شان با تجمع در مقابل شهرداری و شورای شهر تهران در بی مهری مسوولان این دو نهاد بی نتیجه به پایان رسید اما آتش نشانان این بی توجهی را آغاز یک تصمیم جدی می دانند.
دیدارنیوزـ نسرین نیکنام: هیچ کس خاطره تلخ روزهای آخر دی ماه سال ۹۵ را فراموش نمیکند روزی که ساختمان پلاسکو فروریخت و ۱۶ نفر از آتش نشانان شهید شدند و بعد از آن قرار بود همه چیز تغییر کند مثل وضعیت حقوق آتش نشانان؛ اما امروز ۵ سال و یک ماه از آن زمان گذشته است و هیچ یک از قول و وعدههایی که از سوی شهرداری و شورای شهر به آتش نشانان داده شد، به سرانجام نرسید و همین مساله بهانهای شد تا دوباره آتش نشانان خواستههای به حق خود را با اعتراض در کف خیابان و مقابل شهرداری وشورای شهر نشان دهند هر چند که این تجمع برای هیچ یک از مسوولان این دو نهاد و متولی مدیریت شهری مهم نبود.
"بعد از تجمعی که همزمان با سالروز پلاسکو داشتیم قرار بود یک ماه بعد حقوق هایمان افزایش یابد، اما این اتفاق نیافتاد." این جمله را صادق حسینی یکی از آتش نشانان شهرداری تهران در گفتگو با دیدار مطرح میکند و میگوید: همه کارمندان شهرداری در بخشهای مختلف افزایش حقوق داشتند غیر از آتش نشانان و این حق آنها نیست که مورد بی مهری مسوولان شهرداری قرار بگیرند."
به گفته او کارمندان شهرداری بین ۱۲۰ تا ۱۸۰ ساعت اضافه کار میگیرند، اما نهایت اضافه کاری که برای آتش نشانان لحاظ میشود ۱۰ تا ۱۵ ساعت است.
او در پاسخ به این سوال که این افزایش حقوق در نهایت یک میلیون تومان است، میافزاید: قرار بود این افزایش حقوق برای هزینه غذا و حق عائله مندی در حقوق برج بهمن لحاظ شود، اما مسوولان خیلی راحت زیر قول خود زدند و این افزایش را به خرداد و تیر سال ۱۴۰۱ واگذار کردند.
این آتش نشان با بیان اینکه آبروی شهرداری را آتش نشانی میخرد، میگوید: یک کارمند ساده مترو حداقل ۱۴ تا ۱۵ میلیون تومان دریافتی دارد، اما آتش نشانان نصف این حقوق را دریافت میکنند.
او این را هم اضافه کرد که در نظر سنجی که از عملکرد بخشهای مختلف شهرداری انجام شده میزان رضایتمندی مردم از آتش نشانی ۹۵ درصد بوده است و این یعنی اینکه ما در آتش نشانی در انجام وظایفمان کوتاهی نکرده ایم.
حسینی، به شعارهایی که در تجمع با عنوان اعتصاب داده شده اشاره می کند و می گوید: این شعارها توسط آتش نشانان واقعی بیان نشده زیرا آتش نشانان به مردم و شهرشان عرق دارند و هیچ وقت از ارائه خدمات به شهروندان کوتاهی نخواهند کرد.
یکی دیگر از آتشنشان در مورد تجمع مقابل شهرداری و شورای شهر میگوید که گلایههای ما در بحث معیشتی است و ما خودمان میدانیم کشور درگیر تورم است، اما ما هم تحت فشار هستیم، سفرههای ما هر روز کوچکتر میشود.
او با اشاره به اینکه مجبور هستیم اطراف تهران خانه اجاره کنیم، میافزاید: تا ۵ و ۶ سال پیش مشکلات معیشتی نداشتیم، اما حالا زندگی سخت شده است، یکی دو سال پیش وعده وعیدهایی را شنیدیم، اما نتیجه نداشت.
او میگوید: امروز دیگر تصمیم گرفتیم با همکاران در مقابل شورای شهر و شهرداری جمع شویم و حرفهایمان را منتقل کنیم، ما سیاسی نیستیم و با نهاد خاصی هم مشکلی نداریم فقط میگوییم کمکمان کنید، ما همان آتش نشانانی هستیم که بارها در دل آتش رفتهایم و تعهد خودمان را نسبت به کار ثابت کردهایم.
بیشتر بخوانید: مهناز افشار و یاسین رامین؛ خانواده نمونه ایرانی!
همانطور که پیشتر گفته شد در اعتراض روز سه شنبه سوم اسفند آتش نشانان هیچ مسوولی حضور پیدا نکرد تا حرف و خواسته آنان را بشوند، اما چند ساعت بعد چمران وقتی دید شرایط به ضرر شورای شهر و شهرداری است تصمیم گرفت با رسانهها وارد گفتگو شود از این رو در مصاحبهای که با یکی از خبرگزاریها داشت عنوان کرد که انشاالله همه چیز حل میشود!
در حالی که هیچ یک از اعضای شورای شهر به تجمع آتش نشانان توجه نکرده بود، رئیس شورای شهر تهران گفت: روزهای گذشته مسوولان شهرداری با آتش نشانان صحبت کرده اند و انگار این تعداد محدودی که امروز در مقابل شورای شهر بودند از این ماجرا خبر نداشتند!
همچنین جلال بهرامی معاون خدمات شهری و محیط زیست شهرداری تهران هم در حاشیه چهل و نهمین جلسه شورای شهر در واکنش به تجمع تعداد اندکی از آتش نشانان در مقابل ساختمان شورای شهر تهران، در جمع خبرنگاران گفت: نگاه شهرداری به آتش نشانان به عنوان افراد ایثارگر است و این افراد جایگاه ویژهای در بین مردم و مسئولان شهری دارند. ما از همان ابتدایی که وارد مدیریت شهری شدیم و از همان روزهای اول که به عنوان هیات مدیره آتش نشانی انتخاب شدم این مطالبات را پیگیری کردم. حتی در ادامه نیز جلساتی را با تعدادی از نمایندگان آتش نشانان برگزار کردیم و در آن جلسات مطالبات به حق آتش نشانان عنوان شد.
مطالبات به حق آتش نشانان مربوط به امروز به دیروز نیست، خواسته و دغدغه آنها که برای بهبود معیشت شان است در یکسال اخیر دو بار آنها را به مجبور به تحصن و اعتراض خیابانی کرده است، حرکتی که برای آنها خوشایند نیست اما تورم و کاهش قدرت اقتصادی و از همه مهمتر بی توجهی مسوولان ذی ربط راه دیگری را پیش روی آنها نگذاشته است.