"دیدارنیوز" به مناسبت شهادت امام عسکری علیه‌السلام منتشر ساخت؛

امام یازدهم شیعیان، آخرین نشانه مومن را زیارت اربعین بر می‌شمارند. از این‌رو شیعیان اهتمام ویژه‌ای نسبت به زیارت حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در روز بیستم صفر دارند. زیارت اربعین در طول قرن‌ها با فراز و فرودهای بسیاری مواجه شده است؛ در بسیاری از اوقات شیعیان با سختی‌ها و مشکلات بسیاری برای این سفر معنوی اقدام می‌کردند و در دوره‌هایی همچون عصر حاضر زیارت اربعین با شکوه و جلال بسیاری برگزار می‌شود.

کد خبر: ۴۰۶۳۸
۱۱:۳۵ - ۱۵ آبان ۱۳۹۸

نشانه‌های مؤمن در کلام امام عسکری علیه‌السلام

دیدارنیوز ـ هاتف سپهر: هشتم ربیع‌الاول مصادف با شهادت امام یازدهم شیعیان است. امام حسن عسکری علیه‌السلام بر اثر شرایط سیاسی و اجتماعی دوره خود با محدودیت‌های بسیاری از سوی خلفای بنی‌العباس روبه‌رو شد. به تبع آن حضرت، شیعیان نیز در شرایط بسیار سختی قرار داشتند و مکلف به تقیه شده بودند. آن امام بزرگوار به واسطه سازمان وکالت با شیعیان در ارتباط بود و سعی در نشر مضامین والای دینی داشت. تقیه در بین شیعیان در آن دوره آنقدر اهمیت داشت که نقل شده بعضا امام منکر آشنایی با یکی از اصحاب می‌شده تا گرفتار مأموران و مزدوران حکومت عباسی نشوند. التزام شیعیان به تقیه باعث شده بود بسیاری از شیعیان یکدیگر را نشناسند و امام حسن عسکری علیه‌السلام برای اینکه شیعیان بتوانند همدیگر را بشناسند و یاری رسان یکدیگر باشند نشانه‌هایی برای مومنان ذکر کرده‌اند.
 
منظور حضرت عسکری علیه‌السلام از مومن در واقع شیعیان اهل‌بیت علیهم‌السلام بوده است. به نقل از «حدیقه الشیعه» امام عسکری علیه‌السلام فرمود: «عَلامَهُ الاْیمانِ خَمْسٌ: التَّخَتُّمُ بِالْیَمینِ، وَ صَلاهُ الإحْدی وَ خَمْسینَ، وَالْجَهْرُ بِبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، وَ تَعْفیرُ الْجَبین، وَ زِیارَهُ الاْرْبَعینَ».

علامت و نشانه ایمان پنج چیز است: انگشتر به دست راست داشتن، خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (واجب و مستحبّ)، خواندن «بسم الله الرّحمن الرّحیم» را (در نماز ظهر و عصر) با صدای بلند، پیشانی را در حال سجده روی خاک نهادن، زیارت اربعین امام حسین علیه‌السلام انجام دادن.

طبق روایت مذکور امام علیه‌السلام یکی از نشانه‌های شیعیان را انگشتر به دست راست کردن دانسته‌اند. سیره مسلمین بدین منوال بوده که انگشتر به دست می‌کرده‌اند اما تفاوتی نداشته که انگشتر به دست راست باشد یا چپ؛ روایات بسیاری نیز از حضرات معصومین علیهم‌السلام نقل شده که پیروان‌شان را ترغیب می‌کرده‌اند انگشتر به دست کنند و در عمده آن روایات هم تأکید کرده‌اند انگشتر به دست راست داشته باشند. از امام کاظم علیه‌السلام پرسیدند به چه علّت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام انگشتر در دست راست می‌کردند؟ حضرت فرمود: زیرا که آن حضرت پیشواى اصحاب یمین است که در قیامت نامه‌های‌شان را به دست راست می‌دهند و حضرت رسول صلّى‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم انگشتر را در دست راست می‌کردند و این علامتى است براى شیعیان ما که به این علامت ایشان را مى‌شناسند و به محافظت کردن در وقت فضلیت نمازهاى پنج‌گانه و به دادن زکات و به قسمت کردن مال خود با برادران مؤمن خود و امر به نیکى‌ها و نهى از بدی‌ها کردن.

خواندن نمازهای واجب و نوافل که مجموعا ۵۱ رکعت می‌باشد از دیگر نشانه‌های شیعیان دانسته شده است.

طبق روایات، نمازهای ظهر و عصر را باید آرام خواند، منتهی طبق روایات و سنت حضرات معصومین علیهم‌السلام «بسم الله الرحمن الرحیم» سوره حمد به جهر (بلند) خوانده می‌شود. معاویه بن عمار می‌گوید: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم در نماز باید «بسم الله الرّحمن الرّحیم» سوره حمد را بلند بخوانم؟ آن‌حضرت فرمود: «بله». سپس پرسیدم: آیا باید «بسم الله» را در سوره بعد هم بگویم؟ فرمود: «بله».

این روایت و دیگر روایات موجود در این باب ثابت می‌کند در مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام بلند خواندن و به اصطلاح «جهر» «بسم الله الرّحمن الرّحیم» از سنت‌های این مکتب در قرائت نماز است و فرقی ندارد که در نمازهای جهریه باشد یا اخفاتیه. البته از سید مرتضی نقل شده است که برخی از اصحاب امامیه، قائل به آهسته خواندن «بسم الله» در نمازهای اخفاتیه (نماز ظهر و عصر) بوده‌اند ولی حدیث صفوان دلیل خوبی در مقابل آنان است؛ لذا در فتاوای مراجع فعلی چنین آمده است: مستحب است در رکعت اوّل و دوّم نماز ظهر و عصر «بسم اللّه» را بلند بگویید.

اما در بین اهل سنت اگرچه روایات متعددی درباره جهر به «بسم الله الرّحمن الرّحیم» وجود دارد، ولی بیشتر آنان به روایات دیگری استناد کرده و اخفات و یا آرام خواندن «بسم الله» را برگزیده‌اند و تنها از شافعی قول به بلند خواندن «بسم الله الرّحمن الرّحیم» نقل شده است.

اگر چه امروزه اهل سنت بر فرش و پارچه و... نیز سجده می‌کنند اما منابع تاریخی مؤید آن است که بسیاری از بزرگان اهل سنت نیز مقید بوده‌اند بر خاک سجده کنند. ابی‌بکر عبدالرزاق بن همام الصنعانی در کتاب «المنصف» نقل کرده است ابوبکر همواره بر زمین سجده می‌کرد، همچنین نقل کرده ابن‌مسعود نیز جز بر زمین بر چیز دیگری سجده نمی‌کرد یا نماز نمی‌خواند. عبدالله بن عمر هم وقتی برای سجده خم می‌شد سنگریزه را به پیشانی خود مسح می‌کرد. از سعید بن مسیب نیز روایت شده که نماز بر خمره (از شاخ خرما درست می‌شود) سنت است.
 
در مقابل از ابوهریره نقل شده پیامبر اکرم بر کنار عمامه‌اش سجده می‌کرد و عبدالله بن عامر نیز نقل کرده عمر بن خطاب را دیدم که بر عبقری نماز می‌خواند؛ گفتم عبقری چیست گفت نمی‌دانم. (دهخدا عبقری را به معنی نوعی از گستردنی دیبا نگارین آورده است).

به هر روی بنابر اقوالی که در کتب روایی آمده است اهل سنت مجاز هستند به غیر از خاک و سنگ بر اشیاء دیگری هم سجده کنند اما شیعیان سجده بر امثال پارچه و فرش و... را جایز نمی‌دانند، لذا حضرت عسکری علیه‌السلام سجده بر خاک را از نشانه‌های مومن می‌دانند.

امام یازدهم شیعیان آخرین نشانه مومن را زیارت اربعین بر می‌شمارند. از این‌رو شیعیان اهتمام ویژه‌ای نسبت به زیارت حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در روز بیستم صفر دارند. زیارت اربعین در طول قرن‌ها با فراز و فرودهای بسیاری مواجه شده است؛ در بسیاری از اوقات شیعیان با سختی‌ها و مشکلات بسیاری برای این سفر معنوی اقدام می‌کردند و در دوره‌هایی همچون عصر حاضر زیارت اربعین با شکوه و جلال بسیاری برگزار می‌شود. اکنون چند سالی است زیارت اربعین و پیاده‌روی به سوی کربلا در روز بیست صفر به نماد قدرت و همبستگی شیعیان مبدل شده است.
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم