"دیدارنیوز" به بهانه افزایش درگیری‌های نژادی در اسرائیل بررسی می‌کند؛

حوادث اخیر بین پلیس رژیم صهیونیستی و سیاه پوستان افریقایی تبار صحنه دیگری است که نشان می‌دهد این جامعه یکپارچه نیست و تضاد‌های داخلی آن، به حدی زیاد است که هر آن، می‌تواند درگیر‌ی ها را شعله ور سازد. در واقع نبود هویت مشترک میان مجموعه‌ای از جمعیت‌های مهاجر به فلسطین اشغالی (جامعه صهیونیستی مجموعه‌ای است شامل بیش از ۱۰۰ ملیت با باور‌ها و فرهنگ‌ها و زبان‌های متفاوت) به خودی خود اختلافات نژادی را موجد می‌شود و شرایط اعمال تبعیض صاحبان قدرت و ثروت را علیه دیگر شهروندان مهیا می‌سازد.

کد خبر: ۳۰۹۵۷
۱۵:۲۷ - ۱۰ مرداد ۱۳۹۸
دیدارنیوزـ حسین رویوران*: تل آویو پایتخت رژیم صهیونیستی در چند روز گذشته، صحنه یک جنگ داخلی میان یهودیان سیاه پوست و نیرو‌های پلیس بود. این درگیری‌ها زمانی آغاز شد که یک پلیس سفید پوست اشکناز، یک جوان یهودی اتیوپی تبار را با خونسردی تمام به قتل رساند و دادگاه رژیم صهیونیستی هم نه تنها این افسر را به خاطر انجام این جنایت تنبیه نکرد بلکه او را بی گناه اعلام و آزادش کرد.

شعله ور شدن این گونه درگیری‌های نژادی میان صهیونیست‌ها سوال‌های بسیاری را درباره جامعه صهیونیستی مطرح می‌کند. کسانی که معتقدند در اسرائیل یک ملت وجود دارد، با اینگونه حوادث متوجه می‌شوند این یک برداشت نادرست است و ما در مقابل مجموعه‌ای از مهاجران قرار داریم که با یکدیگر هیچ گونه احساس مشترکی ندارند.

طبق قانون حق بازگشت که پارلمان رژیم صهیونیستی آن را در دهه ۵۰ میلادی تصویب کرده است؛ هر یهودی به محض ورود به فلسطین اشغالی می‌تواند تابعیت اسرائیل را داشته باشد. این قانون با هنجار‌های بین المللی کاملا مغایر است و تنها در رژیم صهیونیستی جاری است. به طور مثال، هیچ مسلمان سنی با ورود به عربستان نمی‌تواند درخواست تابعیت بکند و یا یک شیعه با ورود به ایران درخواست تابعیت ایران را بکند. اعطای تابعیت در کشور‌ها یک پروسه بلند مدت و خاص است. به عبارت دیگر، دین هیچگاه مبنایی برای ساختن یک ملت نبوده است.

این نوع رفتار‌ها در طول ۷۰ سال تاریخ رژیم صهیونیستی بار‌ها دیده شده است. در دهه ۷۰ میلادی سفاردی‌ها یا مهاجران یهودی شرقی، زمانی که احساس کردند اشکناز‌ها یا یهودیان غربی آن‌ها را تحقیر می‌کنند و به عنوان شهروند درجه دوم با آن‌ها رفتار می‌کنند، دست به سلاح بردند و سازمانی به نام «پلنگ‌های سیاه» را تشکیل دادند و با عملیات‌های نظامی علیه اشکناز‌های اروپایی تبار، اعتراض خود را به تبعیض نژادی نشان دادند. این مبارزه سفاردی‌ها چندین سال ادامه یافت و نهایتا با انجام یک سری از اصلاحات در قوانین و رفتار‌های رسمی پایان یافت. هر چند تبعیض همچنان خصوصا در سطوح مختلف اقتصادی و سیاسی ادامه یافته است.

در سال ۲۰۱۱ نیمی از جامعه صهیونیستی در یک اعتراض بزرگ علیه سرمایه داری وحشی و بر ضد امتیازاتی که به حریدی‌ها یا مدارس دینی یهود داده می‌شد، اقدام کردند. شدت این اعتراضات به حدی بود که ۱۳ یهودی خودسوزی کردند. این اعتراضات به خاطر آن بود که رژیم، به بخشی از جامعه که مولد نبودند یارانه پرداخت و خدمات رایگان ارائه می‌کرد و آن‌ها را از خدمت نظام وظیفه معاف کرده بود و فرصت‌های اقتصادی تنها در اختیار عده معدودی از اشکناز‌ها بود. این در حالی بود که بخش‌های زیادی از جامعه از این فرصت‌ها و امتیازات محروم هستند. در واقع اعتراض بخشی از جامعه بر ضد بخش دیگر، نشان دهنده نبود همپیمانی‌های اجتماعی است.

چند ماه پیش زمانی که جنبش جلیقه زرد‌ها در روز‌های شنبه در فرانسه دست به اعتراض علیه سرمایه داری دولتی فرانسه زد، جریان جلیقه زرد‌ها در تل آویو هم در روز‌های یکشنبه به نوعی اعتراض خود را به سیاست‌های اقتصادی دولت نشان دادند.

حوادث اخیر بین پلیس رژیم صهیونیستی و سیاه پوستان افریقایی تبار صحنه دیگری است که نشان می‌دهد این جامعه یکپارچه نیست و تضاد‌های داخلی آن، به حدی زیاد است که هر آن، می‌تواند درگیر‌ی ها را شعله ور سازد. در واقع نبود هویت مشترک میان مجموعه‌ای از جمعیت‌های مهاجر به فلسطین اشغالی (جامعه صهیونیستی مجموعه‌ای است شامل بیش از ۱۰۰ ملیت با باور‌ها و فرهنگ‌ها و زبان‌های متفاوت) به خودی خود اختلافات نژادی را موجد می‌شود و شرایط اعمال تبعیض صاحبان قدرت و ثروت را علیه دیگر شهروندان مهیا می‌سازد. تحلیلگران معتقدند تاریخ اعتراضات و درگیر‌ی های در جامعه صهیونیستی نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی به لحاظ ساختاری مشکل دارد و این ساختار ناگزیر از فروپاشی است.
 
* کارشناس مسائل غرب آسیا
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم