![ناترازیها مهمترین و اساسیترین مشکل اقتصاد ایران](/files/fa/news/1403/5/24/482522_478.jpg)
به دنبال برگزاری نشست «بیت آیتالله منتظری و حوادث دهه ۶۰»، سلیمینمین طی یادداشتی در سایت جماران، اعلام کرد «مجتبی لطفی» تلاش کرد به کمکهای آیتالله منتظری به خانوادههای منافقین و بهاییان جنبه انسانی بدهد. او نوشت برای اولین بار وجود چنین ارتباطی رسما و در یک محفل عمومی پذیرفته میشود. لطفی هم مدعی شد که سخنانش تحریف شده است.
دیدارنیوز ـ مسلم تهوری: چهارشنبه ۳۰ آبان انجمن اندیشه و قلم نشستی جنجالی تحت عنوان «بیت آیتالله منتظری و حوادث دهه ۶۰» برگزار کرد. قسمت عمدهای از نشست اختصاص یافته بود به مناظره عباس سلیمینمین و مجتبی لطفی یکی از شاگردان و اعضای دفتر آیتالله منتظری. در این مناظره مباحثی مطرح شد و البته مباحثی نیز به آینده و جلسهای دیگر موکول شد.
پس از برگزاری نشست، سلیمینمین یادداشتی در سایت جماران منتشر ساخت و به اتکا گفتههای مجتبی لطفی در مناظره، خاطرهای از امام راحل مطرح کرد. سلیمینمین نوشت: «آقای مجتبی لطفی (از مسئولان دفتر آیتالله منتظری) تلاش کرد به کمکهای آیتالله منتظری به خانوادههای منافقین و بهاییانی که به جرم جاسوسی برای اسرائیل در زندان به سر میبردند، جنبه انسانی بدهد. این اولین باری است که وجود چنین ارتباطی رسماً و در یک محفل عمومی پذیرفته میشود. شاگرد آیتالله منتظری در نشستی به کمک کردن آیتالله منتظری به مجاهدین خلق و حتی بهاییها اشاره کرد که پیش از این توسط اطرافیان آیتالله منتظری گفته نمیشد. بعد از شنیدن این مطلب یاد یکی از نصایح دلسوزانه امام افتادم که در فروردین ٦٧ خطاب به آیتالله منتظری فرموده بودند: سعی کنید افراد بیت خود را عوض کنید تا سهم مبارک امام به حلقوم منافقین و گروه مهدی هاشمی و لیبرالها نریزد.»
سلیمینمین در خاتمه یادداشت خود عنوان میدارد: «در اینجا این سؤال پیش میآید که آیا اصولاً ورود آیتالله منتظری به عرصه پشتیبانی از خانوادههای عناصری که در مسیر تأمین منافع دشمنان جمهوری اسلامی قرار گرفتهاند را میتوان انسانی خواند؟ قابل انکار نخواهد بود که سازمان مجاهدین خلق برای روحیه دادن به اعضای دستگیرشده خود از طریق شبکهای پنهان به پشتیبانی مالی از خانوادههای آنان میپردازد، یا اسرائیل به طرق مختلف به عناصر بهایی که به لحاظ تشکیلاتی با آن مرتبط بوده و دستگیر شدهاند به همین گونه پشتیبانی میرساند. حال در این میان حتی به فرض قبول اینکه ورود آیتالله منتظری به این وادی با زمینهچینی و محملسازی انسانی بوده است، اما آیا بعد از مدتی علقههای سیاسی و پیوندهای عاطفی باقی مانده، ایشان را تحت تأثیر قرار نداد تا آنجا که رویکردهایشان بهویژه در عرصه سیاسی یکصدوهشتاد درجه تغییر کند؟».
واکنش شاگرد آیتالله منتظری
یادداشت سلیمینمین و یادآوری نصیحت امام راحل به آیتالله منتظری با واکنش مجتبی لطفی روبرو شد. این در حالی است که وی پیش از این در گفتگو با خبرگزاری تسنیم ضمن تأیید گفتههای خود در مناظره، اظهار داشته بود: این کمکها هم برای قبل انقلاب و هم برای بعد انقلاب بود.
مجتبی لطفی در کانال تلگرامی خود با عنوان «جناب آقای سلیمی نمین، دقت کنید لطفا!» مدعی شد که نامی از گروه و دستهای نبرده و تنها کاری که ایشان انجام میداد کمک به خانواده زندانیان سیاسی با هر گرایشی بود. وی در کانال آوای خرد مینویسد:
«محض اطلاع جناب آقای سلیمینمین به عرض میرساند که به همین دلیل که میدانستم و تجربه داشتم که حرفهایم به تیغ تحریف سپرده میشود، در اسرع وقت، فایل صوتی مناظره را در کانال آوای خرد درج نمودم. (این قسمت مورد اشاره آقای سلیمی در بخش دوم از فایل صوتی مناظره در کانال موجود است). در آنجا من ضمن اشاره به زاویه داشتن آیتالله منتظری با مجاهدین خلق، حتی قبل از انقلاب، گفتم: تنها کاری که ایشان انجام میداد کمک به خانواده زندانیان سیاسی با هر گرایشی بود... دختر آیتالله منتظری، اشرف منتظری همسر سید هادی هاشمی رابط آقای منتظری با خانواده زندانیان سیاسی بوده است. آقای ایزدی در کتاب فقیه عالیقدر گزارش ساواک را چاپ کرده است.
جناب آقای سلیمی! من اصلا نامی از کمک به خانواده زندانیان مجاهدین و بهاییان زندانی پس از انقلاب که به تعبیر شما جاسوسند، بردم؟! چرا پس از ۲۹ سال که از ادعای مطرح شده در نامه ۶/۱/ ۶۸ میگذرد و حتی یک مورد از ارتباط آقای منتظری با مجاهدین نیافتید (درحالی که طیف مخالف ایشان ارتباط داشتند)، حالا ذوق زده شدید که: یافتم یافتم؟! احتمال ندادید با فضای مجازی کنونی افراد زیادی فایل صوتی را با نوشتار و ادعای مستطابعالی مقایسه نمایند؟! و چه قضاوتی میکنند؟! برای یک محقق تاریخ زیبنده نیست این چنین بودن! با اینگونه روایت تحریفگرایانه آقای سلیمینمین از تنها چند دقیقه مناظره من با ایشان، باید گفت: تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل!».
مجتبی لطفی در آخر یادداشتاش خطاب به سلیمینمین مینویسد: «بیصبرانه منتظر برگزاری مناظره دوم با آقای سلیمینمین با موضوع اعدامهای تابستان ۶۷ هستم».
واقعیت چیست؟
با مراجعه به قسمت دوم فایل صوتی که مجتبی لطفی در کانال آوای خرد منتشر کرده است و بیان داشته آنچه در این فایل صوتی است را میپذیرم، به درستی روشن است که از زاویه داشتن آیتالله منتظری با مجاهدین خلق سخن گفته و نقل کرده است:
آیتالله منتظری قبل انقلاب با مجاهدین خلق زاویه داشت. در زندان که بود آقای نفری پیش وی میآید و میگوید: از محمد ما چه خبر؟ وی جواب میدهد لبنان است. میپرسد جذب مجاهدین خلق که نشده است؟ آقای نفری جواب میدهد خیر!
لطفی ادامه داد: وقتی هم که فرزندش احمد منتظری به دیدار ایشان میآید، به وی میگوید جذب مجاهدین خلق نشو، من جزوه شناخت آنها را خواندم و افکار مارکسیستی دارد.
تا اینجای سخن توضیحات مجتبی لطفی مطابق فایل صوتی منتشر شده است؛ اما در ادامه و در همان فایل صوتی که وی در کانال آوای خرد منتشر ساخته میگوید: «فقط آقای منتظری یک کار انسانی میکرد به خانواده زندانیها کمک میکرد. گبر، مسلمون، بهائی، مجاهد، تودهای ...».
عجیب آنجا است که مجتبی لطفی خطاب به سلیمینمین میگوید: احتمال ندادید با فضای مجازی کنونی افراد زیادی فایل صوتی را با نوشتار و ادعای مستطابعالی مقایسه نمایند؟! و چه قضاوتی میکنند؟! برای یک محقق تاریخ زیبنده نیست این چنین بودن!
مراجعه به این فایل صوتی نشان میدهد که او نام تعدادی از جریانها را برده است و ما شاهد «روایت تحریفگرایانه آقای سلیمینمین» در این موضوع نیستیم.
سخنی با مجتبی لطفی
مجتبی لطفی در کانال آوای خرد گفته: یکی از مشکلات مهم در عرصه خبرنگاری و خبرگزاری در کشور ما این است که برخی از این متصدیان، با تکیه بر «ایدئولوژی خود» و «با تکیه بر ذهن و حافظه» بدون مراجعه به فایل صوتی یا فیلم و... یک واقعه یا مثلا یک مناظره منحصر به فرد، به جای خبررسانی به «خبرسازی» روی میآورند.
در نهایت لطفی میگوید: القصه اینکه پس از مناظره مجتبی لطفی با آقای عباس سلیمینمین در ۳۰ آبانماه امسال، خبرنگاران و خبرگزاریهای «تنسیم، فارس و مشرق و...» در یک خبر تقریبا یکسان، سخنان این جانب را همراه با تقطیع صدر و ذیل و گاه سانسور، «مطابق با نظر خویش» منتشر کردند و به خورد مخاطب دادند. به واسطه همین تجربهای که از این دست مراکز خبرسازی وجود داشت، در اسرع وقت، فایل صوتی مناظره را از طریق کانال آوای خرد منتشر نمودم. (چند پست قبلی) تا حجت تمام شده و اگر طالب حقیقت به دنبال اصل مطالب مطروحه است با تطبیق خبرهای منتشر شده با فایل صوتی، بدون واسطه، به واقعیت پی برد. مجددا تأکید میکنم آنچه به نقل از اینجانب در برخی از خبرگزاریها، ضمن عدم دقت در تنظیم خبر، با شگرد «تحریف، تبدیل و سانسور» درج شده است موضع رسمی حقیر نیست و فایل صوتی درج شده در «کانال آوای خرد» مورد تأیید میباشد.
پس از استماع فایل صوتی که مورد تأیید مجتبی لطفی است، مطابق آنچه در فایل صوتی آمده وی صحبت از کمک آیتالله منتظری به خانواده زندانیهای «گبر، مسلمان، بهائی، مجاهد و تودهای» کرده است. حال سؤالاتی که به ذهن متبادر میشود و به نظر میرسد مجتبی لطفی باید پاسخگوی آن باشند به قرار ذیل است:
۱. عباس سلیمینمین تنها از مجاهدین و بهائیها نام برده و دیگر اشارهای به گبر و تودهایها نکرده است. منظورتان از تحریف سخنانتان دقیقا کدام مورد است؟
۲. در فایل صوتی مشخص نشده کمک تنها قبل از انقلاب بوده و یا بعد از انقلاب هم این کمکها ادامه داشته است. اما خبرگزاری تسنیم از قولتان نوشته که این کمکها هم برای قبل از انقلاب و هم برای بعد از انقلاب بود؛ و مدعی است که صدای ضبط شدهتان را در اختیار دارد. مشخص کنید این نقل قول را قبول دارید و یا همچنان مدعی هستید سخنانتان تحریف شده است؟
3. چرا با این همه تسامح و غیردقیق سخن میگویید؟ آیا واقعا آیتالله منتظری قبل و بعد از انقلاب به خانوادههای بهایی کمک مالی میکرد؟ قبل از انقلاب ما زندانی سیاسی بهایی داشتیم؟ زندانی سیاسی گبر (زرتشتی) چطور؟ ایشان قبل و بعد از انقلاب به کمونیستها و تودهایها کمک مالی کرده بود؟ در مورد مجاهدین خلق و کمک به خانوادههای زندانیان سیاسی قبل از انقلاب با اطمینان میتوان این ادعا را پذیرفت ولی کدام سند و مدرک وجود دارد که ایشان بعد از انقلاب به خانواده منافقین کمک کرده است؟ معرفی چهره انسانی از آیتالله منتظری نباید با این هم تسامح و غیردقیق سخن گفتن همراه شود. قبول ندارید؟
سخنی با سلیمی نمین
به نظر میرسد سلیمی نمین هم باید نکاتی را مد نظر داشته باشد. اثبات یک ادعا به بزرگی کمک آیتالله منتظری به منافقین در سالهای بعد از انقلاب و بدتر از آن به بهاییها، نیازمند دلیل و سند مستقل است و حرفهای با تسامح و غیردقیق اطرافیان او را نمیتوان سند مهمی تلقی کرد. قطعا حرفهای مجتبی لطفی یک بیان جدلی در آن فضای هیجانی مناظره بوده است و خود او هم دلیلی برای اثبات کمک آیتالله منتظری به «گبر، بهایی، مجاهد، تودهای» در سالهای بعد از انقلاب در اختیار ندارد. این سخنان آنقدر غیردقیق و هیجانی بیان شده است که مجتبی لطفی خودش هم مطمئن بوده است چنین سخنانی را به زبان نیاورده است و با اطمینان، همگان را به انتشار فایل صوتی آن مناظره ارجاع داده است در حالی که این سخنان بدون سند از زبان او صادر شده بود.
۱. در بخش پایانی یادداشت گفتهاید: «اثبات یک ادعا به بزرگی کمک آیتالله منتظری به منافقین در سالهای بعد از انقلاب و بدتر از آن به بهاییها نیازمند دلیل و سند مستقل است و حرفهای با تسامح و غیر دقیق اطرافیان او را نمیتوان سند مهمی تلقی کرد». آقای مجتبی لطفی به عنوان یک فرد حقوقی و نه حقیقی از جانب بیت آیتالله منتظری این ادعا را مطرح کرده است و من صرفا به سخنان وی استناد کردهام. در ضمن من که در دفتر آیتالله منتظری حضور ندارم که به اسناد دسترسی داشته باشم. از طرفی، ادعایی را که آنها مطرح ساختهاند آیا منطقی است من برایش سند و دلیل بیاورم؟
۲. در آن بخش از یادداشت همچنین گفتهاید: «قطعا حرفهای مجتبی لطفی یک بیان جدلی در آن فضای هیجانی مناظره بوده است». اولا افراد مسئول گفتههای خود هستند و ثانیا بر فرض قبول کنیم در فضای مناظره حرفی گفته شده است، اما چند روز بعد که خبرگزاری تسنیم با وی تماس میگیرد و سوال میکند این کمکها مربوط به چه دورهای است، وی تأکید میکند هم قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب. آیا آنجا هم همچنان در فضای هیجانی مناظره بودهاند که این حرف را زدهاند؟
خانواده زندانیان چه گناهی داشتند و چه نقشی داشتند در عملکرد اون زاندانی ها